Tielse Flipjes...

In de tuin is het één groot feest momenteel...

Er zijn heel veel frambozen, de struiken hangen er zwaar van! Allemaal 'Tielse Flipjes', idiote associatie, maar daar kan ik ook niets aan doen... Terwijl ik aan het plukken ben, gaan mijn gedachten terug naar de logeerpartijtjes in Utrecht, waar ik als kind kennis maakte met de boekjes van Flipje Tiel (klik).
Jasper Aap, Juffrouw Schaap zijn namen van dieren die een hoofdrol speelden, verder een biggetje met een geruit broekje en een knorrige Ram en een olifant. Samen beleefden ze avonturen op rijm, waarbij steevast aan het einde de producten van de jamfabriek uit Tiel aangeprezen werden, natuurlijk door Flipje! Boven moet ik nog een paar boekjes hebben, maar ik kan ze niet vinden ;-)

Terug naar de tuin waar ik niet weet waar ik moet plukken, als ik een tak optil, zie ik nog meer!

Waar de frambozen geplukt zijn, blijven witte bolletjes over...

Wat heerlijk! Tussendoor zo van de struik heb ik al het een en ander weggesnoept...

Omdat er nog zoveel frambozen zijn en ik nog niet weet wat ik ervan zal maken, heeft DH ze in de vriezer gelegd. Zo vriezen ze los van elkaar in en blijven ze heel!

En... deze mooie framboos bewaar ik voor morgen...

Fluitekruiddag: 17 mei 1994 - 17 mei 2015

wolken witte weelde

wuivend in de wind

stevige stoere stengels

beschermde bermbloem

waarom weet jij me zo te raken

kruidje-roer-me wel?

LTD

Het is weer 'fluitekruiddag'...
Eenentwintig jaar getrouwd met mijn DH.

Sokkenparade...

Niets fijner aan je voeten dan heerlijke warme zelfgebreide sokken! Deze heeft mijn zusje Nelly gemaakt. Als ik haar zie heeft ze een paar sokken op de pen. Soms komt ze en kiepert ze nonchalant en achteloos haar tas leeg en krijgen DH, DS en ik sokken van haar. Zo lief!!
Met het schaamrood op de kaken moet ik bekennen dat we er al zo aan gewend zijn dat we het al bijna gewoon zijn gaan vinden, maar dat is het natuurlijk niet...
Dus lieve Nel, dan nog maar eens hier, kom maar met je gezicht bij het scherm: "Dikke kus, bedankt lieve zus!"

Deze prachtige narcissen kreeg ik van twee dames die ik in de afgelopen weken sokken leerde breien. Ja, je leest het goed: sokken breien kan ik best zelf, alleen doe ik het niet zo vaak. Ik doe het zo weinig, dat ik weer heel erg na moest denken en af en toe hulptroepen nodig had. En bij wie kom ik dan uit? Juist, bij Nelly! Daar gingen de appjes over en weer en ik mocht haar duidelijke handleiding voor het breien van sokken ook nog gebruiken. Klasse!
Deze mooie schaal is dus eigenlijk voor jou, Nelly!

Nu heb ik het weer helemaal in de vingers... Na verschillende keren voor- en achteruit breien begon ik zondagavond met deze sok voor het goede doel. Het enige minpuntje is de niet zo lange boord...

Intussen staat sok twee al op de pen. Ik probeer op lege momenten de sok op te pakken en zo in korte tijd een paar af te hebben en nog een paar te breien en af te leveren.

De afgelopen maanden is er hier in huis stevig opgeruimd. Alles ging door mijn handen, waaronder nog al wat UFO's op handwerkgebied, zoals ook dit halve paar... Binnenkort wellicht ook een setje?

En deze lonely boord! Ik hoop, dat ik nooit meer vergeet hoe ik een sok moet breien, als ik deze sokken af heb.
Door het sokken breien moet ik denken aan zo'n dertig jaar geleden toen ik in een kinderhuis werkte en de klusjesman - in mijn ogen al hoogbejaard - eens over zijn strandvakanties in het warme zuiden verhaalde. Ik kon helemaal niet geloven dat de beste man met zijn gezin strandvakanties hield, laat staan dat hij een zwembroek bezat...
Voor de grap wedde ik met hem voor een paar zelfgebreide sokken dat hij geen zwembroek had. Het werd zomer, ik was het hele voorval vergeten, toen er 's morgens om zeven uur aangebeld werd bij het kinderhuis, waar ik vroege dienst had. En wie stond daar in zijn zwembroek, de kleren keurig achterop zijn fiets geknoopt? Anton de klusjesman! Ik kwam niet meer bij...
Ik breide twee paar sokken voor hem en gaf die met een gedicht tijdens pakjesavond dat jaar. Een bijzondere herinnering aan een mooie tijd!

Terug naar het nu en de mooie bloemen en mijn sokkenprojecten... Ik ga geen termijn stellen, maar af zullen ze dit jaar!

Een nieuwe 'Balsemien springt...'

Vanmiddag lag het jaarboek van 2014 in de bus... Een jaaroverzicht van al mijn blogjes bij elkaar in een prachtig boek: ik ben blij met dit 'ego-document'!
Het was een moeilijk jaar 2014, waarin we werden geconfronteerd met ziekte, overlijden en andere nare zaken. In mijn blogjes probeer ik vaak over positieve zaken te schrijven en gelukkig zie ik daar veel van terug in het boek...

