Koele kikkers...

Gisteren in de namiddag was het goed toeven bij de poel achter in het weiland... Natuurlijk is Jet ook van de partij, onzichtbaar in het riet. Fiep scharrelt bij ons rond en Sam vindt het maar niks.

De afgelopen periode is het waterpeil aardig gezakt. Benieuwd wat de komende dagen zal brengen...

Hoe heerlijk om nu een koele kikker te zijn en lekker te dobberen in het water...

...een beetje te drogen in het zonnetje. Af en toe hoor ik een zacht plonsje, dat verraadt dat er een kikker van de duikplank is gesprongen... Als we een poosje muisstil zijn en ons niet verroeren horen we gekwaak tussen de bladeren. Maar ze zijn erg alert en zo verdwenen als je te dichtbij komt!

Tussen de bladeren piepen mooie witte waterlelies...

Een prachtige gave bloem tussen aangevreten blad, en weet je hoe dat komt? Je gelooft het niet maar de schapen vinden waterlelies heerlijk!

Daarom is er weer een extra draadje om de vijver gespannen rond het riet... En wie zit daar verstopt op haar favoriete plekje?

Ook Fiep geniet en kijkt naar ons terwijl wij met een rietstengel de kikkers proberen te 'vangen'...

Daar piept er weer eentje onder het blad vandaan...

Hoe langer ik aan de waterkant zit te turen, hoe meer kikkers ik ontdek!

Deze zit gezellig naast me... wel een meter tussen ons hoor ;-)

Ik snap nu ook waar de term breedbekkikker vandaan komt, en deze lacht ook nog een beetje valsig naar me...

Ik vind ze komisch, fascinerend en een beetje griezelig tegelijk. Maar voor de komende week zou ik graag met ze willen ruilen...

Kleumpie...

Afgelopen dinsdag werd hier een lammetje geboren, een van een tweeling...

Moeder had uitsluitend oog voor het andere kind en zo kon het gebeuren dat het lammetje helemaal verkleumd door ons mee naar binnen werd genomen.
Gewikkeld in een handdoek en met door DH afgemolken biest probeerden we weer wat leven in het slappe lijfje te krijgen. Alle moeite leek tevergeefs, het lammetje bleef koud en apathisch en het drinken lukte nauwelijks...

Een JSF-onderdelenkist met een warmtelamp erboven in de bijkeuken bracht uitkomst. Binnen een uur blèèèèèrde het schaapje en dronk het steeds beter! Bij het krieken van de volgende dag vielen we bijna flauw van de stank, ook de darmpjes werkten dus goed... Nu heeft het schaapje twee plekjes in de stal: als het warm genoeg is staat ze achter het hekje in een afgescheiden hoekje en 's avonds en als het koud is in de kist met warmtelamp erboven. De andere schapen kunnen ook in de stal en zo vervreemdt ze niet van de schapen...

Maar... als ze ons aan hoort komen gaat de volumeknop op tien! Ze blèèèèrt om de fles en springt...
Dit is trouwens een mooi zoekplaatje!

Ze is alleen zo wild en hapt soms naar de speen waardoor de melk op haar neus en koppie terecht komt... Ze moet dus een beetje geholpen worden anders floept de speen er steeds uit.

Hier zie je goed dat dit géén Drents Heideschaapje is. Het is wel een heideschaap, maar een Schoonebeker. Deze schapen zijn veel forser, hebben geen hoorns en hun kop is karakteristiek door de 'ramsneus', een neus met een kromming... Nu is dit schaapje erg klein en daardoor oogt de kop meteen veel forser.
Hebben we het Drents Heideschaap nu vaarwel gezegd? Nee hoor, er staan hier tijdelijk 25 schapen van vrienden die hier mogen aflammeren in de wei. Deze Schoonebeker schapen worden in het seizoen ingezet als grasmachines: ze beheren en begrazen voor diverse gemeenten in Noord-Drenthe stukken grond. Alleen nu even niet! En wij zijn de pleegouders van dit lammetje, hihi!

Na het flesje nog even op mijn pink sabbelen!

Tijdens het verschonen van de JSFwieg - die gele lammetjespoep is echt erg vies... deed DH een greep in de ruif voor schoon hooi en ...

...stuitte bijna letterlijk op dit nestje met eitjes van een roodborstje! Dat roodborstje had een daalders plekje uitgekozen: overdekt in de stal en heerlijk diep weggedoken in de ruif...

Heee rakkers zijn jullie er ook? Hoe konden we nu denken dat jullie wel even op het gras zouden blijven of een tukje zouden doen. Dat lammetje is zo interessant...
Fiep  (links) is helemaal timide, dat zie je aan haar oortjes die altijd fier omhoog staan. Jet vindt het wel leuk, koppie beetje scheef...

Maar de meest enthousiaste van het trio is Sam. Aan Sam zie je of er iets met de schapen of kippen aan de hand is. Sam moet je goed in de gaten houden. Ze staat altijd op dezelfde plek aan de zijkant van de stal! Toen we even later naar huis liepen en het lammetje los lieten lopen liep het naar de hondjes en dook onder Jet en Fiep... Gekke Kleumpie!

Het middenstuk klaar...

