Pak de fiets, dat kost je niets...

Wie denkt dat reclame iets van de laatste 50 jaar is heeft het mis! Al veel langer dingen de fabrikanten naar de gunsten van de consument...
Deze boekjes zijn van Gazelle, het bekende fietsenmerk met als logo nog steeds de springende gazelle zoals afgebeeld op het boekje rechtsboven...

De fabriek van Gazelle stond (staat?) in Dieren en het boekje rechtsboven vind ik wel grappig bedacht.

In de boekjes staan vermakelijke plaatjes en verhaaltjes, vaak op rijm met maar één doel: de Gazelle aan de man of vrouw brengen! De boekjes hebben soms een thema: vervoer, verkeer, maar ook een avontuur in de koloniën wordt niet geschuwd. Daarbij speelt de Gazelle een reddende rol, jaja...!
Voorin het boekje staat de naam gedrukt van de rijwielhandelaar die de Gazelle's verkoopt. Deze boekjes komen van L. de Vries uit Leeuwarden.

Wat kostte een Gazellefiets in 1930?
Dat kun je hier zien! Wat verder aan de prijslijst opvalt is dat er voor dames geen fietsen met een  gesloten kettingkast verkocht werden, of misschien zaten die standaard op een damesfiets en moesten de 'heeren' van destijds de keuze maken tussen een fiets met gesloten of open kettingkast...
In het assortiment bevindt zich ook een priesterrijwiel, wat dat voor speciaals mag wezen?

Als de Reclame Code Commissie bestaan had bij de uitgave van dit boekje was het meteen uit de handel gehaald: wat een misleidende reclame! Bij 'Radar' of 'Kassa' zouden de klagers in de rij staan! Piet Pelle, jawel met zijn Gazelle, fietst zomaar het ravijn in en wat denk je? Geen schrammetje aan de fiets... Piet beleeft nog veel meer: zo fietst hij dwars door een vijver, door een muur, tegen een trein en door spijkers en glas. En ja hoor, de fiets is nog helemaal gaaf en onbeschadigd... En gelukkig Piet ook ;-))

Tenslotte...
Maken wij ons in 2010 druk over de invoering van de 'Kilometerheffing', bijna 80 jaar geleden betaalde je rijwielbelasting! Dit plaatje uit de jaren dertig van de vorige eeuw is daar het bewijs van. DH heeft het ooit van iemand gekregen...
Voor ons geldt in elk geval: 'Pak de fiets dat kost je niets', een slogan uit de jaren tachtig. 

Gluren naar de buren, of...

Zevenentwintig jaar geleden kochten we een huis, heel veel meters blauwe velours gordijnstof en een wasmachine. Zo begon mijn 'proefhuwelijk' met DH. We woonden samen in het buitengebied van de gemeente Staphorst, nog niet echt gebruikelijk daar...
Terug naar de blauwe velours stof. Samen met schoonzus H. naaide ik daar gordijnen van. Zij vertelde hoe het moest en samen zaten we in een immense lege woonkamer van 77 vierkante meters achter de naaimachine plooien te maken en meters te naaien. Die grote kamer had namelijk ook grote ramen! De gordijnen hebben nog in twee andere huizen dienst gedaan. Inmiddels hebben ze een andere bestemming...
Niet zo lang geleden wilde ik dit gordijn uitwassen. En zo kwam het uit de wasmachine: vol gaten en gaatjes! Misschien wel hartstikke hip en zo kun je je onbespied wanen en naar je buren gluren...
De oorzaak van al die gaten?

Die wil er even niets van weten!

Nogmaals Beatrix en raad je plaatje...

Op mijn Beatrix Potterborduurwerk lijken de kleuren die ik gebruik erg op elkaar. Hier kun je goed de verschillende kleuren zien... Er ontbreekt een kleur, dat klopt! In het achterste vakje ligt de beigekleur, die moet nog op een bobbin gewikkeld worden...

Gister- en eergisteravond waren DH en DS de spieren aan het losmaken in de sportschool. Rust in huis... ik heb heerlijk een paar uurtjes zitten borduren en muziek geluisterd. Natuurlijk is er achteruitgeborduurd: in het bovenste randmotief. Maar daarover de volgende keer meer!

Detail!
Vandaag ga ik aan de klos. Beatrix leg ik weer even aan de kant. Ik hoop morgen mijn vorderingen aan de klosjeslap te kunnen laten zien...

