Blik uit het keukenraam...

Toen ik een halfuurtje geleden uit het keukenraam keek zag ik dat de wereld bedekt is met een heel dun laapje rijp: de eerste nachtvorst deze herfst... De zon is er gelukkig ook, het wordt een mooie dag.
Het wordt vast ook een bijzondere dag, want vandaag zijn we uitgenodigd voor het maken van een viltkunstwerk ter gelegenheid van de 50e verjaardag van de moeder van DS' vriendin. Spannend en erg leuk!

Werk in uitvoering...

Balsemien is druk! Vandaar dat er bij sommige mensen steeds melding wordt gemaakt van nieuwe berichten van Balsemien. Het zijn geen echte nieuwe berichten, ik ben al mijn oude logs aan het overzetten omdat ik zo graag alles weer compleet wil hebben en klaar ben met weblog.nl. Misschien is er een andere snelle manier, maar zo wil het ook...
Het is hier dus werk web in uitvoering!
Het heeft ook een heel leuke kant - naast de ergernis van het niet kunnen vinden van de juiste foto en zo... Ik beleef weer opnieuw dat er lammetjes geboren worden en jonge hondjes, ik ben zelf een stukje jonger en ik ga opnieuw naar Zweden!

Dus stoor je niet aan mijn lawine van logjes...

Fijne avond!

Sterretjes...

Buiten zijn er vanwege de mist geen sterren te zien, maar binnen des te meer... Ik ben ruim over de helft met het maken van de sterren en ik ben er heel blij mee! Vandaag heb ik verschillende vierkanten met rozen en rode driehoeken aan elkaar gezet...

Af en toe is het een gepuzzel, omdat ik afwijk van het patroon. Daarnaast wil ik het motief van de randstof in alle driehoeken in dezelfde richting hebben. Dat betekent veel en voortdurend controleren want in spiegelbeelden denken en knippen... daar ben ik niet zo goed in!

Zo kun je de motieven van de lichte stoffen beter zien... Nog zeven sterren maken, er liggen al twee in elkaar genaaid te wachten op een plekje in de top!

Wat de sterren buiten betreft... ik kan bijna niet wachten tot het nieuwe jaar begint. Voor 2012 heb ik een prachtige kalender gekocht met alle maanstanden, sterren, sterrenbeelden en bijzonderheden in het heelal... Mijn moeder nam ons in de wintermaanden regelmatig mee achter de schuur met zaklamp en boekje om naar de sterren te kijken. De fascinatie voor sterren heb ik nog steeds, dus hoop ik op een heel helder jaar - in alle opzichten trouwens ;-))
In de zomer van 2004 kampeerden we op natuurcamping Olde Kottink (klik) in Beuningen (Ov.). Daar waren 's avonds veel sterren. Op een avond gingen we met DS - nog een jochie -  naar een sterrenwacht in Tilligte (klik), in de buurt van de camping. Een meneer vertelde van alles over de sterren, het zonnestelsel, we mochten door een telescoop kijken naar Jupiter, allemaal even prachtig... Totdat meneer vertelde dat ooit de zon zou exploderen en het leven op aarde niet meer mogelijk zou zijn...
Drie keer raden waar wij 's avonds op de camping heel druk mee waren: het geruststellen van DS. "Mama, wanneer is ooit? Die meneer zei... En die meneer weet er heel veel van!"
Daar moest ik gisteren aan denken toen het nieuws bol stond van die ene asteroïde (klik) die langs de aarde scheerde. Hoeveel kindertjes (en grote mensen) zouden er toch bang zijn geweest?

Ik ben niet bang... Bij helder weer kun je mij soms op een stil achterafweggetje vinden met zaklamp en deze boekjes en kaarten... Hier (klik) kun je kijken waar bij jou in de provincie het donkerste plekje te vinden is. Wil je weten hoe licht het in Europa is? Kijk dan op deze kaart (klik)...  



Sunday afternoon...

Vanmiddag hadden we nog bezoek voor de verjaardag van DS. Vantevoren had hij bedacht wat we zouden doen: wandelen en daarna een high tea...

Een paar jaar geleden kochten we een prachtig kookboek in Engeland  en daarin staat een wel heel aantrekkelijke lemon meringue pie...
Aan de slag!

Voor de bodem kneed je 115 gr. bloem met een snufje zout, 50 gr. boter en 20 ml. koud water. Maak er  een 'smooth' bal van en leg die een half uur in de koelkast. Verwarm de oven voor op 200 graden.
Na een halfuur: rol met de deegroller uit tot een mooie dunne lap en bekleed er een vorm mee van ca. 20 cm. in doorsnede. Prik met de vork hier en daar wat gaatjes in de bodem...

