Bericht uit de uilen...boom!

Op ons terras staan twee bomen. Ooit waren het twee mooie ronde prunussen, de rechter is inmiddels dood en de linker is een woeste, warrige rommelboom. Waarom ze er dan nog staan? Omdat de afstand tussen de beide bomen ideaal is voor de hangmat...

Maar nu komt die linker boom mooi van pas... voor een jonge kerkuil!
Tijdens het avondeten ontdekte DH de uil in de boom, vanaf zijn plekje aan tafel in de keuken...
Vandaag hebben we het uitvoerig over de uilen gehad, omdat ik vannacht wakker schrok van een ijselijke kreet en daarna hevig gepiep en gekrijs en een bonk. Ik verdacht een van de uilen van het vangen van een prooi, maar na het ontdekken van een jong in de boom weet ik het niet. Zouden de ouders de jongen hebben verjaagd?

Op 9 juni waren de uilen nog heel pluizig, en was er van veren nog geen spoor...

Het hartvormige gezicht en de snavel zijn hier mooi in beeld. Op de achtergrond nog twee broertjes/zusjes!

'Je ziet ons toch niet hè?'

Op 30 juni is er al veel pluis verdwenen en is er een begin van een verenpak ontstaan... Zie je ook de vleugels van de uil rechts?

Vier dagen later is al het dons verdwenen en is het lelijke uilskuiken van het begin opgedroogd tot een mooie jonge uil...

Schitterend dat hartvormige gezicht!

Tenslotte deze prachtige uil. Hopelijk gaat hij of zij een fijn leven hier in de omgeving tegemoet...

...te beginnen in deze boom... Vorig jaar zat er weken lang een jonge uil in de catalpa voor het huis, ik schreef er hier (klik) een blogje over. We wachten met spanning af hoe het verder gaat...

Er waren eens...

Mevrouw en rechts meneer Fazant die op een koele avond in juni een ommetje maakten door de weilanden rond Jackdaw bij Westley Farm in Engeland. Ze waren al keuvelend in de buurt van het keukenraam van Jackdaw genaderd toen meneer luidkeels van zich liet horen...

Ze keken eens naar rechts...

Ze keken eens naar links...

Mevrouw dwaalde een klein beetje af, waarop meneer een nog veel grotere keel opzette...

Daarop liep mevrouw snel weer naar meneer. Wel een onderdanig type - dachten wij - totdat...
*tromgeroffel*

Reintje Vos ineens op het toneel verscheen!

Nog dichter sloop hij naderbij... en nog harder gilde meneer fazant...

Opeens... bleef Reintje Vos staan en keek alsof hij geen keuze kon maken...

Ook hij keek eens goed om zich heen...

...draaide zich toen abrupt om...

...en koos het hazepad!

En meneer en mevrouw Fazant? Die kuieren nog rustig door de velden, althans vanochtend vroeg nog wel. Wel zagen we dat meneer Fazant voor de zekerheid maar een extra vrouw in zijn hart gesloten heeft. Hij is zo trots als een pauw en laat dat duidelijk aan de dames merken!
Ze leefden (hopelijk) nog lang en gelukkig...

Wij zaten in Jackdaw en werden gealarmeerd door het wel heel opgewonden geschreeuw van meneer Fazant. Vanuit de keuken heeft DH - door het raam - de foto's kunnen maken, vandaar zo hier en daar wat weerschijn!
We hebben ademloos gekeken en zijn nu elke avond alert, dat snap je!

Uilskuikens in het uilenhuis...

Weet je nog dat we in het voorjaar van 2013 een uilenhuis (klik) hebben gebouwd in de schuur en het in de verhuur hebben gezet?
Inmiddels is het alweer even bewoond, hebben pa en ma kerkuil het huis ingericht en zijn aan kindertjes begonnen...
Terwijl ik binnen voorzichtig het uilenhuis open maak - wiebel, wiebel op de ladder - staat DH buiten met de camera in de aanslag. Het duurt maar even en eerst vliegt er één uil naar buiten en daarna nog één. Pa en ma zijn dus samen thuis!

