Abaty Tyndyrn...

Toen we in Engeland waren, brachten we een bezoek aan Tintern Abbey, een enorme kloosterruïne bij het plaatsje Tintern, in de Wye vallei in Zuid Wales. Abaty Tyndyrn is Welsh voor Tintern Abbey...
Dat Welsh - plaatsnamen, maar ook verkeersaanwijzingen en andere uitingen - knap hoor dat mensen dat uit kunnen spreken!
Tintern Abbey werd gesticht in 1131 door Walter de Clare, heer van Chepstow. In 1536 werd het klooster verlaten, omdat Hendrik VIII alle kloosterordes ontbond.
Vanaf dat moment raakte het klooster in verval...
In de 18e eeuw zochten romantici rust aan de oevers van de Wye bij de inmiddels door klimop overwoekerde ruïne.

Veel kunstenaars zijn geïnspireerd door de ruïne in Tintern Abbeye. Hier zie je twee werken van William Turner (klik) die leefde van 1775 tot 1851. Veel van zijn werk hangt in de Tate Gallery in Londen. Dit museum staat op mijn wensenlijstje om nog eens te gaan bezoeken ;-)

De twee foto's van zijn werk zijn afkomstig van internet.

En nu is Tintern Abbey al jaren een druk bezochte plek. De klimop is verwijderd en de ruïne wordt goed onderhouden...

Het is een enorm complex, waar je soms door de overblijfselen een beetje een voorstelling kunt maken van het leven in het klooster, maar vaak ook niet. Het is een bijzondere plek om rond te dwalen...

Binnen de tuinmuren is een enorme eik. Maar naast de ruïne valt ie in het niet...

Deze eik is geplant ter gelegenheid van de kroning van King George V in 1911.

Wat ik zo grappig vond waren alle madeliefjes die binnen en buiten zorgden voor een prachtig tapijt!

Wat een indrukwekkende plek! Door het wisselende weer - dan stralende zon, dan dreigende wolken - veranderde de sfeer steeds en dat maakte het bezoek en de rondwandeling heel bijzonder.

En dan die eigenwijze bloemen die overal uit de muren groeien...

Josee dank voor de tip om hier naar toe te gaan!

Een wandeling rond Westley Farm...

We zijn weer even terug in Engeland. Vandaag gaan we wandelen in de buurt van Westley Farm (klik). Het is prachtig, zonnig weer en de koeien liggen te soezen, als we over de heuvel naar beneden lopen.

Daar klimmen we over het hek en lopen daarna over een smal weggetje...

...onder de spoorlijn van Stroud naar Kemble door.

Als we verder lopen en achterom kijken, zie je de brug bijna niet, zo groen en begroeid is de weg...

Even later lopen we over een 'footpath' tussen twee watertjes in. Ook hier is alles groen... Als je goed kijkt zie je iets midden op het pad zitten...

En dat iets, dat is een eekhoorn, oftwel een squirrel! Als we dichterbij komen rent ie weg en in no time aan de achterkant van de boom naar boven geklauterd. Ineens zien we het gedrongen diertje boven ons! Eerlijk is eerlijk, ik vind onze rode eekhoorn met de pluimpjes aan de oren en zijn frèle lijfje een iets elegantere verschijning, maar deze kraaloog is ook zeer de moeite waard...

Onderweg barst het van de squirrels! Hier zie je een baby... Heel klein en nog een kleine staart... 

...maar ook al in staat om supersnel de boom in te klimmen...

Even verderop: "Wat schaft de pot vandaag?" Eenden- en kippenvoer!

Zo te zien smaakt het goed!

En deze deugniet trekt zich niets van de eenden aan... De eenden trouwens ook niet van de snoeperd!

We wandelen nu aan de rand van Chalford en kunnen ongestoord in de tuintjes gluren. Veel mensen hebben een moestuin, hoe klein het oppervlak van de tuin ook is. Ook hebben de huizen meer kleur dan bij ons. Sommige mensen houden erg van een bepaalde kleur ;-)

En verder lopen we weer: links fluitekruid, rechts een muurtje en daarachter tuintjes en huizen...

Aan de overkant zijn de huizen van Chalford tegen de heuvel gebouwd. Tussen de huizen zijn er nauwe straatjes, waar je met je auto niet of nauwelijks kunt manoeuvreren. 

Bij de 'Lavender Bakehouse' (klik) houden we stil en genieten van een heerlijke lunch... Het is een geliefde plek waar men driedubbel dik geparkeerd staat. Zodra er iemand weg moet wiens auto vast staat, wordt er gewoon omgeroepen dat er een auto aan de kant gezet moet worden! We kunnen lekker buiten zitten.

Binnen staan de heerlijkste taarten en cakes op de lavendelkleurige toonbank! Verder witte tafeltjes met lila-wit geblokte tafelkleedjes en lila geverfde stoelen. Het doet gezellig aan en het eten is heerlijk!

