David Austin rozen...

Hier word ik zo blij van, dat licht in die bloeiende roos, die kleuren...

Dit jaar bloeien de rozen weer volop. Vorig jaar wilde het niet, zat er overal roet in en waren de blaadjes aangetast... Deze prachtige roos van David Austin  (naam kwijt)bloeit al een paar weken heel uitbundig. De kleur is zalmrose aan het begin van de bloei, maar wordt langzaam pink-roze...
Wat ik aan deze foto zo leuk vind is de gelaagdheid en de 'stapel' van blaadjes!

De geur is heerlijk, vooral 's avonds en 's ochtends vroeg haal ik mijn hart op, en mijn neus ;-)

Roze-oranje...

Wat is het een prachtige bijzondere bloem, waar je naar blijft kijken! Jammer dat ze vrij kort bloeit...

Randje per week? Randje per dag!

Hier liggen de wybertjes in de stralende zon buiten, afgelopen zondag... Vol goede moed ga ik verder met de rand voor de Jane Austen quilt.

Op tafel staan kommetjes met gesorteerde wybertjes klaar. Zo probeer ik de kleuren een beetje evenwichtig over de quilt te verdelen!

En zo houd ik het hele spulletje bij elkaar! Langzaam maar zeker is deze quilt gegroeid en nu 'alleen' de rand nog!

Er zijn alweer strookjes bij gekomen! Ik heb me voorgenomen om iedere dag een paar steekjes te doen, zodat er in elk geval beweging in zit...

Dus geen randje per week, maar randje per dag!

De laatste loodjes...

...van de Jane Austen-top. Nou ja, dat klopt niet helemaal, want de rand moet ook nog voor een groot deel gemaakt worden. Maar de wybers, dat schiet mooi op! Het middendeel is bijna klaar...

Deze drie rijen bestaan nog uit losse lapjes. Ze liggen al kant en klaar geknipt en op volgorde klaar...

Dit is mijn trouwe metgezel, met de 'strijkbare' speldjes van Clover. Ik moet er altijd om lachen, alsof je de spelden gaat strijken. Tja, ik ben geen doorgewinterde quilter én geen doorgewinterde strijker, dus daar zal het wel in zitten, het zal er wel niet voor niets op staan ;-)
De spelden zijn een beetje flexibel en loeischerp, heel fijn, behalve als je erin blijft hangen of net onder je nagel steekt...auw!!

Voor de hoekjes op de rand heb ik dit lieve lapje gereserveerd... Het zal wel wegvallen in het grote geheel, maar dat zien we dan wel weer.

Hier is rij 5, klaar om aan het grote geheel te naaien...
Ja, ja, ik voel de vraag al opkomen, waar is rij 4?

Hier is rij 4, links op de  stoel, die is ook bijna zover... Ik ben er lekker mee aan de slag geweest het afgelopen weekeinde. Ik ga nu geen poging doen om de hele lap op de foto te zetten. Dat ga ik doen als de laatste rijen eraan zitten. Nog even geduld dus...

Tussen de bedrijven door is de tweede sok ook af gebreid. Alleen de tenen nog even aan elkaar mazen en dan kunnen ze weggebracht worden! Op naar het volgende paar...

Herfstroos...

Herfstroos

Nog eenmaal gloeien in de zon

verzengende geur maar oh zo zoet

De blaadjes open gevouwen naar mijn neus

oranjeroze kleurenbom

LTD

Verliefd op Bobby...

Ieder jaar ben ik helemaal verliefd op Bobby James, onze rambler roos. Maar aan het einde van de zomer maakt Bobby het uit en denk ik dat hij nooit meer zo mooi zal worden als de voorbije bloeiperiode.
Maar het is weer aan! Bobby bloeit als nooit tevoren en ik lig weer in katzwijm...

Duizenden bloemen bloeien en de geur is overweldigend, de bijen gonzen en vliegen van bloem naar bloem, aangetrokken door een zwoele geur en een prachtig hart...

Hier zie je hoe Bobby vanuit het huis (schuur) zich steeds verder verplaatst, nu ook over de carport...

Dit zijn de sterke benen die alle weelde dragen...

De bloemen van de Bobby James bloeien in groepjes bij elkaar...

En als Bobby de blaadjes laat vallen...
Meerdere keren per dag ontmoeten Bobby en ik elkaar achter de schuur, niet verder vertellen hoor!

Of DH jaloers is? Welnee, die heeft zijn eigen Bobby James bij 'zijn' Landroverafdak.
Zonder gekheid: we genieten hier enorm van onze prachtige sterke ramblerroos!

Another Jane...

Jarenlang rozenstoffen verzamelen heeft geresulteerd in een enorme voorraad. Grote en kleine motieven, allerlei kleuren...
Hoogste tijd om aan mijn droomquilt te beginnen: de quilt van Jane Austen (klik)... Ik twijfelde lange tijd over de tussenstof, maar De frottende freule (klik) heeft me fantastisch geadviseerd en aan een prachtig stofje geholpen! Desondanks duurde het nog een jaar voordat ik de schaar in mijn rozen heb gezet! Na een tip van lieve vriendin ben ik nu spoorslags begonnen!

