Niet een, niet twee, maar wel drie jonge zwaluwen waren de weg een beetje kwijt...
Gelukkig hebben we ze op tijd gevonden en zijn ze geen prooi geworden van uil of poezen uit de buurt...
Nummer één zat in de deuropening van de schuur. Het nest is op zolder in de schuur, dus dit jong had al een aardige etappe afgelegd...
Ik ging er bijna op staan, zag toen dat het een zwaluwtje was. Maar hij of zij bleef zitten, fladderde een decimeter vooruit... Gilde wel, maar er kwam geen reactie van ouders. Op een gegeven moment hebben we het toch maar opgepakt.
Het heeft hele scherpe kleine klauwtjes die in mijn hand haakten!
We besloten het vogeltje in de buurt van het ouderlijk nest te brengen in de hoop dat pa en moe zich er weer over zouden ontfermen... Zie je trouwens de donsveertjes die hier en daar nog uit het koppetje steken?
Onderweg naar boven kwamen we nummer twee en drie tegen: luid schreeuwend! Pa en moe fladderden in paniek in en uit. We hebben het grut bij elkaar in een kratje op de tafel gezet in de hoop dat de ouders hen zouden vinden.
Een uur later was het kratje leeg en hoorde ik op zolder zachte piepjes die we altijd horen...
Omdat we toch op zolder waren hebben we het uilenhuis ook meteen geïnspecteerd, daarover later meer!
Posts tonen met het label Oei. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Oei. Alle posts tonen
maandag 6 juli 2015
donderdag 4 juni 2015
Er waren eens...
Mevrouw en rechts meneer Fazant die op een koele avond in juni een ommetje maakten door de weilanden rond Jackdaw bij Westley Farm in Engeland. Ze waren al keuvelend in de buurt van het keukenraam van Jackdaw genaderd toen meneer luidkeels van zich liet horen...
Ze keken eens naar rechts...
Ze keken eens naar links...
Mevrouw dwaalde een klein beetje af, waarop meneer een nog veel grotere keel opzette...
Daarop liep mevrouw snel weer naar meneer. Wel een onderdanig type - dachten wij - totdat...
*tromgeroffel*
Reintje Vos ineens op het toneel verscheen!
Nog dichter sloop hij naderbij... en nog harder gilde meneer fazant...
Opeens... bleef Reintje Vos staan en keek alsof hij geen keuze kon maken...
Ook hij keek eens goed om zich heen...
...draaide zich toen abrupt om...
...en koos het hazepad!
En meneer en mevrouw Fazant? Die kuieren nog rustig door de velden, althans vanochtend vroeg nog wel. Wel zagen we dat meneer Fazant voor de zekerheid maar een extra vrouw in zijn hart gesloten heeft. Hij is zo trots als een pauw en laat dat duidelijk aan de dames merken!
Ze leefden (hopelijk) nog lang en gelukkig...
Wij zaten in Jackdaw en werden gealarmeerd door het wel heel opgewonden geschreeuw van meneer Fazant. Vanuit de keuken heeft DH - door het raam - de foto's kunnen maken, vandaar zo hier en daar wat weerschijn!
We hebben ademloos gekeken en zijn nu elke avond alert, dat snap je!
Ze keken eens naar rechts...
Ze keken eens naar links...
Mevrouw dwaalde een klein beetje af, waarop meneer een nog veel grotere keel opzette...
Daarop liep mevrouw snel weer naar meneer. Wel een onderdanig type - dachten wij - totdat...
*tromgeroffel*
Reintje Vos ineens op het toneel verscheen!
Nog dichter sloop hij naderbij... en nog harder gilde meneer fazant...
Opeens... bleef Reintje Vos staan en keek alsof hij geen keuze kon maken...
Ook hij keek eens goed om zich heen...
...draaide zich toen abrupt om...
...en koos het hazepad!
En meneer en mevrouw Fazant? Die kuieren nog rustig door de velden, althans vanochtend vroeg nog wel. Wel zagen we dat meneer Fazant voor de zekerheid maar een extra vrouw in zijn hart gesloten heeft. Hij is zo trots als een pauw en laat dat duidelijk aan de dames merken!
Ze leefden (hopelijk) nog lang en gelukkig...
Wij zaten in Jackdaw en werden gealarmeerd door het wel heel opgewonden geschreeuw van meneer Fazant. Vanuit de keuken heeft DH - door het raam - de foto's kunnen maken, vandaar zo hier en daar wat weerschijn!
We hebben ademloos gekeken en zijn nu elke avond alert, dat snap je!
dinsdag 11 november 2014
Juffrouw Flodder wéér in de bocht...
Twee ogenschijnlijk identieke quilttops, behalve dan dat de belichting niet gelijk is... Wie ziet de verschillen?
