Happy!

Omdat ik de 'Azura' vlot af wil maken, ben ik op zoek geweest naar een stof voor de achterkant.
Gisteren was mijn oudste zus jarig en samen met jongste zusje ging ik met een omweggetje naar verjaardag van oudste...

En zo kon het gebeuren dat ik in Zutphen (klik) verzeild raakte. En tussen alle mooie lapjes en stoffen daar, lag nog deze mooie stof die een perfecte achterkant is...

De stof zit namelijk in de quilt verwerkt!

Alle kleine onderdelen zijn nu geknipt, zodat ik ze 'alleen nog maar' in elkaar hoef te naaien voordat de achterkant er tegenaan gezet kan worden...

Alle restjes heb ik bij elkaar in de doos van het pakket gestopt, voor het geval dat...

En zo ligt alles klaar! Uit de stof rechts wordt de laatste rand geknipt. Ben zo blij met de stof...

Voor een volgend project, waar het patroon al een poos voor in huis is, heb ik een paar losse lapjes aan kunnen schaffen... Toevallig (?) is dit het project waar Gerda (klik) onlangs mee gestart is. Het patroon van deze quilt heb ik aangeschaft bij een andere mooie quiltwinkel (klik) meer bij mij in de buurt en het bezoeken ook meer dan waard!

Een uitstapje naar iets heel anders wordt dat! Maar nu eerst lekker verder met de Azura...

Uilskuikens in het uilenhuis...

Weet je nog dat we in het voorjaar van 2013 een uilenhuis (klik) hebben gebouwd in de schuur en het in de verhuur hebben gezet?
Inmiddels is het alweer even bewoond, hebben pa en ma kerkuil het huis ingericht en zijn aan kindertjes begonnen...
Terwijl ik binnen voorzichtig het uilenhuis open maak - wiebel, wiebel op de ladder - staat DH buiten met de camera in de aanslag. Het duurt maar even en eerst vliegt er één uil naar buiten en daarna nog één. Pa en ma zijn dus samen thuis!

Ze strijken samen neer in de acaciaboom die op de scheiding met de buren staat. Heel even zitten ze samen, maar daarna gaat één van tweeën er vandoor. Wat een lange vleugels heeft de uil, kijk maar mee hoe hij/zij wegvliegt...

En weg...

Als je geen sterke maag hebt moet je nu maar niet verder kijken. Gelukkig is dit geen geurblog, want in het uilenhuis stinkt het verschrikkelijk. Daar mag wel eens even lekker gesopt worden. Voor de mensen die wel wat rommel in huis gewend zijn: kijk rustig verder!

Binnen is het intussen een behoorlijke janboel. Te midden van dode muizen en mollen liggen er twee of drie uilskuikens in het uilenhuis... Je ziet al een begin van veertjes bij een van de uiltjes.

Zo lijkt het net een schattig eendje, maar ze zijn me lelijk ;-)

We laten ze snel weer met rust, zodat pa & ma snel terug kunnen keren op het honk...

Wandelen in de Betuwe...

Vanuit het Betuwse dorpje Hemmen (klik), vertrekken we voor een mooie wandeling door de omgeving. Hier zie je een paar huizen die in het 'centrum' staan...

Al gauw lopen we tussen de landerijen en dat levert mooie vergezichten op. Het ijle groen van de lente in de bomen is bijna voelbaar!

Langs de 'Smidse' lopen we al snel op een klein paadje het bos in. Meteen valt het ons op: de groene blaadjes van de beuk, wiegend in de wind, zich aan het ontvouwen...

Overal kunnen we via mooie hekken over kleine paadjes lopen langs weilanden, boomgaarden en door het bos...

Dit zijn de parapluutjes van de paardekastanje. Nu zien de bladeren er mooi fris uit. In de zomer kleuren ze vaak al bruin door de mineerder, een klein maar vernietigend beestje...

Een prachtige kleverige uitgelopen knop van de paardekastanje...

