Verwennerij...

Afgelopen donderdag was ik een dagje bij Willy. Tussen de middag verzorgde haar dochter Anne een heerlijke lunch: bruine pistoletjes met geitenkaas in de oven gegratineerd. Erbij walnoten en honing en een rucolasalade met zongedroogde tomaatjes...
Het was heerlijk, Anne!

En er was nog meer verwennerij... Marijna maakte voor Willy en mij een mapje met daarin lavendel... Van vilt met kleine steekjes van Marijna, prachtig gemaakt!

Ook kregen we linnen garen in verschillende tinten blauw en roze/rood...
Marijna dankjewel!
Al met al was het een supergeslaagde dag!

Appingedam I...

Gisteren brachten we een bezoek aan de provincie Groningen. We waren met zijn vieren, mijn jongste zus en haar man waren ook van de partij. DS bleef met zijn nichtje bij ons thuis. Zij hebben zich uitstekend vermaakt. Wij ook!
We brachten een bezoek aan hetMuseum Mohlmann (klik) in Appingedam. Daar is een jaarlijkse tentoonstelling van realisten, maar daarover later meer.
Vandaag wil ik iets laten zien van de schilder Rob Mohlmann, die in een periode van elf jaar 124 schilderijen maakte rondom het Canto blikje. Centraal in alle schilderijen staat het blikje van het fictieve merk Canto. Hij noemde het 'Het Cantoproject'. De schilder zelf zie je regelmatig terug in allerlei bespiegelingen, letterlijk en figuurlijk! Wil je alle 124 schilderijen zien? Breng dan een bezoek aan dit mooie museum waar de schilderijtjes vrijwel permanent te zien zijn. Kun je niet naar het museum? Geen nood: hier (klik) kun je ze allemaal bekijken. Het zijn stuk voor stuk verhaaltjes, met veel 'grapjes' van de schilder en allemaal met een eigen verhaal.
Wij hebben genoten!

Prinsestarta...

Hier zie je een heerlijk stukje Zweedse Prinsessentaart, oftewel Prinsestårta, made in Holland...
Gisteren hebben Willy, Marijna en ik elkaar voor het eerst ontmoet in het gezellige en sfeervolle huis van Willy...
De bindende factor is uiteraard handwerken, maar ook Zweden, dus mocht de Prinsessentaart niet ontbreken!
Voordat de taart zo mooi op tafel stond, was er heel wat werk verzet...
Eva zorgde voor het recept!  Ik heb het niet helemaal gevolgd, maar hier is het enige echte Zweedse recept! De bron is: Sverige Kuriren nr. 1 / 2005
Eva, dankjewel! Nu zal ik laten zien hoe de taart gemaakt wordt.

Voor de bodem:

4 eieren, 1 dl bloem, 2 dl suiker, 1 dl aardappelmeel, 2 theelepels bakpoeder

Verwarm de oven voor op 175 graden, hetelucht 160. Beboter een taartvorm van 26cm doorsnede.
Klop de eieren en suiker tot een luchtig mengsel. Meng de bloem met het bakpoeder. Voeg dit bij het eiermengsel, roer alles goed door elkaar en giet het beslag in de vorm. Zet de vorm in de oven en bak ca. 40 minuten. Laat de taart afkoelen op een rooster.

Voor de vulling:

4 blaadjes gelatine, 2 dl custardcrème, 2 tl vanillesuiker, 3 dl slagroom, evt. frambozenjam

Week de gelatine in koud water. Maak de custard volgens het recept op de verpakking, en voeg de uitgeknepen gelatine toe aan de warme custard. Voeg naar smaak de vanillesuiker toe en laat de custard opstijven.

Snijd de taart in drie lagen: de bovenste laag moet minder dan 1 cm dik zijn! Leg nu de taartlagen op elkaar met de vulling ertussen.
Ik heb de onderste laag van frambozenjam gemaakt en de bovenste van slagroom...