Dek het deeg af met bakpapier en gebruik keramische bakkorrels of gedroogde peulvruchten om de bodem 'blind' te bakken. Bak de bodem 15 minuten op 200 graden en schakel de temperatuur dan terug naar 150 graden. Verwijder de bakkorrels en het bakpapier en bak de bodem dan nog 5 minuten tot ie lichtbruin en knapperig is...

Als de bodem af staat te koelen maak je de intussen de 'lemon'- vulling:

Scheid twee eieren en zet de eidooiers klaar, de eiwitten gebruik je later. Rasp de schil van 2 schoongeboende citroenen en pers de citroenen daarna uit.

Doe in een pan 300 ml. koud water, 50 gr. maizena, 175 gr. poedersuiker en breng dit onder goed roeren aan de kook. Goed blijven roeren en dan het citroenrasp en -sap toevoegen.

Haal het mengsel van het vuur en voeg 2 eidooiers toe, deze heel goed erdoorheen kloppen!

Laat het mengsel iets afkoelen en schep het op de deegbodem en strijk het glad...

In een vetvrije kom de 2 eiwitten met 75 gr. poedersuiker heel stijf kloppen. Evt. de suiker in gedeelten toevoegen tijdens het kloppen. Kun je de beslagkom op de kop houden, zonder dat de hele kledder eruit valt en heb je stevige glanzende eiwit, dan is het goed...

Schep het eiwit op het intussen afgekoelde citroenmegsel en strijk het niet al te glad, maar maak wat pieken...

Bak de lemon meringue pie nog ongeveer 20 minuten op 150 graden. Als de bovenkant lichtbruin begint te kleuren is ie klaar...

En dit is het eindresultaat! DS heeft voor een heerlijke taart gezorgd...

...en mag em zelf aansnijden...

Dat duurt maar even...

Schoon op! Voor morgen hebben we nog wel een paar scones, een halve shepherd's pie en Jerusalem artichokes soup - uit hetzelfde boek...

Nog een dagje Parijs...

Wat is een bezoek aan Parijs, zonder een bezoek aan de Eiffeltoren? Dus gaan we opnieuw met de trein naar Parijs en zijn al op tijd bij het boegbeeld van de lichtstad...

Het is wel een imposant bouwwerk, zeker als je er bijna midden onder staat...

Na een kwartier in de rij - dat valt reuze mee - mogen we al in de lift tot het tweede platform. Ogen af en toe een beetje dicht, gewoon blijven ademhalen en dan zijn we er al... Oeps toch wel hoog al...

Het uitzicht is al redelijk spectaculair. In de verte zie je de Tour Montparnasse (klik) een van de hoogste gebouwen van Parijs na de Eiffeltoren. In 1980 zoefde ik daar met de lift naar boven en genoot van het uitzicht... Maar hier kan het veel hoger - naar de top! - durf ik dat?

Joehoe! Vanaf de top van de Eiffeltoren kijken we uit over de stad met de Arc de Triomphe (klik)...

...het Louvre met de piramide en daarachter het Centre Pompidou met de gekleurde buizen en de roltrappen aan de buitenkant van het gebouw...

...La Defense, het wolkenkrabberpark met kantoren...

Genoeg! we zijn weer beneden en nu durf ik zelfs naar boven te kijken ;-)) Ik val niet eens achterover...

Vlaknaast de Eiffeltoren dit huis met een tuintje...

Prachtige verticale beplanting!

Onze wegen scheiden zich. DH en DS gaan per Metro verder en ik breng een bezoek aan het Musee de L'Orangerie (klik) waar de panelen met waterlelies van Monet te bewonderen zijn. Ik heb het fototoestel niet bij me en eigenlijk is dat wel goed, want nu hoef ik alleen maar te genieten... En dat doe ik in alle rust want echt druk is het gelukkig niet.
Ik schreef op mijn oude blog verschillende logjes over Monet en zal deze proberen te herplaatsen op dit blog, het is zo mooi wat die man gemaakt heeft...
Na ruim een uur ga ik - ook per Metro - naar een heel ander deel van Parijs, wat is dat toch een schitterend en efficiënt vervoerssysteem...

Ik ga naar Inès Patchwork (klik) waar ik behalve de strijkbare spelden deze mooie Japanse stoffen koop. Deze ga ik gebruiken voor een opdracht die ik heb gekregen, maar daarover later meer... De winkel is mooi en het stoffenaanbod ruim!

