Kerstfeest 2012

Eén lichtje is sterker

dan alle duisternis van de wereld...

We wensen iedereen een fijne kerst! 

Kerstavond 2012...

Aan het einde van de middag kwamen we thuis nadat we de laatste boodschappen bij elkaar gescharreld hadden, en toen vonden we vier schattige kleine kluifjes bij de voordeur...

...en drie mooie schapenkoekjes voor in de kerstboom!

Er stond een fles heerlijke wijn met een mooie foto van onze schaapjes...

...en deze houten schaal met tulbandtaart, wat een verwennerij! Verschillende mensen zijn aan de deur geweest met lieve kadootjes en goede wensen. Dat maakt me heel blij...

Dank jullie wel, we gaan met een warm gevoel de kerstavond van 2012 in!

Gebreide kerstversieringen...

Deze mooie wol ligt klaar voor een paar warme sokken, eh...nee niet voor een warme sjaal voor DS... Het hoesten wordt nog niet veel beter. Hij neemt wel veel rust, slaapt lang en zei afgelopen dagen dat ie nog te lamlendig was om lang achter de computer te zitten, nou dat zegt wel wat toch?
Misschien dat ik de komende twee weken een paar steekjes aan de sokken kan gaan breien. Dat heb ik al een poos niet gedaan omdat ik dan last van mijn schouders kreeg, wie weet gaat het nu beter...
En breien dat hebben ze wel gedaan in Westerbork voor de buurtkerstboom. Ieder jaar krijgt elke buurt een kerstboom om iets leuks mee te doen. Ik heb er hier (klik) al eens een logje over geschreven...
En kijk eens in dit filmpje (klik) hoe leuk de Lombardijers hun boom dit jaar hebben versierd!

De donkere dagen voor de kerst...

Dit kaartje geeft wel weer hoe ik me voel...

Leek het gisteren in eerste instantie wat beter te gaan met DS, tegen de avond heb ik toch de dokterspost gebeld omdat hij steeds meer pijn kreeg als hij hoestte... Hij hoefde niet langs te komen en een recept werd klaargelegd. Vannacht had ik daar zo'n slecht gevoel over. Vanochtend dus onze eigen huisarts gebeld, daar kon DS pas morgen terecht. Toen ik later DS als een d..d vogeltje op de bank zag zitten piepen, heb ik opnieuw gebeld en gezegd dat ik wilde dat er vandaag nog een dokter naar hem zou kijken omdat ik me zo ongerust maakte...

Om een lang verhaal kort te maken: DS heeft longontsteking en is vanmiddag met DH naar het ziekenhuis geweest voor bloedonderzoek en longfoto's maken.
Hij hangt nu weer op de bank met andere medicijnen en de boodschap direct contact op te nemen als hij zich slechter gaat voelen...
En ik? Ik ben boos, boos op de medische zorg, dat je zo moet aandringen om gehoord en gezien te worden. En ik ben boos op mezelf, dat ik mij laat afschepen en niet assertiever reageer...
Zo maar es op zoek naar een flink stuk chocola ;-)

Zondagmiddag...

Allereerst: dankjulliewel voor alle beterschapswensen! Het gaat alweer een beetje beter, maar helemaal goed voelen we (DS en ik) ons nog niet. Ter geruststelling van alle lieve bezorgde mensen die bang waren dat ik de medicijnen van het vorige logje door elkaar heen gebruikte: het was slechts ter illustratie bedoeld!
Het is vandaag alweer derde Advent en vanmiddag brandden de kaarsjes in de vensterbank. Dit is het enige wat er aan doet herinneren hier in huis, dat het binnenkort kerstfeest is...
We hebben vanwege de griep- en hoestperikelen nog niets gedaan aan de aankleding van huis en tuin. Nou is het hier meestal niet zo'n kermisattractie, maar nu is het wel erg kaal.

Gelukkig had DS wel weer zin om iets lekkers te bakken voor bij de thee vanmiddag...

...en dus werd onze keukenhulp ingeschakeld... Eitjes erin van de kippen die nu volop leggen!

En anderhalf uur later zaten we zeer tevreden aan een heerlijke cake-tulband! Hopelijk knappen we nu snel verder op en kunnen we een beetje aan kerst gaan denken...

