Herfst in het bos...

In de buurt van ons vakantiehuis ligt het 'Forêt de Compiègne', een uitgestrekt bos met veel wandel- en fietspaden in de buurt van de stad Compiègne. Deze stad heeft een rijke historie: Jeanne d'Arc werd hier in 1430 gevangengenomen. In 1918 dwongen de Fransen de Duitsers tot het tekenen van een wapenstilstand in een treinwagon in de bossen bij Compiègne. In 1940 dwong Hitler op dezelfde plek in dezelfde treinwagon de Fransen tot ondertekening van een wapenstilstand...
In de stad is een groot paleis met een vrij uitzicht van 7 kilometer door het bos. Op de foto wandelen we op de zichtlijn in de richting van het paleis in Compiègne. Op de foto demonstreert DH - nietsvermoedend dat ik een foto maak - aan DS hoe sprinters lopen en waarom ze zo voorovergebogen over de finish gaan...

Overal in het bos zie je deze richtingaanwijzers. Het bos is in vakken verdeeld met nummers en er zijn heel veel vijf-, zes-, en zevensprongen, je kunt letterlijk alle kanten op!

In het bos zagen we heel veel paddenstoelen...

Prachtige kleine zwammetjes aan de stronk van een beuk...



We hadden een paddenstoelenkenner in ons midden en zij vertelde veel over de verschillende soorten, verschijningsvormen...

Niet alleen op de grond was veel moois te zien, ook op ooghoogte waren er bijzondere exemplaren...

Een van de oudste eiken van Europa staat in het bos bij Compiègne... De staat van de boom is helaas niet meer zo goed, maar wat is het een indrukwekkende kanjer! Verderop in het bos is een gedeelte met een groep van 400 jaar oude eiken. Je mag er niet wandelen, omdat er regelmatig takken naar beneden komen...

Het rodekool zwammetje, een eetbaar paddenstoeltje dat heel veel voorkomt. We deden er een paar in een dressing...

De kleuren en hoeveelheden waren adembenemend mooi!

Dit was wel de meest bijzondere paddenstoel van die dag: de biefstukzwam (klik)... In Frankrijk en Nederland zeer algemeen voorkomend, maar toch...

Dit is een ander exemplaar dat er van binnen zo uitziet: de structuur van vlees... De paddenstoel is eetbaar, heeft een zurige smaak, waarschijnlijk als gevolg van het looizuur dat in de eikenbast zit. Ik heb me er niet aan gewaagd...

En zo liepen we deze vakantie een dag in een miljoenenstad en een dag later in een bos waar we niemand tegenkwamen...

Dinsdag 1 november 2011...

Een gewone dinsdag in november, of toch niet...
De dagen lijken door de wintertijd een beetje korter en de schemering valt eerder in... Vandaag was het een prachtige dag, de gloed van de zon hangt nog in de lucht.
De werkdag is bijna voorbij, maar ik kan me niet goed meer concentreren!

Ik ga maar even iets doen waar ik niet zo heel erg bij na hoef te denken! In dit 'gat' moet nog een lapje gezet worden, da's een mooi klusje...

Deze mooie rozenstof moet het worden...

Mmmm... Twintig voor vijf, het duurt nog even...

Met mijn nieuwe Parijse speldjes - die trouwens iron resistant zijn, echt waar - ga ik aan het werk...

Nou ja, die tijd schiet echt niet op...

Vijf minuten later sta ik buiten en bestudeer een van de laatst bloeiende hortensia's van dit seizoen, en dit keer boeit het me niet echt...

Dan de mooie lindes voor het huis nog maar eens geportretteerd, het is de lievelingsboom van mijn DH! En dan... hoor ik daar wat?

Ja!! Het is onze DS die vandaag 17 jaar geworden is en meteen gestart is met de proef begeleid rijden, die vanaf vandaag de mogelijkheid biedt aan 17 jarigen het rijbewijs te halen. Hier (klik) lees je er meer over.
En moeders vond en vindt het bijna spannender dan de jarige zelf ;-))
Lieve DS: van harte gefeliciteerd en we wensen je nog heel veel gezonde, veilige en goede jaren!

Paris...

Na dertig jaar weer terug in de stad waar ik begin jaren tachtig regelmatig kwam... Op maandagochtend vertrokken we met de trein vanuit Compiègne naar de lichtstad, de stad van de liefde: Parijs! Toen we voor negen uur op het Gare du Nord uitstapten, was het vrij rustig en reisden we met de Metro naar Ile de la Cité, het eiland in de Seine. Het museum waar we naar toe wilden gaan, bleek gesloten te zijn, dus wandelden we verder naar de Notre Dame (klik).

