Abaty Tyndyrn...

Toen we in Engeland waren, brachten we een bezoek aan Tintern Abbey, een enorme kloosterruïne bij het plaatsje Tintern, in de Wye vallei in Zuid Wales. Abaty Tyndyrn is Welsh voor Tintern Abbey...
Dat Welsh - plaatsnamen, maar ook verkeersaanwijzingen en andere uitingen - knap hoor dat mensen dat uit kunnen spreken!
Tintern Abbey werd gesticht in 1131 door Walter de Clare, heer van Chepstow. In 1536 werd het klooster verlaten, omdat Hendrik VIII alle kloosterordes ontbond.
Vanaf dat moment raakte het klooster in verval...
In de 18e eeuw zochten romantici rust aan de oevers van de Wye bij de inmiddels door klimop overwoekerde ruïne.

Veel kunstenaars zijn geïnspireerd door de ruïne in Tintern Abbeye. Hier zie je twee werken van William Turner (klik) die leefde van 1775 tot 1851. Veel van zijn werk hangt in de Tate Gallery in Londen. Dit museum staat op mijn wensenlijstje om nog eens te gaan bezoeken ;-)

De twee foto's van zijn werk zijn afkomstig van internet.

En nu is Tintern Abbey al jaren een druk bezochte plek. De klimop is verwijderd en de ruïne wordt goed onderhouden...

Het is een enorm complex, waar je soms door de overblijfselen een beetje een voorstelling kunt maken van het leven in het klooster, maar vaak ook niet. Het is een bijzondere plek om rond te dwalen...

Binnen de tuinmuren is een enorme eik. Maar naast de ruïne valt ie in het niet...

Deze eik is geplant ter gelegenheid van de kroning van King George V in 1911.

Wat ik zo grappig vond waren alle madeliefjes die binnen en buiten zorgden voor een prachtig tapijt!

Wat een indrukwekkende plek! Door het wisselende weer - dan stralende zon, dan dreigende wolken - veranderde de sfeer steeds en dat maakte het bezoek en de rondwandeling heel bijzonder.

En dan die eigenwijze bloemen die overal uit de muren groeien...

Josee dank voor de tip om hier naar toe te gaan!

Kasteel Amerongen...

Samen met DH en mijn oudste zus bracht ik vorig weekeinde een bezoek aan Kasteel Amerongen. Bij het terugkijken van de foto's krijg ik bij deze spontaan borduurneigingen. Jullie ook?
Het huis met de twee schoorstenen, het grasveld en alle ramen in het kasteel doen me denken aan de 'Remember me' serie van de dames Blackbird Design...

Het kasteel toont aan de buitenkant niet sierlijk, in tegendeel het is eigenlijk gewoon een vierkante bak... Ooit ben ik er binnen geweest, maar de rondleidingen in het kasteel zijn volgeboekt op het moment dat we er zijn. We beperken ons dus tot een bezoek aan het park en de tuinen bij het kasteel...

Strakgeschoren boompjes langs het voorplein...

Deze haan en kippen hebben een mooi plekje gevonden...

Blauwe bloeiende klokjes...

We lopen langs een enorme diep-roze magnolia...

De binnenkant van één van de bloemen...

De achterkant van het kasteel. Op de linker schoorsteen is een ooievaarsnest gebouwd.

We kunnen niet ontdekken of er een ooievaar zit te broeden of dat er al jonge ooievaars zijn!

Er zwemmen wel twee ganzen met jongen door de gracht. Wat een prachtige gele pulletjes!

Aan de overkant is een berceau en ligt de boventuin van het Kasteel...

Even later wandelen we tussen de bomen van de berceau door...

Over de tuin kijkend heb je prachtig zicht op de kerktoren van Amerongen, met op de voorgrond fruitbomen die beginnen te bloeien.

Appelbloesem in de knop...

Verderop een eik... Die frutselige slingertjes heb ik nog nooit gezien in een eik ;-)
Als je goed kijkt zie je rechts op de foto de vage contouren van een kasje. Wat gek: acht vierkante kale lapjes grond met een leeg kasje ernaast. We filosoferen wat hiervan de bedoeling kan zijn?
Het blijken de restanten van het tv programma 'Van Hollandse bodem' te zijn, het moestuinprogramma waarbij wij al snel afhaakten vanwege de onnozele prietpraat.

In de tuin staat verscholen een romantisch huisje, vast van de tuinman of zo...

Langs een muurtje ontdekken we een gele border met...

...een bijzondere tulp...

...euphorbia, oftewel wolfsmelk. Verder gele narcissen, 'gewone' tulpen, vrouwenmantel, lelies en andere (ook) nog niet bloeiende planten.

We eindigen de rondwandeling waar we begonnen zijn: bij het voormalige koetshuis. Daar is nu een restaurant gevestigd, waar je in de oude paardenstallen zit.
Amerongen zelf is een sfeervol dorp, waar nog genoeg te bekijken valt!

Nog meer poesie-albums...

Dit plaatje kwam ik tegen in het album van mijn grootmoeder... Het album dateert van 1893, in dat jaar is het eerste versje erin geschreven. Mijn grootmoeder zal toen ongeveer 10 jaar oud geweest zijn. Wacht, ik zoek het op...

Links zie je het album van mijn grootmoeder, rechts dat van mijn moeder... Mijn grootmoeder was Gerlantje Lammijna de Vries en ze is op 13 november 1883 geboren in Achlum in Friesland. Ze heeft het album misschien op haar verjaardag gekregen in 1892 toen ze negen jaar oud werd. Het eerste schrijfsel dateert namelijk van kort daarna.

Dit is het plaatje op de voorkant, het is niet van papier gemaakt, maar van karton met een glanslaagje!

Op het schutblad staat deze afbeelding...

Dit is een van de eerste schrijfsters in het album, het is de zus van van mijn grootmoeder: Ymkje de Vries.

Ook toen al grapjes met de datum...

De plaatjes zijn voornamelijk boeketten en bloemen...

Broer Joost begon zijn vers met: Geachte zuster... Da's heel anders dan je nu zou doen!

De vader van mijn grootmoeder vangt aan met: Lieve kind! Het poesieplaatje van de zwaluw plakte hij erbij. Er is geen versje van de moeder van mijn grootmoeder, zij stierf namelijk in het kraambed van mijn grootmoeder...

Het poesie-album van mijn moeder is van stof met een blauwe kunstleren band.

Het eerste vers is geschreven door mijn grootvader. Mijn moeder was toen 12 jaar oud. Het vers dat mijn grootvader schreef voor mijn moeder, heeft mijn vader voor mij geschreven!

Mijn grootmoeder schreef gelukkig nog wel in het poesie-album van mijn moeder. Zij overleed een paar jaar later, toen mijn moeder pas vijftien jaar was.

Ook hier veel bloemenplaatjes!
Zijn jullie al aan het zoeken geweest, zo hier en daar zag ik poesie-albums op de blogs verschijnen, leuk!