Tegen het licht van de lucht is goed te zien dat binnenkort de kaarsen gaan bloeien...

Bloeiende inlandse vogelkers...

...en nog één!

We wandelen verder en ontdekken tussen het groen een pinksterbloem met een zachte roze kleur, bijna wit met heel fijne adertjes...

Nog meer bloesem, een wilde kers dit keer...

Langs de weg liggen omgezaagde bomen, de bast is prachtig!

Weer een ander soort...

Aan de andere kant van de weg lopen bruin bonte koeien in de wei. Eerst komen ze loeiend aangehobbeld, even later lopen ze te grazen voor de bijna bloeiende appelbomen.

Zo bijzonder! We lopen langs een rijtje knotwilgen en in elke boom hebben zaadjes een voedingsbodem gevonden, zoals hier de klimop... 

En hier een aalbes! Dat wordt lastig plukken, maar niet voor de vogels...

Die zijn waarschijnlijk ook debet aan het groeien van de struiken in de wilg, door het transporteren van de zaadjes en/of pitten.

En fluitekruid in deze wilg...

Verderop zien we nog cotoneaster, lijsterbes, vlier en zelfs een roos! 

We lopen verder en komen langs 't Pakhuis (klik), een Centrum voor Cultuur, Milieu, Natuur en Educatie... Een prachtig gebouw dat helaas gesloten is op het moment dat we langs wandelen. Een andere keer dan maar!

Het gebouw past heel goed in het landschap vinden wij...

Er is een bijenhotel waarin de afkorting van het centrum verwerkt is en waar allerlei namen opstaan, waarschijnlijk afkomstig van een project. Leuk om te zien, DH heeft kort geleden thuis in de kruidentuin een bijenhotel gemaakt. Daarover binnenkort meer! Terug naar de Betuwe...

Deze blauwe vergeet-me-nietjes loop je niet zo voorbij...

In een meidoorn hangen nog de bessen van vorig jaar, ze beginnen te schrompelen...

Wel een vreemd gezicht, zoveel bessen in de lente. Waarschijnlijk hebben de vogels genoeg andere bessen kunnen vinden!

We vervolgen ons pad en lopen ineens een hele tijd onder hoogspanningsleidingen, beetje raar wel, en detonerend met de schitterende omgeving!

We naderen Hemmen en zien regelmatig een overvloed aan bloeiende kersenboomgaarden. Zo mooi!

Vlakbij onze B&B zien we deze vogelhuisjescommune, geweldig toch?

We hebben genoten van een afwisselende lentewandeling in de Heerlijkheid Hemmen.

De morgenstond...

Het belooft een prachtige dag te worden! De wei is bevroren als DH zijn rondje maakt om de schapen te controleren. Hee, daar staat een schaap apart en wat steekt daar onder uit?

Heel rustig benadert DH het schaap. Het is een enter, een schaap van een jaar oud en dus een prille moeder. Door al het nieuwe kan ze wild en onbeheerst reageren...

Kijk eens wat een mooi donker lammetje... Een enter krijgt zelden een tweeling en dat is maar goed ook, nu kan ze alle aandacht aan haar enige lam geven.

Het lammetje staat heel wiebelig op de pootjes...

Deze dames gaan nog bevallen en kijken van een afstandje toe...

Het is het begin van een prachtige dag!

Intussen wordt het steeds helderder... Omdat het lammetje erg wiebelig is heeft DH moeder en kind op stal gezet. Zo kunnen ze aan elkaar wennen, ligt het lammetje lekker in het stro en kan de moeder-kind relatie goed op gang komen. Hopelijk gaat het lammetje gauw drinken. Die eerste biest is zo belangrijk en geeft enorm veel energie!
Straks es even kijken hoe het gaat... ik houd je op de hoogte!

Update:

In de stal probeert DH het lammetje - een jochie - bij de moeder te laten drinken. Na enige moeite - veel gesmak maar weinig echt naar binnen krijgen - lukt het gelukkig dan toch...

Moeder en zoon maken het goed!