Tja... echt een gevalletje 'Juffrouw Flodder wéér in de bocht...'
dinsdag 14 oktober 2014
Dagje Zeeland...
Na een voorspoedige en gezellige reis komen Willy (klik) en ik aan in het wijdse Zeeuwse land. Een tijdje geleden hebben we afgesproken samen naar de tentoonstelling 'Truien bij de vleet' te gaan, over Zeeuwse visserstruien. Deze tentoonstelling is mede georganiseerd door Stefanie (klik) en vandaag zal zij aanwezig zijn. Ons eerste doel is West-Kapelle om te gaan lunchen!
Hoewel het weer wat druilerig is, maakt mijn hart een sprongetje bij het zien van deze vuurtoren in West-Kapelle. De vuurtoren ligt net buiten het dorp aan de Noordzeekust...
Thuis hebben we een zeefdruk van de vuurtoren. Hier zie je een detail ervan. Deze zeefdruk is gemaakt door Frans Room (klik). Hij maakt veel zeefdrukken van vuurtorens, rivierbeddingen en havenhoofden. Maar goed, we zijn niet thuis, we zijn nu in Zeeland, niet afdwalen!
West-Kapelle is onze startplaats in het Zeeuwse. In het dorp eten we dus heerlijke vis, als je in een vissersprovincie bent en je bent op weg naar een tentoonstelling over visserstruien, is het logisch om voor de lunch iets 'vissigs' te kiezen, toch?
Na de heerlijke paling en kibbeling vervolgen we onze reis naar Domburg, waar we de tentoonstelling 'Tijdelijk Thuisland, Belgische kunstenaars in Domburg 1914-1918' willen bezoeken in het museum Marie Tak van Poortvliet (klik).
Een prachtige, kleine tentoonstelling in een museum dat verscholen achter de winkelstraat van Domburg ligt. Helaas mogen we geen foto's maken in het museum, althans niet van de schilderijen ;-) Ik ben onder de indruk van het werk van Emmanuel Viérin (klik) en Joseph Posenaer. Beiden schilderden met prachtige lichtval van de zon op de daken van de huizen en in de lucht. Helaas zijn er maar een paar ansichtkaarten van de tentoonstelling verkrijgbaar...
Ik heb trouwens een geweldige entree bij het museum. Bij binnenkomst veeg ik mijn voeten - ik ben tenslotte netjes opgevoed - maar de mat wordt wel erg bruin... Meer daarover moet je maar even bij Willy gaan bekijken ;-( Onder het toeziend oog van Marie Tak-van Poortvliet werk ik mij nog even aardig in het zweet! De rest van de dag hebben we de grootste lol...
Na dat enerverende bezoekje aan Domburg, gaan we op weg naar Arnemuiden, naar 'Truien bij de vleet'... In een oude zaagloods aan het water bij een werf in Arnemuiden ontmoeten we Stefanie, die deze middag gastvrouw bij de tentoonstelling is. Wat leuk om haar terug te zien en haar enthousiaste verhalen over het maken van de tentoonstelling te horen! Ze verwent ons met een heerlijk kopje thee met een echte Zeeuwse bolus. Nou, met deze bolus heb ik geen problemen...
Op de deur hangt een kaart van Zeeland, met de plaatsen rood omcirkeld, waar de oorspronkelijke truien vandaan komen...
Hoewel het weer wat druilerig is, maakt mijn hart een sprongetje bij het zien van deze vuurtoren in West-Kapelle. De vuurtoren ligt net buiten het dorp aan de Noordzeekust...
Thuis hebben we een zeefdruk van de vuurtoren. Hier zie je een detail ervan. Deze zeefdruk is gemaakt door Frans Room (klik). Hij maakt veel zeefdrukken van vuurtorens, rivierbeddingen en havenhoofden. Maar goed, we zijn niet thuis, we zijn nu in Zeeland, niet afdwalen!
West-Kapelle is onze startplaats in het Zeeuwse. In het dorp eten we dus heerlijke vis, als je in een vissersprovincie bent en je bent op weg naar een tentoonstelling over visserstruien, is het logisch om voor de lunch iets 'vissigs' te kiezen, toch?
Na de heerlijke paling en kibbeling vervolgen we onze reis naar Domburg, waar we de tentoonstelling 'Tijdelijk Thuisland, Belgische kunstenaars in Domburg 1914-1918' willen bezoeken in het museum Marie Tak van Poortvliet (klik).
Een prachtige, kleine tentoonstelling in een museum dat verscholen achter de winkelstraat van Domburg ligt. Helaas mogen we geen foto's maken in het museum, althans niet van de schilderijen ;-) Ik ben onder de indruk van het werk van Emmanuel Viérin (klik) en Joseph Posenaer. Beiden schilderden met prachtige lichtval van de zon op de daken van de huizen en in de lucht. Helaas zijn er maar een paar ansichtkaarten van de tentoonstelling verkrijgbaar...
