Tielse Flipjes...

In de tuin is het één groot feest momenteel...

Er zijn heel veel frambozen, de struiken hangen er zwaar van! Allemaal 'Tielse Flipjes', idiote associatie, maar daar kan ik ook niets aan doen... Terwijl ik aan het plukken ben, gaan mijn gedachten terug naar de logeerpartijtjes in Utrecht, waar ik als kind kennis maakte met de boekjes van Flipje Tiel (klik).
Jasper Aap, Juffrouw Schaap zijn namen van dieren die een hoofdrol speelden, verder een biggetje met een geruit broekje en een knorrige Ram en een olifant. Samen beleefden ze avonturen op rijm, waarbij steevast aan het einde de producten van de jamfabriek uit Tiel aangeprezen werden, natuurlijk door Flipje! Boven moet ik nog een paar boekjes hebben, maar ik kan ze niet vinden ;-)

Terug naar de tuin waar ik niet weet waar ik moet plukken, als ik een tak optil, zie ik nog meer!

Waar de frambozen geplukt zijn, blijven witte bolletjes over...

Wat heerlijk! Tussendoor zo van de struik heb ik al het een en ander weggesnoept...

Omdat er nog zoveel frambozen zijn en ik nog niet weet wat ik ervan zal maken, heeft DH ze in de vriezer gelegd. Zo vriezen ze los van elkaar in en blijven ze heel!

En... deze mooie framboos bewaar ik voor morgen...

Achter de geranium...

In het hoekje bij het keukenraam achter het huis kun je heerlijk achter de geranium zitten...

Het is echt een joekel, die prachtig bloeit, al weeeeeken... Zo af en toe moet er eens een geel blaadje af, maar verder doet ie het fantastisch! Als ik er een blad afhaal ruikt het naar vroeger. In het oude huis - het huis waar ik tot mijn zevende jaar woonde - stonden voor het raam in de voorkamer geraniums...

En de bloemetjes, die doen me denken aan propjes crêpepapier die je vroeger maakte en dan ergens opplakte op de kleuterschool en later op de basisschool. Weet je wat ik bedoel?

De bloei is uitbundig en de plant zit vol knoppen, zoals het nu lijkt komt die de zomer wel door!

De kweker waar we de plant vandaan hebben, vertelde dat het een ouderwets ras is, dat weer helemaal terug is...

Hopelijk vind je mij deze zomer vaak achter de geranium, dan is het in elk geval mooi weer!

Nog meer poesie-albums...

Dit plaatje kwam ik tegen in het album van mijn grootmoeder... Het album dateert van 1893, in dat jaar is het eerste versje erin geschreven. Mijn grootmoeder zal toen ongeveer 10 jaar oud geweest zijn. Wacht, ik zoek het op...

Links zie je het album van mijn grootmoeder, rechts dat van mijn moeder... Mijn grootmoeder was Gerlantje Lammijna de Vries en ze is op 13 november 1883 geboren in Achlum in Friesland. Ze heeft het album misschien op haar verjaardag gekregen in 1892 toen ze negen jaar oud werd. Het eerste schrijfsel dateert namelijk van kort daarna.

Dit is het plaatje op de voorkant, het is niet van papier gemaakt, maar van karton met een glanslaagje!

Op het schutblad staat deze afbeelding...

Dit is een van de eerste schrijfsters in het album, het is de zus van van mijn grootmoeder: Ymkje de Vries.

Ook toen al grapjes met de datum...

De plaatjes zijn voornamelijk boeketten en bloemen...

Broer Joost begon zijn vers met: Geachte zuster... Da's heel anders dan je nu zou doen!

De vader van mijn grootmoeder vangt aan met: Lieve kind! Het poesieplaatje van de zwaluw plakte hij erbij. Er is geen versje van de moeder van mijn grootmoeder, zij stierf namelijk in het kraambed van mijn grootmoeder...

Het poesie-album van mijn moeder is van stof met een blauwe kunstleren band.

Het eerste vers is geschreven door mijn grootvader. Mijn moeder was toen 12 jaar oud. Het vers dat mijn grootvader schreef voor mijn moeder, heeft mijn vader voor mij geschreven!

Mijn grootmoeder schreef gelukkig nog wel in het poesie-album van mijn moeder. Zij overleed een paar jaar later, toen mijn moeder pas vijftien jaar was.

Ook hier veel bloemenplaatjes!
Zijn jullie al aan het zoeken geweest, zo hier en daar zag ik poesie-albums op de blogs verschijnen, leuk!

Poesie album...

