Wensleydale schapen...

"Hi there! Hoor ik daar iemand grinniken om mijn kuifje? Toevallig is dat wel heel cool hoor, de zon schijnt niet in mijn ogen en weet je wel dat dreadlocks erg in zijn? Verder heb ik lekker mijn jas al uit. Ik ben een Cotswolds schaap en loop lekker buiten bij Westley Farm..."

Even verderop was deze Engelsman de schapen aan het 'scheren'. Hij deed dat met een handschaar! Bijna iedere dag deed hij er een paar en zo waren aan het einde van de week alle schapen van hun jas ontdaan...
Rare gewoonte trouwens om met verf een nummer op de wol te schrijven en dat ook bij de lammetjes te doen. Misschien gemakkelijk om op deze manier de schapen snel te herkennen en bij elkaar te kunnen houden, maar het is wel erg lelijk om te zien, vinden wij.

Een halfuurtje rijden van Westley Farm brachten we een bezoekje aan een fokker van Wensleydale schapen (klik). Het zijn schapen met prachtige krulletjes in de vacht...

Op de boerderij waar we waren, stonden de schapen binnen. De eigenares liep veel shows met de schapen en was veel tijd kwijt met het verzorgen van de schapen en het 'mooi maken' van de wol. Alle strootjes en plukjes eruit halen,..Maar dat loonde want ze had prachtige kampioensschapen in de stal!

Hier zie je goed hoe mooi en lang de wol van dit ras is!

Gelukkig gingen we niet met lege handen naar huis, maar konden we een vacht kopen van dit bijzondere ras. De krulletjes kunnen prachtig verwerkt worden in vilt!

Vilten en tapas eten!

Afgelopen zondag hebben we een heel gezellig dagje gehad met drie nichtjes - nou ja nichten, ze zijn tussen de twintig en veertig - en een deel van hun grut... Vroeger, toen DH en ik nog jong en zonder DS waren, kwamen de oudste twee regelmatig logeren. Afgelopen winter hebben we al eens een middag herinneringen opgehaald en foto's gekeken en nu gingen we samen aan de slag!
We hebben gevilt: om steentjes, om zeepjes en om een weckfles. We hebben van alles uitgeprobeerd!

Je krijgt er heerlijke zachte en schone handen van...

De kinderen vonden het geweldig en viltten dapper mee! Hier zijn de eerste resultaten!

Er was ook een kleine gast meegekomen voor Fiep, Jet en Sam! Na de eerste voorzichtige kennismaking huppelde en rende deze kleine Falco de hele middag achter de andere drie aan. En een lol dat ze hadden...

Falco vond de zwarte schapenvacht die op de grond lag zo lekker, hij rolde er helemaal in en rook even later heerlijk naar een lammetje! En spelen met de bal, dat was favoriet, en tussendoor even bij mij op schoot om te knuffelen. Ik zei direct tegen DH: "Ik wil ook weer een pup!" Vrees, dat dat niet gebeuren zal ;-(

Van spelen word je moe en even later lag Falco lekker te knorren ;-)

Van vilten word je hongerig en daarom maakten we tapas, onder andere uit dit leuke en handzame boekje! Er staan meer dan 100 recepten in die in korte tijd te maken zijn. Overzichtelijk gerangschikt: groente, vlees, vis, koud en warm. Ik weet niet of het boekje nog verkrijgbaar is, ik heb het in een 'witte-boekenhal' gekocht. Het leukste vind ik dat de gerechtjes zo goed te combineren zijn en je allerlei smaken kunt combineren. Wat maakten we onder andere?

Venkelsalade met sinaasappel en olijven...

...uit het boekje met een eigen twist!

Tomaten-feta salade met sesam en munt...

...ook uit het boekje!

Salade van artisjokharten met rode paprika...

...met een totaal eigen draai, maar ook erg lekker!