Geklopte verse slagroom. Uiteraard mag DS de kloppers aflikken...

Voor de decoratie:

300 gr marsepein, groene kleurstof, poedersuiker

Meng de marsepein met de groene kleurstof. Rol de marsepein uit tot een ronde dunne plak, groot genoeg om de hele taart - inclusief de zijkanten - mee te bedekken. Eventueel poedersuiker als versiering op de taart strooien.

Et voila! Hier is het groene gevaarte...

En toen restte nog... de afwas!
Die heb ik lekker laten staan en toen alles ingepakt en klaar in de auto (en op de aanhangwagen - grapje!) stond, vertrok ik naar Willy, ga je mee?

De eerste nachtvorst...

De eerste nachtvorst in de herfst van 2009 is een feit! We ontwaken woensdag in een prachtige witte wereld. In de tuin zien de planten en struiken er ineens heel anders uit...

De Japanse esdoorn verliest meteen zijn warme rode kleur, maar door de rijp zie je de fijne structuur van het blad...

Het paaltje van het hekje naar de moestuin is ineens een klein kunstwerk, licht en schaduw, warmte en kou...

Aspirin rose trekt zich niet zoveel aan van de kou en de herfst, de struik zit vol met knoppen!
Woensdagochtend een halfuurtje later, ik ben op weg naar mijn eerste afspraak. De zon komt prachtig op en de kleuren en het licht zijn wonderbaarlijk mooi! Ineens sta ik oog in oog met vier reeën. Ze blijven rustig staan, stoomwolkjes uitademend... Hun warme bruine lijven tegen de witte bevroren achtergrond in de opkomende zon...
Vandaag is het onstuimig: dikke trui- en kachelweer! De wind fladdert om het huis en met iedere vlaag dwarrelen de blaadjes en bladeren van de bomen. Ik geniet na van een heerlijke dag gisteren bij...

Lente in Drenthe!

Eindelijk kan ik je een foto laten zien van het lammetje dat een paar weken geleden tot onze grote verrassing geboren werd!
Moederschaap verloor dit voorjaar al snel na de geboorte een lam aan 'het bloed' en wat zelden of nooit in hetzelfde seizoen gebeurt: ze werd opnieuw gedekt...
Met als resultaat dit grote stevige ramlam! Hij groeit voorspoedig. Wel een vreemd gezicht tegen de achtergrond van herfstblaadjes...

GAQ...

Dit weekeinde stond in het teken van GAQ oftewel Guute's Antieke Quilt. Ik heb heel wat sterren van witte vierkantjes en driehoekjes voorzien en voor de afwisseling ben ik ook begonnen met de volgende rand.

Dit is de oogst! De ruiten aan elkaar zetten is een leuk werkje na het gepruts op de milimeter van de sterren...

En de afgeknipte randjes, da's ook heel wat...

Gesnipperde vensterbanken...

Op mijn vraag wat we vandaag eens zullen eten antwoordt DS: "Gesnipperde vensterbanken!"
Daarna kijkt hij me zo guitig aan...
Ik moet even diep nadenken, maar weet dan weer wat de bedoeling is: hete bliksem  (klik), een stamppot die ik ieder jaar wel een keer maak met zoete appeltjes.
Nu vraag je je misschien af waar de uitdrukking gesnipperde vensterbanken vandaan komt? In een ver verleden had ik eens in de zomervakantie een baantje in een supermarkt. Als de klanten aan de slager vroegen wat ze eens zouden eten antwoordde hij steevast: "Gesnipperde vensterbanken!"
DH gaat de tuin in en komt even later terug met een armvol Zoete Ermgard. Het is een 'stormvast aan de boom hangend appeltje' lees ik later op het internet... En om die informatie moet ik erg lachen! Ik zie het als het ware voor me aan de boom hangen: heen en weer zwiepend en zich met zijn handjes goed vasthoudend aan de boom. Maar... eind goed, al goed, het blijft hangen. Sorry ik dwaal af...