Mmmmmmmmmmm...

We gaan zorgen dat we de calorieën van het eten weer kwijtraken en stappen maar weer eens op!

Na een steile klim door het bos komen we op een soort hoogvlakte uit, waar graan verbouwd wordt...

Ook hier verstopt tussen het fluitekruid: muurtjes!

Als we een eindje gelopen hebben zien we aan de linkerkant Chalford. Waar je in het midden de bomen ziet, ligt beneden - op het laagste punt - de 'Lavender Bakehouse'.

Het is echt warm met de zon op onze bol en geen beschutting! Boven ons cirkelen de zweefvliegtuigen van het nabijgelegen vliegveldje...

En verder wandelen we. Zo hier en daar zijn de muurtjes beschadigd en raken ze begroeid...

En dan zijn we alweer in de buurt van Westley Farm: dit is Cockshutt!

Nou zo dichtbij nu ook weer niet, de vorige foto was ingezoomd ;-)

Eerst lopen we nog door een laantje van bomen, waar het een stuk koeler is. Tot onze verbazing zien we een reuzenpaddenstoel...

Beetje raar moment voor zo'n groot exemplaar, maar wellicht door de beschutting mogelijk in dit jaargetijde?

We passeren nog een paar boerderijen met veel paarden - gelukkig geen enge honden - lopen nog een stukje rechtdoor en steken dan de A419 over...

Voor ons ligt de ingang van Westley Farm, en het slingerende pad volgend zullen we na een kilometer weer bij Jackdaw aankomen.

Sissinghurst vervolg...

De eerste dag op Engelse bodem brachten we een bezoek aan Sissinghurst, weet je nog? Vandaag wandelen we in gedachten weer verder...
De wisteria is er niet alleen in de bekende blauwe variant, maar ook in het wit. De struik bloeit overvloedig over deze muur.

De trossen zijn soms meer dan een halve meter lang!

We raken niet uitgekeken!

Nogmaals de witte wisteria, prachtig!

Aan de andere kant van de muur ziet de wisteria er zo uit...

Verderop staat de blauwe variant...

Ook weer met prachtige trossen...

De bloemetjes bestaan uit een blauw en een wit deel... En de geur is heerlijk!

Verderop is de kruidentuin met het beroemde bankje erin...

In de leuning een verweerde steen met een bloemmotief?

De kruidentuin met daarin ook prachtig bloeiende planten...

Centraal in de tuinen staat een toren, waarschijnlijk een overblijfsel van het oospronkelijke kasteel...

In de negentiende eeuw werden in het kasteel en de overblijfselen ervan Franse krijgsgevangenen gehuisvest. Daarna werd het een oude vervallen zooi...
Gelukkig dat het echtpaar Nicholson - Sacksville-West, het geheel omgetoverd heeft tot het prachtige complex en dat na hun overlijden beheerd wordt door de National Trust.

We hebben toegang tot de toren, waarin de werkkamer van Vita Sacksville-West in ere gehouden wordt. Er zijn heel wat afgesleten treden te beklimmen voor we boven zijn...

Boven hebben we een schitterend zicht over de wijde omgeving van Sissinghurst...

Kijk ook naar de mooie dakconstructie met al die schoorstenen!

Hier zie je de toegangspoort tot de tuinen met op de achtergrond de hophuisjes. Op de grasvelden rond Sissinghurst zijn gezinnen aan het picknicken, alsof het een zondag is...

Vanaf de toren valt goed op hoe strak de heggen gesnoeid zijn. Hierdoor onstaat het contrast met de bomen en struiken...

Overal zijn doorkijkjes, poortjes... Alle muren zijn begroeid, zoals hier met prachtige dieprode rozen...

Een blik over de 'wilde' tuin, waar een duiventil en bijenkasten staan...

Als we weer afdalen, komen we op de (ronde) muur deze tekst tegen. Je ziet het voor je!

Misschien is de witte tuin van Sissinghurst wel de mooiste...

De grijze bladtinten combineren mooi met het frisse groen en het wit van de bloemen! Overigens moeten nog veel bloemen gaan bloeien en zien we deze tuin niet 'in volle glorie'...

Vanaf de witte tuin zicht op de omgeving...

En overal bloeiende rozen tegen verweerde muren, prachtig!

Samen met de vergrijsde tint van het kozijn een plaatje!

Volgens mij is het de 'New Dawn', al ben ik daar niet zeker van...

Geraniums zijn er in allerlei soorten en kleuren, hier snoept een hommel...

Lupinen en op de achtergrond blauwe irissen, wat een mooie combinatie!

En nog een beauty!
Met een hoofd vol inspiratie verlaten we de tuinen. Wat een topdag!