Voor me op tafel ligt mijn poesie album, vroeger uitdrukkelijk als poezie-album uitgesproken... Ik kwam het tegen tijdens het opruimen. Dat opruimen is overigens niet vanuit een goed voornemen, maar gewoon uit bittere noodzaak ;-)

Mooie woorden van mijn ouders met hun karakteristieke handschriften. Vooral mijn moeder had een moeilijk handschrift. Ze kon heel snel schrijven en als kind kon ik gefascineerd toekijken als ze lijstjes maakte, daar was ze goed in...
Mijn ouders leven niet meer, mijn vader overleed ruim 32 jaar geleden en dit jaar is het alweer 10 jaar geleden dat mijn moeder stierf.
Bij de poësieversjes van mijn ouders heb ik zelf de plaatjes uitgezocht en ingeplakt, dat weet ik nog goed. Op het bureau van mijn vader stond een zeskantig flesje lijm met daarop een rode rubberen dop met een gleufje erin. Als je die dop op het papier duwde kwam er een beetje lijm uit. Hier (klik) kun je het flesje zien, als je iets naar beneden scrollt. Ook ik weet de naam niet meer: Gibon, Gimbon of zoiets...

Zoete, lieve plaatjes met glitters waren favoriet toen ik een jaar of tien was...
Veel teksten waren onbegrijpelijk maar kon ik wel uit mijn hoofd opzeggen omdat ik de versjes vaak gelezen had. Mijn oom Harry - hoofd van de school - schreef in zijn krachtige en zwierige handschrift het voor mij wazige vers:

Het Goede gedaan - waar je Hart het gebiedt

Het Schone vertolkt - waar je oog het ook ziet!

En niet gevraagd, in geen enkel geval,

Wat er `Een Ander´ wel van zeggen zal!

Nu zijn de versjes waarheden als koeien!

Foutjes lagen op de loer, zoals hier...

Of werden de versjes niet begrepen door degene die ze overschreef...

Mooie en heel verschillende handschriften...

Ik kom ook nog prachtige poesieplaatjes tegen, hier van Alice in Wonderland...

Flower Fairies...

Vera de Muis van Marjolein Bastin...

Beatrix Potter plaatjes met eekhoorns, een uil en muisjes...

Maar ook ´gewone´ stoere jongetjesplaatjes met speelgoed van vroeger...

Tenslotte nog een plaatje van Jill Barklem, Brambly Hedge...

Hebben jullie je poesie album nog?

Herdenking Market Garden...

Gisteren waren we in alle vroegte naar Ede vertrokken om de operatie Market Garden van 70 jaar geleden te herdenken. Market Garden was een ingewikkelde militaire operatie, bestaande uit de onderdelen Market (luchtlandingen) en Garden (grondtroepen vanuit het zuiden) om Nederland te bevrijden. Zoals bekend is, is de operatie niet gelukt, één brug in Arnhem werd niet heroverd: 'één brug te ver'...
Deze hele week zijn er allerlei activiteiten in het kader van die herdenking. Wij gingen samen met oudste zus en zwager en dochter naar de Ginkelse heide, waar het 's ochtends erg mistig was...

De toespraken en dergelijke gingen wel door, maar de luchtlandingen werden uitgesteld. Uiteindelijk was het half drie, hadden we alle boterhammen op, waren we naar de andere kant van de hei gefietst - nou ja gesjokt door het mulle zand - toen er ineens drie legerambulances de hei op reden. Iedereen veerde op...

En ja, ineens kwam er een vliegtuig aangebromd! Ik ben geen vliegtuigkenner, maar het was wel een oude...

Zie je de eerste parachutisten uit het vliegtuig springen?

En nog eens... Steeds kwamen er drie of vier vliegtuigen: wat een spectaculair gezicht en wat indrukwekkend...

Had het ene vliegtuig zijn parachutisten gedropt, dan kwam het volgende vliegtuig daar alweer achteraan...

Op een gegeven moment vlogen de vliegtuigen recht boven ons toen ze hun parachutisten dropten...

Ze landden vlak bij ons, op de hei en ook op het pad tussen de mensen...

De lucht werd steeds dreigender en dat leverde wel mooie plaatjes op!

Op de achtergrond klonk steeds luider het gerommel van een onweersbui die rap dichterbij kwam. We hebben de laatste landingen niet meer afgewacht maar zijn op de fiets gestapt en als een speer teruggereden naar de auto. Onderweg hebben we een nat pak gehaald en hebben nog ergens geschuild... We hebben daarna heerlijk bij oudste zus gegeten en nagepraat.

Wat een indrukwekkende dag. 

Het is niet voor te stellen hoe het in werkelijkheid moet zijn geweest die operatie Market Garden...