Kijk hier is ongeveer een derde van de stoffen te zien! De bedoeling was om de quilt met de machine te gaan maken, dat gaat wat sneller... Maar ja, het bloed kruipt waar het niet gaan kan en ik ben toch weer gewoon met de hand begonnen met de originele maten. Alleen de sashings maak ik op mijn eigen manier met kleine wybertjes. Ik viel wel bijna flauw toen ik las dat er een kleine 3000 wybertjes aan elkaar gezet moeten worden voor de rand, en dan eerst ook nog tekenen en knippen...
Dan helpt een rekensommetje: 3000 delen door 10 - elke dag 10 aan elkaar zetten - en dan doe ik daar 300 dagen over. Nou misschien lukt 20 ook wel, kijk eens aan in 5 maanden tijd! Nog even rekenen en de quilt is klaar ;-)
En zo houden we de moed er maar in hè?! Is natuurlijk helemaal niet reëel met al die andere quilts die hier ook nog liggen...
Nu wil je zeker wel weten hoeveel grote wybers ik intussen aan elkaar gezet heb?

Dat lijkt al heel wat maar is nog geen tiende van het totaal. Ik bedoel: wat ben ik al ver hè!

Geknipte rozen voor onder- en zijkant en nieuwe wybers. Het is helemaal niet verslavend deze quilt! En als ik de quilt af heb... dan ga ik naar...?
Ondertussen lees ik 's avonds in bed 'Pride & Prejudice', wel gewoon in het Nederlands hoor. Ik moet er nog even inkomen, het verhaal heeft me nog niet gegrepen!

Rozen verwelken...

...scheepjes vergaan, maar onze vriendschap blijft eeuwig bestaan!
Dit versje schreven we in elkaars poesiealbum vroeger. Ik moest aan het versje denken toen ik deze roosjes in elkaar naaide. Deze verwelken voorlopig niet...

Ze krijgen een plekje in dit bloemenkleedje waarvoor ik al een naam bedacht heb... Flauw hè, maar ik houd de naam nog even voor mezelf!

Allerlei stofjes verwerk ik in de bloemen, zoals deze onderste die me eerst erg groen leek, maar eigenlijk wonderwel past! Ik ga rustig verder met de bloemen...

Deze roos bloeit momenteel zo uitbundig: honderden roosjes groeien over de overkapping tussen schuur en carport...

Als de temperaturen een beetje meewerken is het overdag een gonzend en geurend paradijs. Hier zie je de voorkant...

... en hier de achterkant!

De inmiddels 40-jarige vriendin van DH staat eronder geparkeerd ;-) Boven het dak van de Landrover zie je iets wits...

Het zijn de rozen die boven op de carport van de Landrover groeien en bloeien.

Ik wilde dat je even kon ruiken, het is heerlijk! O ja de naam van de roos is Bobby James.

Geurblog...

Kom lekker met je neus voor het scherm: deze roos ruikt echt heerlijk...

De kleur van de roos verandert naarmate de bloei vordert: van diepdonker geel naar bijna zalmroze...

Ik vind de bloemen echt prachtig!

Een paar dagen geleden zaten de meeste rozen nog in de knop...

 

Soms twee aan twee, al fotograferend heb ik de neiging om me in de rozenstruiken te storten omdat ze zo heerlijk geuren, vooral nu de zon erop schijnt... Maak je geen zorgen, doe ik niet hoor ;-) 

Hier zie je de hele struik, ben ik de naam vergeten Austen? David of Thomas? Ik moet het even weer opzoeken... Van Nirala kreeg ik de tip om rozenblaadjes in olie te zetten, dat neemt de geur goed op. Ik ga het proberen!

Zie je bovenaan de uitgebloeide roze roos? Het is jammer dat rozen zoveel zorg nodig hebben. Zoals je ziet zijn de blaadjes alweer aangetast...

We genieten van allerlei rozen in de tuin. Wellicht nog een rozenlogje binnenkort!

Rozen op zondagmiddag...

Afgelopen zondag had ik ineens geen zin meer in die lentegroene Azura. Nee, warme herfsttinten bij een brandende kachel, dat was een beter idee! Dus werd het borduren aan de Rose Quaker...

Ik borduurde ontluikende rozenknoppen in een donkere warme rood tint...

Buiten staan de pioenrozen ook in de knop...

Ze bloeien altijd maar even, en dan moet je ervan genieten!

En genieten dat deed ik, want hoewel de kachel binnen volop brandde, gingen de vogels buiten tekeer alsof ze met hun gezang het slechte weer wilden verdrijven. Mooiere muziek kon ik me niet wensen zondagmiddag! Ik borduurde een stukje aan deze takjeskrans...

...en begon met dit randmotief. Dat borduren was een goede remedie tegen de examenstress waar vooral ik last van had (heb). Intussen is het examen achter de rug en hopen we het beste ervan!