Tijdens het koken blijft de zoete appel heel, in tegenstelling tot zure appels die moes worden als je ze kookt.
En zo zitten we vanavond heerlijk te smikkelen. Voor de gelegenheid heb ik mijn servies van Petrus Regout (klik) gebruikt en de juslepel van aluminium die ik nog van mijn grootvader heb.
In eerdere logjes kwam er al eens wat serviesgoed uit Maastricht voorbij. Ik blijf het nog steeds mooi vinden, al waren de omstandigheden voor de arbeiders in de fabrieken heel slecht. Een aantal jaren geleden bezochten we in Kerkrade het Continium (klik), voorheen Industrion. Hier werd uitgebreid aandacht besteed aan de fabrieken van Regout in de 19e eeuw in Maastricht.

Zo, en nu ga ik sterren met witte stof 'omarmen'. Een fijne avond!

Filmpje!

Zet het geluid uit en kijk naar de prachtige beelden van dit filmpje (klik)! Als ze hier onder het dak kruipen en de boel eronder sch... kan ik ze wel wat doen. Maar in grote aantallen zoals in het filmpje - not in my backyard please - is het schitterend om naar te kijken...

Eindelijk...

Eindelijk kan ik weer een stukje van GAQ laten zien...
Uiteraard nog niet gestreken, want da's niet mijn hobby, vandaar nog wat hobbelig en bobbelig. De structuur van de achtergondstof is nu trouwens goed zichtbaar.
Of ik tevreden ben? Jazeker! En nu gauw verder met de sterrenrand waarvoor ik al een heel aantal sterren klaar heb...
Over sterren gesproken, de kleine sterretjes zijn het idee van Joke (klik). Met haar toestemming heb ik nu ook kleine sterretjes gemaakt in plaats van de applicaties.
In eerste instantie vond ik mijn quilt wel wat wit, bij antiek denk je toch meer aan beige/crème tinten. Later vond ik mijn damasten achtergrond wel sjiek èn antiek... Misschien dat ik door het fotograferen met flits nu weer ben gaan twijfelen... Mogelijk dat we samen nog es een kopje thee doen, mijn quiltje en ik ;-)

Een goede (sterren)nacht!

Warme klosjes...

Gisteren is de schoorsteenveger met zijn assistente aan het werk geweest! DH zat op het dak en ik stond paraat met stofzuiger en vuilniszak bij de kachels.
De schoorsteenkanalen zijn geveegd, de kachels schoongemaakt en nu is het stookseizoen begonnen. Buiten ligt 12 kuub hout klaar om in rook op te gaan. Deze Pelgrimkachel hebben we al jaren. In een van onze vorige huizen stond het in de keuken bijzettafeltje te zijn. En nu stoken we er af en toe hout in. DH heeft het kacheltje gerepareerd, de beugel rondom hing los.

En nu is het in de keuken behaaglijk warm. Hout bijvullen moet van boven af door met de pook het plaatje en de ringen opzij te schuiven.

In de kamer hebben we gisteravond al lekker bij de kachel gezeten. Ook Fiep en Bo, die 's avonds binnen zijn, hadden de kachel meteen ontdekt en lagen er languit voor.
Laat de kou maar komen. 'Buiten waait de wind om het huis...' zingt het in mijn hoofd. Nu alleen nog de kachels een keertje in de kachelpoets zetten. Daar had ik gisteren geen zin meer in!

Hier is een overzicht van mijn klosjesquilt tot nu toe. Afgelopen week weer 40 klosjes aan elkaar gezet en aan het middengedeelte vastgenaaid. Ik had al een heel stuk van de hoeken klaar, maar ontdekte dat ik dat niet goed had gedaan *&^%$#@, alles kon weer losgetornd worden. Ach ja, zo blijf je van de straat...

Zo over een stoel begint het al wat te lijken...