Klein maar fijn...

Drie kleine etsjes van Yvonne Borgers staan hier in mijn boekenkast... Ze staan half achter iets anders verscholen. Ik heb ze al jaren, een keertje gekocht op een kunstmarkt in de buurt. Het is misschien niet helemaal goed te zien, maar helemaal links zie je bijen, in het midden een (vredes)duif en rechts een schaap. Het formaat is 7 x 7, hé dat zijn mijn klosjes ook!

Oorspronkelijk was het de bedoeling dat hier een logje over de film 'Out of Afrca' zou komen. Maar na bijna een uur typen, de foto's schikken en herschikken was het ineens floep weg! Baaaaaaalen... nu even geen zin meer, maar dat logje houden jullie dus tegoed.

7.10 update: er zijn net twee kleine donkere bonte dametjes geboren, dit keer koos moederschaap de stal uit als kraambed. Hiermee is de man/vrouw verhouding wat meer in evenwicht gekomen. DH vertelt me net wat er gisteren gebeurd is. De kippen liepen voor het eerst sinds lange tijd weer buiten. Een uurtje later klonk er hevig geblèèèr in de buurt van de stal en het kippenhok. Wat bleek? Er was een lammetje door het luikje van het kippenhok naar binnen gekropen en die kon er niet meer uit, kon de weg niet terugvinden...

Een lekker weekend...

Je gaat toch helemaal uit je dak als het op je dak ook al lente wordt?
In dit geval op het dak van de schapenstal...
Ik geniet na van mijn fijne, zonnige weekeinde met vriendin en familie!
Zaterdag ben ik in Hellendoorn geweest, samen met een vriendin die daar een waarneming doet. Het was rustig en bleef rustig zodat we samen konden kletsen, theedrinken, een bolletje sokkenwol kopen, wandelen en hier (klok) een heerlijk soepje eten. Zondag kregen we thuis lammetjes-kraamvisite van familie en hebben we samen gegeten: Quiche met salades en een heerlijk toetje: ananas-banaan-crumble met room, gemaakt door DS. En zo was het weekeinde alweer voorbij...

Recept voor quiche:
250 gram bloem, 125 gram boter en evt. enkele el koud water mengen en kneden tot stevige bal. Deeg uurtje laten rusten. Verdeel deeg over bodem van quichevorm en druk het goed aan, vooral in de randen. Verdeel 250 gram diepvriesdoperwtjes, 200 gram gerookte kip in blokjes, 10 zongedroogde tomaatjes (op olie) in stukjes over de bodem. Klop 3 eieren met 1,5 dl (koffie)room los en voeg peper, zout en fijngeknipte groene kruiden naar smaak toe. Schenk de ei-room over het kip/groentemengsel en bestrooi met geraspte kaas, of (nog lekkerder!) voeg blokjes zachte geitenkaas toe. Bak de quiche in ongeveer 45 minuten op 170 graden. Het eiermengsel moet helemaal gestold zijn. Goed opletten voor te bruin kleuren, eventueel afdekken met folie en op het laatst folie verwijderen en nog even laten kleuren. Even prikken om te controleren of quiche gaar is. Is de sateprikker droog: quiche is gaar! Lekker met witlofsla of ijsbergsalade!

Recept voor crumble:
300 gram bloem, 250/300 gram suiker (zoetekauwen 300, anderen 250 suiker), 200 gram boter mixen tot kruimeldeeg. Lage ovenschaal heel licht invetten en de bodem vullen met fruit naar smaak: appels, aardbeien/rabarber, perzik, ananas/banaan of een combinatie maken van wat je lekker vindt. Daarbovenop de crumble verdelen en halfuurtje in een voorverwarmde oven op 180 graden bakken, tot bovenkant mooi bruin is. Geef er heel lichtgeslagen room of warme vanillesaus bij. Jammie!!


In de wei is het rustig. 's Nachts is het in de schapenstal een drukte van belang. Overal liggen schapen en lammetjes bij elkaar.

Een nieuwe lente en een nieuw borduurwerk...

Deze Japanse kopjes en blaadjes kocht ik vorig jaar in een prachtige winkel in Doesburg. Ik nam me toen voor er iets bij te gaan borduren in dezelfde tinten... Het is nu bijna driekwart jaar later en een van mijn huisjes van Remember Me nadert de voltooiing, evenals een ander borduurwerkje. Zal ik, mag ik...
Afgelopen vrijdag sloeg ik drie vliegen in één klap: voor mijn werk moest ik in de buurt van Roden zijn. In Roden kopen we al een poosje ons meel om zelf brood van te bakken en in Roden zit...

Juist:Annemiek  (klik)! Met haar heb ik garen en stof uitgezocht voor mijn nieuwe werk. Als ik er mee begin - eerst moet mijn huisje af zijn - laat ik het patroon zien. Enne ik ga eerst nog een experiment doen, nl. de borduurstof een iets andere tint geven door hem in de thee te leggen. Ik ben heel benieuwd!
Natuurlijk lagen er vreselijk veel verleidingen bij Annemiek. Zo heb ik voor mijn vriendin M. al een verjaardagscadeautje gekocht, mmmmmmm ze is pas in september jarig!

