Help, het waait...

Deze week geen in elkaar gezette hexagonnetjes, maar alleen een hele serie geknipte...
Het was veel te warm om met naald en draad in de weer te zijn. Daarom ben ik maar vast hexjes gaan knippen voor de vakantie. Ik zat lekker buiten en tot twee keer toe kon ik onder de tafel kruipen omdat ze van de tafel waaiden...
Het speldenkussen is nu bedekt met vastgeprikte hexjes. En ik? Ik knip rustig verder!
Nog een paar klussen afronden en dan... VAKANTIE! 

Soms...

... voel je je boos, verdrietig en machteloos tegelijk! Gisteren kwam DH thuis met een van zijn lammeren die in een natuurgebied ingezet worden voor begrazing. 
Dit schaapje was aangevallen door een hond en achtergelaten in een greppel buiten het terrein. Waar eens een mooie lange staart zat, zit nu een bloederig stompje waar al het vel af is en een rafelig plukje wol...
Het ene oor is lelijk toegetakeld en zo hier en daar zitten kleine wondjes. Het lopen gaat moeilijk. Het schaapje is helemaal gestresst en schrikt van alle geluidjes, zelfs van een opvliegend vogeltje schrikt het beestje zich rot...
De schapen lopen in een afgesloten terrein, waar geen wandelpaden zijn in de buurt van een golfbaan. Het grootste deel van onze schapen loopt momenteel op het Landgoed De Klencke (klik). Daar zijn wel wandelpaden, we houden ons hart vast...
Voorlopig is dit schaapje thuis en wordt het vertroeteld! 

...doet een bloeiend geurend bloemetje je heel sterk aan vroeger denken, aan de zingende leeuweriken hoog in de zinderende lucht...
Het is hartje zomer!
Weet iemand welk bloemetje ik bedoel? 

...en korenbloemen...

Vlakbij huis is een groot graanveld met daarin korenbloemen. De nostalgie viert hoogtij in mijn hoofd: warme lange lome zomers en op de achtergrond de zoem van de korenmalerij van de fabriek in ons dorp...
Ik kan het bijna ruiken...

De graansoort is gerst (klik), karakteristiek zijn de lange 'haren' aan de aar.
Van handwerken komt met deze warmte niets, als het koeler is pak ik de draad weer op!

Klaprozen...

Langs een weg in de buurt staan de klaprozen volop te bloeien...
Geniet maar even mee!

Morgen een ander nostalgisch bermbloemetje...

Bobby & de hexjes...

Bobby & de hexjes, dat klinkt als een hele foute band... Maar Bobby is iets heel anders, maar daarover later, eerst de hexjes...
Er kwamen er deze week 10 bij en als totaal lijkt het lapje niet erg te groeien, maar niets is minder waar... Het is nog steeds een lekker werkje dat je makkelijk tussendoor even oppakt!

En dit is Bobby... om precies en volledig te zijn: Bobby James. Het is een sterke in trossen bloeiende roos met een enorme groeikracht. Een paar dagen geleden - toen het minder droog was dan nu - liep je door de parfum onder de roos!
Het gonst er voortdurend van de bijen! DH loopt er steeds even heen om te horen en te ruiken...

Eén witte bloemenzee!

Zo heeft deze ene roos de ruimte tussen de carport en de schuur overbrugd...
Helemaal rechts zie je de bloeiende 'New Dawn', een zachtroze doorbloeiende roos...
We gaan zo de boeken naar school brengen. DS is officieus over naar VWO4, met één onvoldoende, dat komt dus wel goed! Jippie, hij heeft bijna vakantie!

Lome zondag...

Wat doe je op een warme lome zondag?
Lekker hangen in een zwembad in de achtertuin... Nooit gedacht dat wij zoiets nog eens aan zouden schaffen, maar vorig jaar gingen we voor de bijl.
Verwarmd door de zon... eh erg koud dus, maar eenmaal 'door' heerlijk verfrissend!
Vanavond een eenvoudige BBQ met zijn drieën, tuindeuren open met heerlijke muziek (klik)...
Hoe mooi kan een zondag zijn! 

Poëzie-avond en stapelgedichten...

Woensdagavond hadden we met onze leesclub een avond vol poëzie in de tuin bij J.
Kwakende kikkers op de achtergrond, een ruisend windje in de bomen, wat wil je nog meer...
Iedereen had een selectie gemaakt van mooie, grappige, ontroerende gedichten en zo lazen we voor en vertelden elkaar onze herinneringen. Erg leuk en voor herhaling vatbaar!

Dat deed me denken aan het fenomeen 'stapelgedicht'. Een stapelgedicht is een gedicht dat is ontstaan door van een stapel boeken de boektitels onder elkaar te zetten:
 

Nagelaten dagen

  Morgenster

  Eerst grijs dan wit dan blauw

  Rivier van vergetelheid...

Nog eentje:

Laatste zomernacht

Cirkel in het gras

Een blad in de wind

De herfst zal schitterend zijn...

De bedenker van het stapelgedicht is Max Dohle (klik). Hij introduceerde het stapelgedicht in de zomer van 2007, het is dus niets nieuws. Maar... wel erg leuk!

Groot beessie...

Ongeveer twee maanden geleden kocht ik bij een tuincentrum twee mooie groene plantjes die niet teveel water nodig hebben, zodat ze niet meteen ter ziele zijn als ik ze eventjes vergeet...

Vanmiddag hebben ze alletwee nog een plens gehad en wat denk je...

Zit ik vanavond gezellig aan de telefoon te babbelen, zie ik ineens beweging komen in de plant en wat komt daar uit? Een beest? Heel even dacht ik nog aan een muis, maar dat leek me al te sterk...

Maar het is wel een redelijke joekel, een GROOT BEESSIE zogezeid...

Ik denk dat het een hoornaar (klik) is, maar de kleuren komen niet overeen, de grootte wel! Hij of zij zit nu in een potje te wachten op de imker, die is niet thuis...

Oeps...

Gistermiddag ging ik even snel naar het postkantoor. Meestal doe ik mijn schoenen uit als ik bij de computer zit en nu had ik mijn schoenen half in gedachten weer aangetrokken, terwijl ik ondertussen even checkte of er nog mailtjes binnengekomen waren...
DH ging even mee voor het betere sjouwwerk... Bij het postkantoor aangekomen valt mijn oog ineens op mijn voeten...
Oeps! We zijn toch gewoon naar binnengegaan en niemand heeft iets gezien. Daarna snel naar huis...

Hexendag...

Er zijn weer een paar hexen bijgekomen...

En een paar hexjes-in-de-dop!