Enne....tadadada... hier is de eerste kWh die teruggeleverd is aan het net. Hierop kan 20 uur een lamp van 50 watt branden of een uur de oven aan of... Nou, we gaan kijken of we de productie omhoog kunnen krijgen!
Superleuk hè?!

Even niet...

...

Warme hondjes en zo...

Als het overdag koud is liggen Sam (rechts) en Jet (dus links) vaak in de schuur op een dekentje of in hun houten kist met een schapenvachtje erin...
Jet heeft onlangs twee maal een aanval van epilepsie gehad. Ze was helemaal van de wereld en tijdens het bijkomen zo angstig dat ze gromde en om zich heen hapte en ondertussen gilde ze. Op het moment dat ze  weer bij haar positieven was, was de 'oude' Jet er ook dadelijk weer, vrolijk en energiek, aanhankelijk en zó lief. Wel bleef ze heel lang onrustig...
Ondertussen is er een bloedonderzoek uitgevoerd en zijn er verder gelukkig geen andere nare dingen uit het onderzoek naar voren gekomen. Nu liggen ze weer zo heerlijk samen!

Binnen ligt Mevrouw Fiep, keurig met haar pootjes over elkaar. Dit is geen bijzondere houding van haar, je kunt haar vaak zo betrappen, de tuttebel. Nu ligt madam lekker op het kleedje voor de kachel... Fiep is een verwende sik, zij mag ook overdag binnen... Fiep is bang voor harde geluiden en heeft zo al een aantal keren de kuierlatten genomen als er jagers in de buurt waren, tijdens het onweer of als de vrachtauto komt voor de glasbak die hier tegenover staat. De oren liggen dan plat op het hoofd en gaan met die banaan, weg is Fiep! Gelukkig is ze altijd teruggekomen, werd ze teruggebracht of kon DH haar terugvinden. Vooral in deze tijd van het jaar is het extra opletten!

En hier is Bo, die eigenlijk ook wel bij de kachel wil liggen... Nu ligt ze onder de tafel midden in de keuken.

Even later is Fiep bij de kachel verdwenen en neemt Bo de kans waar. Heerlijk toch... Zeker als je nog maar 19 nachtjes hoeft te slapen en je bent 16 jaar...

En hier is de nieuwe kachel, die brandt op pellets (klik). Op deze foto brandt ie net voor de eerste keer...

Bovenin de kachel kun je een voorraad van 15 kg pellets kwijt. In de winter verbruikt de kachel ongeveer  15 kg per dag. De kachel is gekoppeld aan de radiatoren en aan de zonnecollectoren (water), op meer plekken in huis is het nu lekker warm.

Net konijnenbiks, nietwaar? Het is geperst houtafval, zonder toevoegingen...

DH is heel hard aan het sleutelen, hij hoopt vanavond de zonnepanelen (electriciteit) operationeel te hebben. Op de foto zie je de omvormer (klik) die ervoor zorgt dat de spanning die met de panelen wordt opgewekt omgevormd wordt tot electriciteit met dezelfde spanning als op het lichtnet. Vanaf morgen hopen we zelf energieproducent te zijn...

Update 20:44 uur: Sam en Jet liggen nu ook lekker in de mand in de keuken. Waar kijken de dames naar? Naar DH die bij het aanrecht aan het werk is...

Eet smakelijk!

Pindakaas buiten...

...en pindakaas binnen!
Eet smakelijk allemaal ;-)

Waarom een fondantkikker of -muis een badpakje draagt...

Over het badpakje straks meer... Maar eerst wil ik jullie één van de leukste boeken laten zien die ik de afgelopen tijd in handen had. Het is echt superleuk, boeiend, leerzaam, grappig, verbazingwekkend...  De tekenares van het boek is Charlotte Dematons (klik), afkomstig uit Frankrijk.
Het boek is een impressie vanuit de lucht: Nederland in vogelvlucht dus. Plaatjes van dorpjes, steden, verschillende provincies, maar ook de Waddeneilanden en de grote steden komen aan bod. Je blijft kijken en je verbazen over al die details.