In de 19e eeuw werd een grote restauratie uitgevoerd onder leiding van Viollet le Duc, dezelfde architect die het kasteel in Pierrefonds onder handen nam. Ontzettend veel beelden, bewerkte gotische ramen, stijlen en regenafvoeren, DS was zwaar onder de indruk van de Notre Dame...

Per deux chevaux door Parijs... Je zag heel wat eendjes voorbijrijden met vaak Japanners erin. DS vroeg zich af of er meer Japanners in Parijs wonen dan Fransen. En werkelijk overal zag je ze lopen, altijd in groepen...

Op ons programma stond een bezoek aan het Louvre (klik), waar we naar toe wandelden vanaf de Seine. Onderweg liepen we langs allerlei prachtige gebouwen o.a. het Centre Pompidou (klik) en het Hotel de Ville. Allemaal even imposant. De keerzijde van de grote stad zagen we ook: mensen die bedelden of kinderen voor zich lieten bedelen. Ik kreeg bijna woorden met DS die het allemaal zielig vond en mensen die met trucs geld afhandig probeerden te maken nog niet doorhad. Hoe meer de dag vorderde hoe meer hij het begreep...

Zie je trouwens onder de doorgang de piramide, de nieuwe ingang van het Louvre?

Na een uur in de rij staan, mochten we naar binnen en konden we helemaal los... Wat een groot museum! DH en ik vertrokken naar de laat middeleeuse afdeling van Nederlandse, Vlaamse, Italiaanse en Franse schilders, terwijl DS en zijn vriendin naar de fundamenten gingen kijken...

Vanuit het hoofdpaviljoen keken we op een van de zijvleugels. Wie daar nou uit het raam hing? In de verte zie je La Defense, een nieuwe zakenwijk in het westen van Parijs.

Vanuit de trein hadden we al een glimp opgevangen, maar daar was ie dan: La Tour Eiffel (klik) met daarvoor de Arc de Triomphe du Carroussel (klik) en de Tuilerieën (klik). Niet alleen de kunst in het museum was mooi, het uitzicht met de strakblauwe lucht was ook overweldigend!

Dit schilderij vond ik zo mooi. Ik heb vergeten wie het geschilderd heeft, maar ik vond het prachtig... Als iemand het weet?!

Wat een mensenmassa, was er iemand flauwgevallen?

Nee, zij trok alle aandacht... La Joconde of wel Mona Lisa (klik).

Het viel nog niet mee om Mona van dichtbij te bekijken, hordes mensen stonden in de weg, en dat leverde vermakelijke taferelen op... Wederom zeer veel Japanners!

Wat is Parijs zonder een bezoekje aan de Lafayette? Wat een prachtige winkel als je niets wilt of hoeft te kopen!

DS kocht trouwens bij de C&A aan de overkant een superleuk jasje voor een fractie van wat hij waarschijnlijk kwijt was geweest in dit superdeluxe warenhuis. Het koepeldak is werkelijk super, heb er met open mond naar staan kijken en viel bijna van de roltrap ;-))

Zo'n Parijs dagje maakte hongerig en voordat we de trein terug namen bladerde ik in mijn aantekeningen die ik voorafgaand aan onze trip had gemaakt. Ik had bij haar (klik) geneusd en wat adresjes verzameld en het broodjeshuis bleek op loopafstand van de Boulevard de Haussmann te liggen! Wat een leuke verrassing: tussen alle hippe en verantwoorde eetgelegenheden was dit een ouderwets Frans cafeetje, waar het doorlopend druk was en mensen broodjes kwamen eten of bestellen. We zaten aan formica tafeltjes op plastic stoeltjes. Op de bar een treetje met gekookte eitjes... We aten er een heerlijke baguette met ham uit de Auvergne met veel knoflook en peterselie erin, mmmmmmmmmmm...

En toen was onze eerste dag Parijs alweer voorbij. Op de terugweg in de trein konden de voeten een beetje omhoog en de ogen vielen bijna dicht...

