Sinds kort ben ik in het rijke bezit van drie naaimachines... Nou eigenlijk moet ik zeggen dat ik sinds heel kort weer wéét dat ik drie naaimachines heb. Hoe dat kan?
Ik heb sinds een aantal jaren een bijna geruisloos snorrende Bernina die heel veel kan en veel knopjes en tip-toetsen heeft, en er mooi strak in haar jonge velletje bijstaat.
Ik heb net een oude Vesta handnaaimachine geërfd. Toen DH dat zag zei hij dat er op de zolder in de schuur ook nog een oude naaimachine stond. Huh...?
Nu heb ik in 1981 een oude electrische loodzware naaimachine gekregen op een school waar ik stage liep en ik begrijp nu heel goed dat ze die niet langer wilden houden ;-)
Maar die heb ik toch al lang naar de stort
gebracht laten brengen?!
Veel mensen roemen mijn fantastische geheugen, maar ik moet eerlijk zeggen dat er geen belletje ging rinkelen en ik pas iets van "Oh ja..." mompelde, toen DH met een grijze koffer van de zolder in de schuur naar beneden kwam. Na een vochtig doekje is de koffer weer bruin!
En in die koffer zit een oude naaimachine, die DH ooit eens op de kop getikt heeft. Vaag begint het me weer te dagen... Mijn quilthartje klopte toen vast nog niet, anders had ik het zeker geweten... Maar kijk eens wat mooi! Ik zit nu naast het oude machientje - in een lucht die je kunt omschrijven als oud-muf-schuur-ijzer-kou - te genieten!
Wat een prachtige zijkant. Kom daar eens om bij mijn moderne Bernina, die kan hier toch niet tegenop qua uitstraling. Deze oude dame is beeldschoon, ook al bladdert hier en daar haar verfvelletje een heel klein beetje...
Overal vind ik mooie bloemmotieven. Een klein onderzoekje op internet leert dat mijn oude machientje uit 1914 stamt, bijna antiek dus!
Eerst ga ik op zoek naar ronde vormen, maar zie eens het prachtige slanke spoelhuis?!
Onder de naaimachine, in de houten bak vind ik een krant uit 1938 met de beursberichten en ander nieuws...
Ook een paar extra spoeltjes ontbreken niet...
Ik blijf maar aaien en draaien, alles doet het goed. Alleen weet ik niet hoe de draad er helemaal doorheen geleid moet worden en ook niet hoe het spoeltje erin en eruit moet en hoe je het spoeltje kunt opwinden met garen. Ja, oké, met de hand, maar er zal vast een andere manier zijn.
Ik verbaas me over de stand van de techniek en vraag me af wie er in 1914 in de jaren van WO I en later achter de naaimachine heeft gezeten...
Gelukkig had ik voor deze hernieuwde kennismaking al een mooi logeeradres voor de Vesta gevonden, anders werd het wel veel met drie van die mooie dames!