Het kost even moeite om de hele Jane Austen quilttop mooi op de foto te krijgen, maar met hulp van DS is het gelukt!
In de zomer van 2013 toen DH en DS samen in de Amerika vertoefden begon ik aan deze quilttop en nu is het middenstuk klaar. Ik ben blij en ook een klein beetje trots...

De top is te breed voor de leuning op de overloop... DH zorgt ervoor dat de stof niet naar beneden glijdt...

En ik heb al een bewonderaar!
Of... zou ze wachten op DH die boven mijn quilt vasthoudt?

Achteraan de wei over het landhek...

Het waait en er nadert een bui... Gauw weer naar binnen! Na één middenstuk, 232 gekleurde wybers, 276 kleine witte wybertjes, 484 schuine randstrookjes, 24 halve wybers en 22 halve lengte wybers is het tijd voor de rand!
En nu: schoonmaken, opruimen, de laatste boodschappen doen, huis gezellig maken!

Kleedje of dekentje?

Fiep is een boef! Ben ik even naar de keuken om iets te halen, kom ik terug... ligt mevrouw op mijn gehaakte dekentje. Tja, had ik dat ook niet op de grond neer moeten leggen toch?

Het bracht me wel op een idee... Deze foto is natuurlijk geposeerd, maar Fiep vond het wel leuk!

Zo leuk, dat ze er meteen maar even voor ging liggen... Dit doet ze altijd als ze aangehaald wil worden!

Intussen wordt het al een aardig lapje... Ik heb maar gauw van alle kleuren garen bijgekocht, anders ben ik zo door mijn kluwens heen!

Er zitten zulke leuke steken in verwerkt, zoals deze bolletjessteek...

...Catherine's wheel...

Ik vermaak me er uitstekend mee! Het is alleen superverslavend!

Voorjaarsdag...

Vandaag scheen de zon en was het een prachtige dag. De bijen vlogen uit en DH ging een deel van de fruitbomen snoeien. Zo heerlijk dat de schapen nu weer thuis lopen en je in een wollige wei kijkt!
Er zijn trouwens nog geen lammetjes bij gekomen. De eerste twee zijn een jongen en een meisje...

Sfeerplaatje!

De zon ging schitterend onder...

Bij het uitzoeken van de foto's ontdekte ik dat tijdens het maken van de foto's er steeds een ander nieuwsgierig hondje in beeld is. Hier zie je Fiep, herkenbaar aan de opstaande oortjes... Ze houdt de schapen in de gaten!

Haha, hier zie je nog net een glimp van Sam... Baas, wat doe je nou?

Tuurlijk is Jet er ook. Die zou het gekraai van de haan eens missen... Leuk hè, dat die rakkers altijd in de buurt van ons zijn!
De eerste bomen zijn gesnoeid, hopelijk hebben we weer een mooi fruitjaar...

Verrassing!

Vanmiddag gingen DH en ik naar het natuurgebied De Klencke (klik) bij Oosterhesselen en daar liepen al twee lammetjes...
Nou helemaal een verrassing is het niet natuurlijk, maar deze tweeling is wel te vroeg geboren. Gelukkig zien ze er heel goed uit en waren ze zo dartel, dat we ze niet in handen konden krijgen!
Volgens de berekeningen zouden er op zijn allervroegst woensdag lammetjes geboren kunnen worden, maar deze twee kwamen dus eerder op de wereld!

Ze zien er goed uit. Zo leuk, de ene is echt diepzwart met een ieniemini wit pluisje aan de staart. De ander is mooi bruin van kleur.
Morgenvroeg haalt DH alle schapen naar huis, zodat de andere dames hier kunnen bevallen.
O ja voor de geïnteresseerden: de draagtijd voor een schaap is vijf maanden min vijf dagen...
Morgen of overmorgen ga ik vertellen of het jongetjes of meisjes lammetjes zijn of van elk soort één!
En voor de bezorgde lezers: drentse heideschapen lammeren het liefst buiten af en slapen vrijwel altijd buiten.

In maart 2005 viel er onverwacht een enorm pak sneeuw en vroor het wel 15 graden... De lammetjes liepen toen in de sneeuw en waren af en toe net levende sneeuwpoppen. Toch stonden ze niet veel onder de overkapping maar zochten ze elkaar steeds op en dartelden in de sneeuw!

Hier kun je goed zien hoeveel sneeuw er toen gevallen is...

Dit lammetje werd toen net geboren en brachten we uit voorzorg wel onder dak in een stal omdat het toen een nacht bijna 20 graden ging vriezen.  DS was op de foto ruim tien jaar!

Terug naar het heden... Vandaag hadden wij een andere kleine muiter mee op pad en hij vermaakte zich opperbest met het spelen met de hondjes. Stokken zoeken en weggooien was favoriet, evenals muts en handschoenen uitdoen en weggooien!

Hier nog een actiefoto: Fiep wil het stokje liever niet loslaten...

Winters wandelingetje...

Vanuit de warme keuken kijk ik vandaag met veel plezier naar buiten. Zó wit... zó blauw...
Ga je mee voor een klein wandelingetje in de tuin?

Door de zon fonkelen de smeltende kristallen, ik geniet!