Ik heb trouwens een geweldige entree bij het museum. Bij binnenkomst veeg ik mijn voeten - ik ben tenslotte netjes opgevoed - maar de mat wordt wel erg bruin... Meer daarover moet je maar even bij Willy gaan bekijken ;-( Onder het toeziend oog van Marie Tak-van Poortvliet werk ik mij nog even aardig in het zweet! De rest van de dag hebben we de grootste lol...
Na dat enerverende bezoekje aan Domburg, gaan we op weg naar Arnemuiden, naar 'Truien bij de vleet'... In een oude zaagloods aan het water bij een werf in Arnemuiden ontmoeten we Stefanie, die deze middag gastvrouw bij de tentoonstelling is. Wat leuk om haar terug te zien en haar enthousiaste verhalen over het maken van de tentoonstelling te horen! Ze verwent ons met een heerlijk kopje thee met een echte Zeeuwse bolus. Nou, met deze bolus heb ik geen problemen...
Op de deur hangt een kaart van Zeeland, met de plaatsen rood omcirkeld, waar de oorspronkelijke truien vandaan komen...
Prachtig die stoere truien, vooral in blauwe en grijze tinten vind ik ze mooi!
En stoer zijn ze wel, die truien, vind je niet? De mannen op deze poster, dat is een ander verhaal...
De truien hangen gewoon tussen allerlei gereedschappen...
... en borden met daarop de namen van boten...
Buiten liggen allerlei boten die opgeknapt moeten worden...
...en die wel een verfje kunnen gebruiken!
Naast de loods met de truien is een loods waar boten worden opgeknapt. Ik vind het leuk daar even rond te kijken en het ruikt er zo heerlijk! Naar hout, olie, vuur en zee...
'Luctor et emergo', de wapenspreuk uit het wapen van Zeeland dat letterlijk betekent: 'ik worstel en kom boven...' Hier is de spreuk op de zijkant van een schip gespijkerd.
Ergens in de loods is een ruwe plank, waar steeds kwasten zijn afgeveegd...
Als we uitgekeken zijn op de werf, lopen we door de smalle straatjes naar de handwerkwinkel van Jeanet Jaffari (klik) midden in Arnemuiden. Wat heeft ze veel mooie wol en wat een mooie blog vol tips, ideeën en patronen...
Voor DH koop ik een bol wol in denimkleur en ik krijg van Jeanet het patroon van een stoere vissersmuts erbij!
En voor mezelf koop ik een paar bolletjes voor een sjaaltje!
Stefanie heeft ons uitgenodigd om aan het einde van de middag bij haar thuis langs te komen om nog even na te praten en een hapje mee te eten. In de tussentijd lopen we nog even in Middelburg binnen bij de Drvkkery (klik), samen met Waanders in de Broeren (klik) in Zwolle, de mooiste boekhandels van Nederland, wat mij betreft! Wat heerlijk om te neuzen, te ruiken, te bladeren en me te verbazen over zoveel moois...
Bij Stefanie is het gezellig. We drinken thee, kijken in haar boeken, terwijl zij een heerlijke macaronischotel kookt. Even voor achten nemen we afscheid en terwijl de maan achter de wolken pogingen doet om daar doorheen te breken, verlaten we Zeeland, heel tevreden na zo'n leuke dag!
Voor het thuisfront heb ik een zak drop meegenomen: echte Zeeuwse knoppendrop! En een paar bijzondere biertjes met inspirerende namen: wildebock, zeezuiper en strandgaper...
Alleen het strandgaper-biertje is nog niet opgedronken. Mijn DH is gelukkig niet veranderd in een wildebock of zeezuiper ;-)
Willy heeft ook een blogje gemaakt over ons dagje Zeeland, klik hier als je bij haar wilt lezen!
zaterdag 11 oktober 2014
Juffrouw Flodder in de bocht...
Aangestoken door Joke (klik) haalde ik de applecore weer eens tevoorschijn... Hoeveel appeltjes wil ik nog maken en hoe gaat mijn lap er uiteindelijk uitzien?
Het onderste rode lapje was maatgevend, het lapje dat ik daar van had was het kleinst, dat had ik een hele poos geleden al uitgezocht... Dus besloot ik van het lichte stofje vast appeltjes te gaan knippen...
Grote schrik: hoe krijg ik hier nog 18 appeltjes uit? Ik had alle lapjes toch goed bekeken of heb ik even een stukje stof uitgeleend voor een andere UFO? Denk, denk, denk...
Goede raad is duur...
Tot mijn oog op de achterkant van een UFO valt, hier zit ook een stukje van dezelfde stof in. Alle kleuren van de voorkant komen in de achterkant terug, maar je kunt toch niet voor- en achterkant tegelijk bekijken, dus: hoppa tekenen en knippen maar! Ik zet er wel wat anders in...