Ik ben heel blij als we elkaar weer ontmoeten in Tea by Thé (klik), een hippe theetent temidden van de historische omgeving van het Louvre.
We sluiten ons bezoek aan Parijs af met een laatste winkelronde aan de Boulevard de Haussmann...
Op de terugweg halen we op het nippertje de goede trein op het Gare du Nord en vallen vervolgens bijna in slaap...

Herfst in het bos...

In de buurt van ons vakantiehuis ligt het 'Forêt de Compiègne', een uitgestrekt bos met veel wandel- en fietspaden in de buurt van de stad Compiègne. Deze stad heeft een rijke historie: Jeanne d'Arc werd hier in 1430 gevangengenomen. In 1918 dwongen de Fransen de Duitsers tot het tekenen van een wapenstilstand in een treinwagon in de bossen bij Compiègne. In 1940 dwong Hitler op dezelfde plek in dezelfde treinwagon de Fransen tot ondertekening van een wapenstilstand...
In de stad is een groot paleis met een vrij uitzicht van 7 kilometer door het bos. Op de foto wandelen we op de zichtlijn in de richting van het paleis in Compiègne. Op de foto demonstreert DH - nietsvermoedend dat ik een foto maak - aan DS hoe sprinters lopen en waarom ze zo voorovergebogen over de finish gaan...

Overal in het bos zie je deze richtingaanwijzers. Het bos is in vakken verdeeld met nummers en er zijn heel veel vijf-, zes-, en zevensprongen, je kunt letterlijk alle kanten op!

In het bos zagen we heel veel paddenstoelen...

Prachtige kleine zwammetjes aan de stronk van een beuk...



We hadden een paddenstoelenkenner in ons midden en zij vertelde veel over de verschillende soorten, verschijningsvormen...

Niet alleen op de grond was veel moois te zien, ook op ooghoogte waren er bijzondere exemplaren...

Een van de oudste eiken van Europa staat in het bos bij Compiègne... De staat van de boom is helaas niet meer zo goed, maar wat is het een indrukwekkende kanjer! Verderop in het bos is een gedeelte met een groep van 400 jaar oude eiken. Je mag er niet wandelen, omdat er regelmatig takken naar beneden komen...

Het rodekool zwammetje, een eetbaar paddenstoeltje dat heel veel voorkomt. We deden er een paar in een dressing...

De kleuren en hoeveelheden waren adembenemend mooi!

Dit was wel de meest bijzondere paddenstoel van die dag: de biefstukzwam (klik)... In Frankrijk en Nederland zeer algemeen voorkomend, maar toch...

Dit is een ander exemplaar dat er van binnen zo uitziet: de structuur van vlees... De paddenstoel is eetbaar, heeft een zurige smaak, waarschijnlijk als gevolg van het looizuur dat in de eikenbast zit. Ik heb me er niet aan gewaagd...

En zo liepen we deze vakantie een dag in een miljoenenstad en een dag later in een bos waar we niemand tegenkwamen...

Dinsdag 1 november 2011...

Een gewone dinsdag in november, of toch niet...
De dagen lijken door de wintertijd een beetje korter en de schemering valt eerder in... Vandaag was het een prachtige dag, de gloed van de zon hangt nog in de lucht.
De werkdag is bijna voorbij, maar ik kan me niet goed meer concentreren!

Ik ga maar even iets doen waar ik niet zo heel erg bij na hoef te denken! In dit 'gat' moet nog een lapje gezet worden, da's een mooi klusje...

Deze mooie rozenstof moet het worden...

Mmmm... Twintig voor vijf, het duurt nog even...

Met mijn nieuwe Parijse speldjes - die trouwens iron resistant zijn, echt waar - ga ik aan het werk...

Nou ja, die tijd schiet echt niet op...

Vijf minuten later sta ik buiten en bestudeer een van de laatst bloeiende hortensia's van dit seizoen, en dit keer boeit het me niet echt...

Dan de mooie lindes voor het huis nog maar eens geportretteerd, het is de lievelingsboom van mijn DH! En dan... hoor ik daar wat?

Ja!! Het is onze DS die vandaag 17 jaar geworden is en meteen gestart is met de proef begeleid rijden, die vanaf vandaag de mogelijkheid biedt aan 17 jarigen het rijbewijs te halen. Hier (klik) lees je er meer over.
En moeders vond en vindt het bijna spannender dan de jarige zelf ;-))
Lieve DS: van harte gefeliciteerd en we wensen je nog heel veel gezonde, veilige en goede jaren!