Tenslotte... een klein raadseltje: wat is dit ofwel wat is hier gebeurd? Morgen komt het antwoord!

Gedichtendag...

In navolging van mijn log over het verlangen naar licht...

Daglicht

Uit chaos van lakens en

voorgevoel opgestaan, gordijnen

open, de radio aan, was

plotseling Scarlatti

heel helder te verstaan:

Nu alles is zoals het is geworden,

nu alles is zoals het is

komt het, hoewel, misschien

hoewel, tenslotte nog in orde.

Judith Herzberg (klik)

Dit gedicht las ik voor het eerst tijdens mijn HBO-stage in een orthopedagogisch centrum. Het was een stage met vallen en opstaan en in mijn leven gebeurde er veel. ik heb het over 1981... Het gedicht is geschreven in 1964.

Tenslotte... kwam alles goed!

Winterdipje...

De winter begint wat lang te duren... Eerst genoot ik erg van de sneeuw, maar ik begin naar het licht van de lente te verlangen...
Twee mini-muziekdoosjes zorgen voor wat vrolijkheid: 'Love story' en 'Free as the wind'...

Dit doosje wil ook wel helpen weer vrolijk te worden!

En... de inhoud ervan helpt ook nog een handje mee...

Poesieplaatjes en kinderboekjes...

Vanochtend gingen we koffiedrinken bij de mensen die de laatste jaren op ons huis passen als we erniet zijn...
En net zijn we met een grote tas met spulletjes weer thuisgekomen: een boek over wol spinnen, oude borduurpatronen en boekjes (logje volgt!) en prachtige poësieplaatjes van voornamelijk Engelse illustratoren.
Dankjewel Geke, ik ben er zo blij mee!
Deze plaatjes zijn van Jill Barklem (klik), ze tekende de boekjes van de Bramenbuurt, ofwel 'Brambly Hedge'.

Ik heb drie boekjes uit de serie, waarvan eentje met een speciale herinnering aan een zwangerschap die vroegtijdig eindigde.

De verhaaltjes zijn zo lief en de tekeningen complete schilderijtjes... Toen we in 2008 twee keer in Engeland waren heb ik in verschillende boekwinkels gezocht naar de boekjes. Weet je wat het antwoord was als ik naar de boekjes vroeg? Dat het hopeloos ouderwets was en geen jeugdliteratuur...

Zo snuffelend tussen de prentenboekjes kwam ik deze tegen. Ik ben er helemaal weg van! Moet je de twee muisjes zien die elkaar de stoep op helpen, helemaal linksonder...
En willen jullie me iets beloven?

Als deze twee verkleumd bij jou voor de deur staan vanavond, mogen ze dan bij de kachel weer een beetje bijkomen?
Ik ga nog een poosje borduren en lapjes aan elkaar zetten...

Ode aan de melkboer...

Onlangs schafte ik drie prachtige boeken aan getiteld: 'Van de bakker', 'Van de slager', en 'Van de melkboer'. In deze boeken staat uitleg over de grondstoffen die de bakker, slager en melkboer verhandelen of verwerken...
Het zijn drie schitterende boeken met heerlijke recepten. Niet teveel verschillende ingrediënten en pure producten vormen de basis van de recepten. De foto's zijn om te watertanden... Hoewel de schrijfster uit Australië komt merk je dat niet aan de recepten of beschrijvingen!
Tegenwoordig worden veel boodschappen bij de supermarkt gedaan, en komen de bakker, slager en melkboer steeds minder bij mensen aan de deur...