De lente hangt onmiskenbaar in de lucht. Vandaar de titel van dit logje vrij naar het gedicht 'Mei' van Herman Gorter:

Een nieuwe lente en een nieuw geluid:

Ik wil dat dit lied klinkt als het gefluit,

Dat ik vaak hoorde voor een zomernacht

In een oud stadje, langs de watergracht -

In huis was 't donker, maar de stille straat

Vergaarde schemer, aan de lucht blonk laat

Nog licht, er viel een gouden blanke schijn

Over de gevels in mijn raamkozijn.

(...)

Ik las 'Mei' voor mijn eindexamen. En hoewel ik toen nog heel jong was vond ik het wel prachtig geschreven en kocht ik het boek in 1978 van mijn verjaardagsgeld. Lang niet alles begreep ik en eigenlijk wil ik het wel weer eens lezen, ooit...

De blauwe druifjes die bloeien zijn het cadeautje van vorige week zondag. Ik vind bij blauwe druifjes het witte "kant" randje onderaan de bloemetjes zo lief!

Close-up klosje...

Vandaag een close-up klosje! Er is van het klosjesfront niet zoveel nieuws te melden...

Ik maakte afgelopen week 10 klosjes en ik heb nu 155 stuks. Ik ben druk aan het nadenken over een middenpaneel met misschien grote klossen, bijv. van 6 x 6 klossen, waarbij de klossen twee keer zo groot zijn als de kleine klosjes. Of iets met sterren.... Maar passen klosjes wel bij sterren? Dub, dub, dub...

Beide stofjes zijn trouwens van Yoko Saito, en vooral de lichte vind ik prachtig... Het mandje raakt al aardig vol!

Schapen: goede tijden, slechte tijden...

Vandaag een foto van de trotse vader van alle lammetjes. Wat een imposante horens hè?
Na een week van geboortestilte was het gistermorgen ineens heel druk in de wei. Er gebeurden leuke en minder leuke dingen. Terwijl er twee schapen aan het lammeren waren, was er een lammetje dat slapjes in de wei lag... Bij nadere inspectie bleek het te gaan om een ooitje. En wel de helft van de tweeling waarvan DH de opnames van de geboorte had gemaakt. 'Het bloed', waar ik al voor waarschuwde in een eerder logje heeft een slachtoffer gemaakt. Het is een sluipmoordenaar. In een uur tijd veranderen de lammetjes van vrolijke springers in slome zieke dieren, die ook heel snel doodgaan. De dieren raken snel in coma.
We hebben besloten dat we de schapen gaan enten, omdat we dit nu een aantal keren hebben meegemaakt. Op mijn logje van woensdag zie je de lammetjes nog met elkaar spelen...

Gelukkig ook goed nieuws in de wei! Er zijn in totaal 5 lammetjes geboren sinds gisteren, en er is ook weer een tweeling bij. Op de foto's een paar nieuwsgierige aagjes en een lammetje dat heerlijk ligt te slapen onder de ruif.

La Dentellière...

Gistermiddag heb ik een poos zitten kantklossen aan mijn eerste lapje. En... het is af! De klosjes liggen nu in een bakje, ik moet alle draadjes van de klosjes halen en er nieuwe omheen wikkelen. Een lekker werkje voor bij de tv of tussendoor. Daarna kan er een nieuw kantje gemaakt worden met behulp van een 'kantbrief' ofwel patroon.

In het lapje zijn twee 'slagen' verwerkt: de linnenslag (weefsteek) en de halve slag. De rode draad is bedoeld als 'zichtdraad'zodat je kunt zien wat er met de draad gebeurt. Je kunt de foutjes wel goed zien, maar daar leer ik van. Leuk hè zo'n eerste zelfgeklost kantje...

Terwijl ik bezig was dacht ik aan 'La Dentellière' (klik) Frans voor de kantwerkster. La Dentellière is één van de mooiste films die ik ken. Jarenlang ben ik ernaar op zoek geweest en via via heb ik een dvd kunnen krijgen.

In de film speelt een jonge Isabelle Huppert (klik) de rol van Pomme, een jong meisje dat werkt in een kapsalon. Ze beleeft haar eerste grote liefde. In de film zie je het Frankrijk van de jaren zeventig, prachtig sober gefilmd. Deze film zorgt voor de doorbraak van Isabelle Huppert. Regisseur Claude Goretta maakte naast vijf andere, nog een prachtige film: 'La Provinciale'. Deze film zoek ik al jaren, de film kwam in 1981 uit. Wat een middagje kantklossen los kan maken...

De kip of het ei...

Gistermorgen had ik net het leuke logje over kippetjes gelezen bij Supergoof (klik), toen DH binnenkwam en mij blij het kleine eitje liet zien. Het is een eerste eitje van de kuikentjes van vorig jaar. Het andere ei is een 'gewoon' ei van een oudere kip. Heerlijk dat de kippen weer leggen en dat we weer zelf eieren hebben: het begin van het voorjaar!