Pierrefonds

Vorige week zondag bezochten we Pierrefonds (klik), een dorp dat beroemd is vanwege het gigantische kasteel dat als een soort Disney suikertaart voor je opdoemt als je aan komt rijden...  Dat was een overweldigende ervaring twee jaar geleden, toen we 's avonds op zoek naar een overnachting min of meer toevallig het dorp passeerden. We namen ons toen voor ooit in de herfst een bezoek aan het gebied te brengen...
En nu is het zover! Het weer was geweldig, de zon maakte dat alles in een gouden gloed lag. We hadden pech dat het kasteel tussen de middag gesloten was, dus brachten we de tijd door op een bankje...

Wat een straf was dat! De plaatselijke boulangerie/patisserie was namelijk wel geopend en verkocht o.a. deze heerlijkheden: frambozentaartjes, crème-brulée bombe en koffie soes...
Met een flesje water erbij - je kunt niet alles hebben - zijn wij de tijd heel goed doorgekomen!

En toen klommen we naar het kasteel dat hoog boven het dorp uitsteekt. Hier zie je de binnenplaats van het enorme bouwwerk... In de 12e eeuw is er al sprake van een slot op de plek van het huidige kasteel. Door de eeuwen heen is het kasteel meerdere malen belegerd, verwoest en weer opgebouwd. Tussen 1650 en 1850 was het een ruïne. Napoleon III maakte serieus werk van de restauratie van het kasteel en knapte het op in de huidige staat. Tegenwoordig doet het kasteel dienst als plaats waar films opgenomen worden en soms vinden er concerten plaats.

Dit is de ingang van de kapel, die overigens erg klein is...

De ruimten in het kasteel zijn allemaal leeg, wel is er hier en daar wandbekleding of zoals hier een vaste bank met stof...

...ik dacht meteen aan de stofjes thuis van Jan Patek, die in het kasteel niet zouden misstaan! En dat vind ik nu na thuiskomst en het bekijken van de foto´s nog steeds!

Tegen het licht van de ramen fladderde een gekraagd roodstaartje, dat de weg naar buiten niet kon vinden...

En op een wand in een andere zaal zaten deze kevers of zijn het misschien toch bijen? De balzaal is de enige ruimte die kleurrijk gestoffeerd is en vrolijk aandoet. Omdat alle andere ruimten in het kasteel leeg zijn, raakte ik er een beetje gedeprimeerd van en gingen we na een uur de zon opzoeken, en natuurlijk liepen we nog even bij het bakkertje binnen ;-))
Dit keer kochten we heerlijke sandwitches die we in het bos op aten, het Forêt de Compiègne...

Weer thuis...

Na een heerlijk week in Frankrijk zijn we vandaag weer thuisgekomen. Fijn om weer begroet te worden door alle hondjes, de kachel te stoken...
Afgelopen week was dit het uitzicht vanuit de keuken en woonkamer...

Nou ja, woonkamer?  Salon zul je bedoelen! Compleet met 22 delig historisch woordenboek, kinderboeken, enkele Franse klassieken, kartonnen boekenfrontjes (!) en spelletjes, waaronder Monopoly met plaatsen uit de regio. De eerste avond zaten we al met verhitte hoofden in de keuken elkaar de straten af te troggelen...

Overal in huis hingen schilderijen, tekeningen en andere versieringen, wat het wel sfeervol maakte...

In de woonkamer stond dit serviesgoed in de kast, ik durfde er nauwelijks naar te kijken, laat staan het te gebruiken. Gelukkig was er in de keuken een flinke voorraad van het blauw-gele woonwarenhuis bij elkaar gezocht... Het was een huis 'met de franse slag', niet erg schoon, maar dat was wel fijn als wij met onze wandelschoenen aan thuiskwamen na een wandeling door het bos!

En gewandeld hebben we... Hier zie je het huis vanaf de weg. Het lage gedeelte is de 'gite rural' die we gehuurd hadden...

Op het erf - de boerderij is in carré-vorm gebouwd - was een prachtige oude open schuur met hooizolder...

En hier wonen onze overburen. Helaas werden we niet uitgenodigd voor een kopje koffie ;-))

Het kasteel is eeuwen in handen geweest van een adellijke familie. In de Eerste Wereldoorlog - La Grande Guerre - was het een militair hospitaal. Nu kan het gehuurd worden voor feesten en partijen...

Over de vroegere kasteellaan liepen we langs een weitje met pinken, die,  nieuwsgierig als ze zijn, een eindje met ons meeliepen. Daarna gingen ze verder met hun dagelijkse routine: gras eten...

Ons huis was een prachtige plek om van alles te ondernemen. En dat hebben we gedaan...