Een kleine greep: een heerlijk dagje Zwolle met vriendin M. in februari. Bezoek aan het Engelse Werk, Museumde Fundatie. Heerlijk lunchen en winkelen en ondertussen schaatssuccessen meekijken in een kookwinkel...

Lente thuis met lammetjes, bloesem... Ieder jaar kijk ik er naar uit!

Een weekeinde met vriendin Joke in het Groninger land. Zoveel te bekletsen en te zien in brocante winkeltjes dat we het Quiltfestival bijna vergeten!

Wandelen in onze prachtige woonomgeving...

De dropping op de Ginkelse Heide ter gelegenheid van de herdenking van de operatie Market Garden. Een prachtige historische dag!

Mijn 'Jane Austen', een quilttop waar ik graag aan werk...

En wat uitprobeersels...

Een jaar dat we niet snel zullen vergeten!

Vanavond ga ik lekker in het boek bladeren en neuzen. Daarna mag het weer bij de andere boeken...

Nog meer poesie-albums...

Dit plaatje kwam ik tegen in het album van mijn grootmoeder... Het album dateert van 1893, in dat jaar is het eerste versje erin geschreven. Mijn grootmoeder zal toen ongeveer 10 jaar oud geweest zijn. Wacht, ik zoek het op...

Links zie je het album van mijn grootmoeder, rechts dat van mijn moeder... Mijn grootmoeder was Gerlantje Lammijna de Vries en ze is op 13 november 1883 geboren in Achlum in Friesland. Ze heeft het album misschien op haar verjaardag gekregen in 1892 toen ze negen jaar oud werd. Het eerste schrijfsel dateert namelijk van kort daarna.

Dit is het plaatje op de voorkant, het is niet van papier gemaakt, maar van karton met een glanslaagje!

Op het schutblad staat deze afbeelding...

Dit is een van de eerste schrijfsters in het album, het is de zus van van mijn grootmoeder: Ymkje de Vries.

Ook toen al grapjes met de datum...

De plaatjes zijn voornamelijk boeketten en bloemen...

Broer Joost begon zijn vers met: Geachte zuster... Da's heel anders dan je nu zou doen!

De vader van mijn grootmoeder vangt aan met: Lieve kind! Het poesieplaatje van de zwaluw plakte hij erbij. Er is geen versje van de moeder van mijn grootmoeder, zij stierf namelijk in het kraambed van mijn grootmoeder...

Het poesie-album van mijn moeder is van stof met een blauwe kunstleren band.

Het eerste vers is geschreven door mijn grootvader. Mijn moeder was toen 12 jaar oud. Het vers dat mijn grootvader schreef voor mijn moeder, heeft mijn vader voor mij geschreven!

Mijn grootmoeder schreef gelukkig nog wel in het poesie-album van mijn moeder. Zij overleed een paar jaar later, toen mijn moeder pas vijftien jaar was.

Ook hier veel bloemenplaatjes!
Zijn jullie al aan het zoeken geweest, zo hier en daar zag ik poesie-albums op de blogs verschijnen, leuk!

Poesie album...

Voor me op tafel ligt mijn poesie album, vroeger uitdrukkelijk als poezie-album uitgesproken... Ik kwam het tegen tijdens het opruimen. Dat opruimen is overigens niet vanuit een goed voornemen, maar gewoon uit bittere noodzaak ;-)

Mooie woorden van mijn ouders met hun karakteristieke handschriften. Vooral mijn moeder had een moeilijk handschrift. Ze kon heel snel schrijven en als kind kon ik gefascineerd toekijken als ze lijstjes maakte, daar was ze goed in...
Mijn ouders leven niet meer, mijn vader overleed ruim 32 jaar geleden en dit jaar is het alweer 10 jaar geleden dat mijn moeder stierf.
Bij de poësieversjes van mijn ouders heb ik zelf de plaatjes uitgezocht en ingeplakt, dat weet ik nog goed. Op het bureau van mijn vader stond een zeskantig flesje lijm met daarop een rode rubberen dop met een gleufje erin. Als je die dop op het papier duwde kwam er een beetje lijm uit. Hier (klik) kun je het flesje zien, als je iets naar beneden scrollt. Ook ik weet de naam niet meer: Gibon, Gimbon of zoiets...

Zoete, lieve plaatjes met glitters waren favoriet toen ik een jaar of tien was...
Veel teksten waren onbegrijpelijk maar kon ik wel uit mijn hoofd opzeggen omdat ik de versjes vaak gelezen had. Mijn oom Harry - hoofd van de school - schreef in zijn krachtige en zwierige handschrift het voor mij wazige vers:

Het Goede gedaan - waar je Hart het gebiedt

Het Schone vertolkt - waar je oog het ook ziet!

En niet gevraagd, in geen enkel geval,

Wat er `Een Ander´ wel van zeggen zal!

Nu zijn de versjes waarheden als koeien!

Foutjes lagen op de loer, zoals hier...

Of werden de versjes niet begrepen door degene die ze overschreef...

Mooie en heel verschillende handschriften...

Ik kom ook nog prachtige poesieplaatjes tegen, hier van Alice in Wonderland...

Flower Fairies...

Vera de Muis van Marjolein Bastin...

Beatrix Potter plaatjes met eekhoorns, een uil en muisjes...

Maar ook ´gewone´ stoere jongetjesplaatjes met speelgoed van vroeger...

Tenslotte nog een plaatje van Jill Barklem, Brambly Hedge...

Hebben jullie je poesie album nog?