En dit is een moeder met haar kleintjes vorig jaar zomer. Een van de hummels, een lummel alweer, heeft nu een eitje gelegd, gaaf hè?

Het eitje past niet in het eierrekje dat boven het aanrecht staat, de gaten zijn te groot!

Wil je nog wat meer weten over onze kippen... De haan is echt 't mannetje, stoer en sterk loopt ie voor de dames uit en zij hebben maar te volgen...
De kippen horen bij het ras van de 'Groninger meeuw' (klik) een oud-hollands kippenras. Al jaren hebben we deze kipjes die mooie kleine witte eitjes leggen. 's Zomers lopen ze buiten in de wei en 's avonds gaan ze zelf in het hok.

Helaas zijn er nog steeds geen nieuwe lammetjes geboren. De andere lammetjes groeien goed. Vaak hebben ze in de namiddag even speelkwartier. Dan drommen ze samen (hangjeugd) en dartelen. Op de eerste foto kun je goed de tweelingen zien, die zoeken elkaar weer op! De donkerbruine (effen en gevlekt) lammetjes, dat zijn de oudste twee. Rechts op die foto zie je de lichtbruin met witte tweeling, dat zijn de lammetjes van de bevallingsfoto's. Zie je ook die witte knoeperd middenin? Dat is een eenling, die groeien altijd heel hard. Er is risico op plotselinge sterfte onder grote lammeren, dat heet het bloed (klik). Hopelijk maken we dat dit voorjaar niet mee.

De tweede foto is niet helemaal scherp, maar ja die lammetjes staan ook niet stil... Hier kun je goed het gedartel zien!

Thee...

Deze koffie- en thee bewaarpotten zijn me heel dierbaar. Toen onze DS voor het eerst als hulpsinterklaas kadootjes ging kopen wilde hij naar de Marskramer. Daar bleef hij heel lang en natuurlijk was ik stiknieuwsgierig. Op pakjesavond kreeg DH de ‘koffiepot’ en de ‘theepot’ was voor mij! DH drinkt altijd koffie en ik altijd thee… Beide potten zijn trouwens in gebruik voor thee. Er worden theezakjes van DE in bewaard: gewone groene engelse melange in de ene en citroenthee in de andere.

Een lege theedoos… Ik denk dat ik er handwerkspulletjes in ga bewaren, borduurdraadjes of zo… Het doosje kreeg ik van DH, ik vind de sluiting wel grappig en het is een stoer kistje!

Tenslotte nog wat theedozen uit Engeland… Ahum, de koekjes zijn er niet meer, maar ze waren heerlijk!

Een huiselijke zondag...

Nee, er zit geen vuiltje in je oog of op je scherm. Dit is de achterkant van een huisje uit de 'Remember me' serie van de dames van Blackbird Design. Vind je het zo niet grappig er uit zien? Net gobelin, maar dan ietsje slordiger, hihihi! Dat ik het huisje achterstevoren laat zien heeft trouwens een reden... Wordt vervolgd!

Vergeleken met de laatste keer dat ik dit huisje liet zien zijn er alweer heel wat steekjes gemaakt. Het waren wel wat saaie steekjes, want ik heb aan het gras gewerkt. Nu is dat ook wel weer fijn - dat het een beetje saai is bedoel ik - want dan kan ik onder het borduren lekker kletsen.

En dat hebben we gedaan gistermiddag en -avond. Ik kreeg bezoek van iemand en die bracht een lentepotje mee! En een klein kipje...
Lief hè? Binnenkort bloeien er hopelijk blauwe druifjes in...

En dan nu de toestand in de wereld van de lammetjes... We hebben veel uit het raam gekeken en genoten gisteren. Buiten leek het wel circus. Alle lammetjes waren aan het rennen in rondjes achter elkaar aan: over de zandbultjes, om de fruitbomen. Ze zijn nu zo snel dat je ze niet meer zo kunt pakken! Zondag zijn er geen lammetjes geboren. Wel schommelen er nog ongeveer 10 dikke drachtige dames door het land...

Tante, de hartelijke groeten van ons!

Toen ik in 1961 geboren werd, heeft mijn tante W. een geboortetegeltje gemaakt. Met vilt en stof heeft ze een wiegje gemaakt dat buiten staat...

Ik vind het zo leuk gemaakt, de bloemetjes zijn best pietepeuterig en de wieltjes zijn vrolijk met rood garen gefestonneerd en het wiegje weer met geel. De achterkant is een gezellig blauw-wit ruitje… Toen ik jonger was hing dit tegeltje op mijn slaapkamer, hier hangt het in de gang.
Tante is inmiddels al 90 jaar, maar nog zeer van deze tijd. Gelukkig heeft ze een redelijke gezondheid en een zeer krasse geest. Tante heeft een site op Hyves en wordt daar door neven en nichten regelmatig ‘bezocht’. Ook surft tante op het internet en is zij een van mijn stille lezers. Via deze ongebruikelijke weg wil ik haar de hartelijke groeten van ons drietjes doen en een heel fijne zondag wensen!