In haar tekeningen heeft ze heel veel verstopt: karakteristieke gebouwen, kunstgeschiedenis, kinderboeken, belangrijke gebeurtenissen uit de historie van Nederland, kinderliedjes en ga zo maar door! Hier zie je Sinterklaas... Daarnaast heeft ze ook puzzeltjes en grapjes in haar tekeningen verwerkt. Sommige tekeningetjes komen op elke bladzijde terug en zijn echte zoekplaatjes, zoals de gele ballon, de reiger...

Mijn vriendjes van de Kameleon zijn ook op iedere bladzijde terug te vinden. Het is wel even zoeken, maar ze zijn er echt! Ik ben weg van de suikerzoete Kameleonboeken van H. de Roos, die ik als kind verslond en waarvan ik de hele serie compleet heb! Hier (klik) schreef ik een logje over mijn helden...

Tussendoor even snoepen van het sinterklaaslekkers: aardappeltjes van marsepein en een stukje witte chocoladeletter. Nee, geen kikkers of muizen dit jaar...
Af en toe is een loupe bij het bekijken van het boek niet overbodig. Sommige plaatjes zijn ronduit ondeugend, maar zo leuk!

Nog een plaatjes van Sinterklaas op zijn stoomboot! Passend bij vanavond: over een uur vertrekt hij alweer naar Spanje...

En dan nu het raadsel van de chocolade fondantkikkers en -muizen met een badpakje aan... Ik las in het boekje 'Eh...eh... waarom zeggen we eh...?' verschillende gedachten. Eén van de meest geloofwaardige - ja,ja en dat op Sinterklaasavond - verklaring voor het badpakje is dat kinderen minder zouden schrikken van een kikker of muis in hun schoen, als het er niet als een echte kikker of muis uit zou zien... Verder is door onderstaande foto het bewijs geleverd dat het boek niet geheel waarheidsgetrouw is. Citaat:: "Maar eerst wat nuchtere constateringen. Zoals: alleen de kikkers dragen badpakken, gestreepte of gebloemde. De muizen niet... (...) De kikkers van concurrent Ridam Sweets zijn naakt."

De badpakjeskikkers- en muizen zijn al in de jaren zestig verkrijgbaar. In het Zaans Museum (klik) hebben ze nog enkele exemplaren uit die tijd bewaard. De kikkers en muizen worden overigens in Polen gemaakt. En kennelijk schrikken de kindertjes van tegenwoordig niet meer van een blote kikker.
Gelukkig, ik kan weer slapen nu ik dit allemaal weet ;-)

La Dolce Vita...

Vandaag is het eerste advent (klik). Vroeger werden er thuis kaarsen gebrand op de zondagen van advent. Nu heb ik voor het eerst zelf vier kaarsen gekocht speciaal voor de adventsperiode. Bijzonder dat elke adventszondag een speciale naam heeft...

En zo staan ze in de vensterbank in de keuken. Het licht buiten is prachtig!

Op tafel ligt een kookboek van Tessa Kiros (klik): vertaald als 'La Dolce Vita'...

Prachtige sfeerplaatjes...

En... wat je in een kookboek helemaal niet verwacht: het recept van een goede linnenkast ;-)

Maar het oog viel op deze 'rozentaart' van appel gemaakt, dus gingen DH en ik aan de slag!

Goudreinetten zijn er nog in overvloed...

Het schillen is zo gebeurd!

De halve appels worden in dunne regelmatige plakjes gesneden...

En dan van binnen naar buiten werkend de plakjes appel in het deeg duwen...

...totdat alle plakjes op zijn de en de taartvorm helemaal gevuld...

En na een klein uurtje bakken is dit het resultaat: een roos van appel!

De taartetagère van Emma Bridgewater komt uit de kast, tadadadaaaa...

Klaar om aangesneden te worden! Dat gaan we zo doen, DS is slagroom aan het kloppen, DH zet thee en koffie en ik zit dit logje te maken...

De tips die Rudolph (klik) geeft moet ik beter ter harte nemen. Ik grijp de bus met poedersuiker en flots die er zo over heen. Gevolg: klontjes! Rudolph doet dat netjes met een zeefje... Niet getreurd, de taart zal er wel net zo lekker om smaken...
In het weiland trekt de nevel langzaam op, wat een prachtige middag!