Ze strijken samen neer in de acaciaboom die op de scheiding met de buren staat. Heel even zitten ze samen, maar daarna gaat één van tweeën er vandoor. Wat een lange vleugels heeft de uil, kijk maar mee hoe hij/zij wegvliegt...

En weg...

Als je geen sterke maag hebt moet je nu maar niet verder kijken. Gelukkig is dit geen geurblog, want in het uilenhuis stinkt het verschrikkelijk. Daar mag wel eens even lekker gesopt worden. Voor de mensen die wel wat rommel in huis gewend zijn: kijk rustig verder!

Binnen is het intussen een behoorlijke janboel. Te midden van dode muizen en mollen liggen er twee of drie uilskuikens in het uilenhuis... Je ziet al een begin van veertjes bij een van de uiltjes.

Zo lijkt het net een schattig eendje, maar ze zijn me lelijk ;-)

We laten ze snel weer met rust, zodat pa & ma snel terug kunnen keren op het honk...

De morgenstond...

Het belooft een prachtige dag te worden! De wei is bevroren als DH zijn rondje maakt om de schapen te controleren. Hee, daar staat een schaap apart en wat steekt daar onder uit?

Heel rustig benadert DH het schaap. Het is een enter, een schaap van een jaar oud en dus een prille moeder. Door al het nieuwe kan ze wild en onbeheerst reageren...

Kijk eens wat een mooi donker lammetje... Een enter krijgt zelden een tweeling en dat is maar goed ook, nu kan ze alle aandacht aan haar enige lam geven.

Het lammetje staat heel wiebelig op de pootjes...

Deze dames gaan nog bevallen en kijken van een afstandje toe...

Het is het begin van een prachtige dag!

Intussen wordt het steeds helderder... Omdat het lammetje erg wiebelig is heeft DH moeder en kind op stal gezet. Zo kunnen ze aan elkaar wennen, ligt het lammetje lekker in het stro en kan de moeder-kind relatie goed op gang komen. Hopelijk gaat het lammetje gauw drinken. Die eerste biest is zo belangrijk en geeft enorm veel energie!
Straks es even kijken hoe het gaat... ik houd je op de hoogte!

Update:

In de stal probeert DH het lammetje - een jochie - bij de moeder te laten drinken. Na enige moeite - veel gesmak maar weinig echt naar binnen krijgen - lukt het gelukkig dan toch...

Moeder en zoon maken het goed!

Tattoo-koe...

Sinds donderdag staat hier een pronte mevrouw 'op stal'! Haar naam is Tattoo-koe...

Met een tiental collega's waren we uitgenodigd voor een creatieve middag bij De Tekenjuf (klik) in Boijl waar we enorm werden verwend met koffie en thee met worteltaart, notentaart en vijgentaart...
Dit leuke minimapje lag op tafel voor ons klaar...

Dit stond op de achterkant gestempeld, en tja... is dit een aanmoediging of niet?

Een heel hartelijk welkom met een heerlijk chocolaadje!
Daarna mochten we aan de slag met een koe, twee- of driedimensionaal...

Ik heb gekozen voor een (kant & klare) papiermaché-koe versieren. De basis is poederverf die met water uitloopt en mengt. Ik bracht een dunne laag aan, zodat er nog veel ruimte en licht op de ondergrond overbleef om te gaan tekenen, stempelen en schrijven...

Het was heerlijk om te doen...

Een knipoog naar de flower-power tijd...

Tegenwoordig hebben de meeste koeien een streepjescode...

Naast lapjeskatten zijn er ook lapjeskoeien...

Hai koe!

Identificatie op haar bil...

Voorlopig staat Tattoo-koe hier in huis... Jet en Sam moeten niet zoveel van haar hebben... Hennie Dorsman, de Tekenjuf, geeft ontzettend leuke workshops. Ik heb donderdag allerlei leuke ideeën opgedaan en zal zeker nog es een workshop bij haar gaan volgen!