Veel herinneringen heb ik aan de melkboer die heel vroeger bij ons thuis aan de deur kwam. Hij had een wagen met een fjordenpaard ervoor. De melk werd in de jaren '60 nog los verkocht...
De melk kon je per halve liter kopen, het was rauwe melk, nog niet gepasteuriseerd of gesteriliseerd! Ik zie nog mijn moeder - met deze groene pan bij meerdere liters of met de melkkoker voor minder - bij de melkboer staan. Deze haalde dan een handel over, waarna een glazen koker volliep met melk. Als de melkboer dan de handel weer terug overhaalde en de pan eronder hield liep de melk in de pan...
Ondertussen aaiden we het paard en keken we of die niet ging p....., want dat gebeurde vaak op vaste plaatsen!
Terug in huis kookte mijn moeder de melk, en dan hing er een heel vieze lucht in huis. Ik ril nog bij de gedachte aan de vellen die er dan op kwamen... Daarna werd de melk in de kelder bewaard. Wanneer er voor het eerst verpakte melk bij ons op tafel kwam weet ik niet meer...
Mijn moeder heeft nog tot acht jaar geleden de melkboer aan huis gehad. Hij wist precies wat ze nodig had en bracht het voor haar in huis. Nieuwtjes uit het dorp werden bij de melkboer bepraat. Daarnaast hield de melkboer dingen in de gaten, zo ontdekte hij een keer bij buren verderop in de straat een beginnende brand. Door zijn ingrijpen werd deze heel snel geblust en brandde niet het hele huis af...
Het mooiste verhaal vind ik dat mijn moeder tijdens haar bezoekje aan de melkboer - inmiddels in een SRV-wagen - vertelde dat ze zo'n raar geluid in de afzuigkap hoorde. De melkboer bedacht zich niet, ging met mijn moeder mee naar huis. De afzuigkap werd gedemonteerd en met hulp van een paraplu werd de merel verjaagd die zich in de afzuigkap verscholen had... De afzuigkap werd weer in elkaar gezet en de melkboer vervolgde zijn tocht langs de klanten!
Geweldig toch?
Maar... ik dwaal helemaal af...

Terug naar de boeken, ik heb een aantal recepten geselecteerd om binnenkort eens uit te proberen! Dat varieert van een citroentaart tot een salade met lamsvlees en flensjes met een kwarkvulling met vis...
Alleen het doorbladeren en het lezen in de boeken is al een feest...

Steekjes aan Quaker van Beatrix Potter...

Ondertussen heb ik weer een paar steekjes aan de Quaker van Beatrix Potter geborduurd. Wat is borduren toch heerlijk!
Nu ik het effect van de kleuren begin te zien, geniet ik nog meer! De kleuren passen goed bij elkaar en het wordt een werkje met een 'oude' uitstraling, zoals ik het wilde...
De vorderingen: het beige/ecrukleurige randmotief is nu naar mijn zin. Daarnaast borduurde ik het ruitje met het vogeltje en een gedeelte van een stermotief aan de rand. Wat ik ontzettend leuk vond om te borduren is het rondje van blaadjes!  Daarin komt een prachtige (passie?) bloem, maar dat zien jullie een volgende keer...

Haïti...

Met tranen in de ogen heb ik net naar Netwerk zitten kijken. Het lijkt wel of de impact van de aardbeving pas langzaam tot me doordringt...
Vreselijk om zoveel mensen zo te zien lijden, vooral de beelden van de kinderen snijden dwars door me heen... Ik lees op internet dat de kinderen die in de geimproviseerde hospitaals binnengebracht worden een nummer krijgen. Niemand weet wie het zijn...
Als het straks weer donker wordt daar gaan de mensen een volgende uitzichtloze nacht in... Hoe moet dit land verder?
Wat kunnen wij doen - behalve geld geven?

Foto afkomstig van nos.nl

Een koolmees en een pimpelmees...

Heerlijk om de afgelopen weken de vogels vlakbij het raam te kunnen zien als ze van de pinda's of vetbollen snoepten. Hier zitten een koolmees en een pimpelmees in het rozenstruikje te wachten tot er een plekje op het pindasnoer of de vetbollen is!
DH kon me nu het verschil tussen een koolmees en een pimpelmees goed uitleggen.
De koolmees zit rechts en heeft een zwart kopje. Ook draagt ie 'een stropdas', soms wat smaller, soms breder... Mannetjes hebben een bredere das!
De pimpelmees zit hier links en heeft een blauw 'petje' en meer blauw in de vleugels. De stropdas ontbreekt bij de pimpelmees al is de borst wel geel met een zwart streepje.

Hier een koolmees met een smalle 'stropdas', waarschijnlijk dus een vrouwtje!

En de pimpelmees... Mooi hè dat kopje met dat blauwe veegje, bijna terloops erop geschilderd! En die lijntjes bij de ogen. Ik zal nu nooit meer het verschil tussen een koolmees en een pimpelmees vergeten.

Twee koolmeesjes!
Deze zomer ga ik proberen foto's te maken van een van de vele nestkastjes op ons erf!