Eh... nu heb ik nog maar 9 appeltjes in plaats van de beoogde 18. En dan vind ik het eigenlijk wel jammer en superstom dat ik zo impulsief aan het knippen ben geslagen.
"Juffrouw Flodder!", hoor ik de stem van mijn moeder in mijn hoofd...
Maar kijk... er ligt helemaal rechts toch weer een lapje in mijn appeltjesmandje, hoe kan dat?
Ahum, ik bedacht mij dat ik boven nog een bak met lapjes heb in de rode tinten van de genoemde UFO en heel misschien...
Joehoe! Gelukkig is er nog genoeg om mijn UFO-achterkant te repareren (nieuw stuk erin) en de overige appeltjes te knippen...
Niet verder vertellen hoor, maar hebben jullie ook weleens van die stomme stunts?
De volgende rij appeltjes is vastgespeld! Ik kan weer verder...
Je kunt nog steeds meedoen aan de give-away ter gelegenheid van mijn 1000ste blogje, zie hiervoor het vorige blogje. Je kunt je reactie nog tot en met morgen achterlaten.
Het onderste rode lapje was maatgevend, het lapje dat ik daar van had was het kleinst, dat had ik een hele poos geleden al uitgezocht... Dus besloot ik van het lichte stofje vast appeltjes te gaan knippen...
Grote schrik: hoe krijg ik hier nog 18 appeltjes uit? Ik had alle lapjes toch goed bekeken of heb ik even een stukje stof uitgeleend voor een andere UFO? Denk, denk, denk...
Goede raad is duur...
Tot mijn oog op de achterkant van een UFO valt, hier zit ook een stukje van dezelfde stof in. Alle kleuren van de voorkant komen in de achterkant terug, maar je kunt toch niet voor- en achterkant tegelijk bekijken, dus: hoppa tekenen en knippen maar! Ik zet er wel wat anders in...
Eh... nu heb ik nog maar 9 appeltjes in plaats van de beoogde 18. En dan vind ik het eigenlijk wel jammer en superstom dat ik zo impulsief aan het knippen ben geslagen.
"Juffrouw Flodder!", hoor ik de stem van mijn moeder in mijn hoofd...
Maar kijk... er ligt helemaal rechts toch weer een lapje in mijn appeltjesmandje, hoe kan dat?
Ahum, ik bedacht mij dat ik boven nog een bak met lapjes heb in de rode tinten van de genoemde UFO en heel misschien...
Joehoe! Gelukkig is er nog genoeg om mijn UFO-achterkant te repareren (nieuw stuk erin) en de overige appeltjes te knippen...
Niet verder vertellen hoor, maar hebben jullie ook weleens van die stomme stunts?
De volgende rij appeltjes is vastgespeld! Ik kan weer verder...
Je kunt nog steeds meedoen aan de give-away ter gelegenheid van mijn 1000ste blogje, zie hiervoor het vorige blogje. Je kunt je reactie nog tot en met morgen achterlaten.
donderdag 2 oktober 2014
Hoe is het met Jane?
En dan bedoel ik natuurlijk Jane's quilt!
Die wordt groter en groter en dan is het moeilijk om het geheel goed op de foto te krijgen... Wankel, wankel op een stoel, niet helemaal erop!
Nog es proberen, nu vanaf de andere kant. De foto maakte ik terwijl DH voetbal zit te kijken en Jane ligt tussen DH en de televisie in ;-)
Driekwart van de grote wybers zit er nu aan, een hele lap om in je vingers te hebben. En toen liet ik met een forse klap het fototoestel uit mijn vingers glippen. Tip: altijd het polsbandje om doen :-(
Na wat protesten van zijn/haar kant en haperingen werkt het gelukkig weer normaal,,,
Nog een detailfoto...
Inmiddels kan de top een hele stoel bedekken!
En de laatste...
Zo, tijd om aan het werk te gaan!
Die wordt groter en groter en dan is het moeilijk om het geheel goed op de foto te krijgen... Wankel, wankel op een stoel, niet helemaal erop!
Nog es proberen, nu vanaf de andere kant. De foto maakte ik terwijl DH voetbal zit te kijken en Jane ligt tussen DH en de televisie in ;-)
Driekwart van de grote wybers zit er nu aan, een hele lap om in je vingers te hebben. En toen liet ik met een forse klap het fototoestel uit mijn vingers glippen. Tip: altijd het polsbandje om doen :-(
Na wat protesten van zijn/haar kant en haperingen werkt het gelukkig weer normaal,,,
Nog een detailfoto...
Inmiddels kan de top een hele stoel bedekken!
En de laatste...
Zo, tijd om aan het werk te gaan!
Abonneren op:
Posts (Atom)