En zo zaten we met zijn tienen buiten aan tafel en genoten van alle hapjes. De nichtjes hadden ook allerlei heerlijks meegebracht, zodat het een lekkere en gezellige afsluiting van een fijne middag was. We gaan op herhaling!
De komende tijd ga ik regelmatig uit een van mijn kookboeken koken en er een blog over schrijven.

Onverwacht bezoek...

Gisteren stond Nirala hier voor de deur in haar prachtige 'zeemeerminoutfit', zoals ze zelf zegt. Deze jas en het hoedje heeft ze zelf gevilt, nadat ze alle wol geverfd heeft. Prachtige blauwtinten en nog veel mooiere details in de jas en hoed. Zo jammer dat het al tegen vijven liep en het te donker werd voor een mooie reportage, die houden we tegoed! Deze kleur staat haar prachtig, zelfs haar bril is bijpassend! Voor mij leek het wel een goede ijsfee die even langskwam want...

Nirala had haar boekenkast opgeruimd en kwam mij een prachtig boek brengen, omdat ze vond dat het bij mij beter op de plaats was... Mijn mond viel open, een schitterend fotoboek van Amish (klik) quilts: 'Amish the art of the quilt', boordevol grote foto's van Amish quilts. Het is een prachtig naslagwerk met schitterende foto's, je begrijpt hoe blij en verrast ik was...

Van ingetogen kleuren en eenvoudige ontwerpen...

...tot vrolijke kleuren in een prachtig ontwerp. Wat een schitterend boek!

Deze uitbundige rood-blauwe quilt met zaagtandjes vind ik erg mooi. Veel mensen die tot de Amish gemeenschap behoren in Pennsylvania in de Verenigde Staten verdienen tegenwoordig aan het toerisme. Ook door het verkopen van de Amish quilts die gekenmerkt worden door de effen kleuren en symmetrische vlakken in de quilts
Nirala: superbedankt voor het prachtige boek!

Viltende mannen, een experiment...

Een dikke laag uitgezochte - niet gewassen - bruine schapenwol ligt klaar om gevilt te worden tot een mooie lap. De bedoeling is dat een zwager er een hoed van gaat maken... DH en hij gaan aan de slag, het is een spannend experiment! Zie je in het midden de lichte plukken (uiteinden) van de wol?

In het begin is het wrijven, wrijven en wrijven met veel water en groene zeep. Je krijgt er heerlijke zachte handen van!  Na verloop van tijd gaat er een plastic laag over om de druk van het wrijven te verdelen. Zo af en toe moet je even onder die plastic laag kijken naar de vorderingen, zoals hier.  De handen zijn van zwager en DH, DS (schaduw) is ook even aangeschoven om te kijken...

Er wordt hard gewerkt in de warmte. De hondjes zijn steeds in de buurt... De groene gieter met zeepsop staat klaar om de wol nat te houden en het in elkaar haken van de schubben in de wol te bevorderen.

Hier zie je de schapenvachten die niet gebruikt zijn. Fiep ligt te wachten tot haar speeltje weggegooid wordt...

Na een flinke poos wrijven, wordt de wol strak opgerold. Die rol wordt over de tafel heen en weer gerold. Fiep ligt nog steeds heel geduldig te wachten...

Sam ligt in de schaduw op afstand toe te kijken...

Let op Fiep: een kaapster op de kust!

Jet gaat er met het speeltje vandoor!

Na het eindeloze rollen moet de lap gespoeld worden, Sam komt even kijken...

Eerst in een grote bak met koud water...

...daarna in een emmer met heel heet water...au!

Tenslotte in de wasmachine...

Het voorlopige eindresultaat: een stevige lap vilt die hier en daar wat losjes van structuur is, maar prachtig van kleur... Zwager is tevreden!

Mooi die verschillende tinten die in een vacht zitten, waardoor de viltlap gemeleerd van kleur wordt met een hele lichte vlek in het midden! Zwager neemt de lap mee en gaat kijken hoe ermee verder te gaan...

Viltfeestje...

Zaterdag ben ik naar een heel leuke verjaardag geweest. P. werd 50 jaar en vierde dat met het maken van een gezamenlijk viltportret van de gasten die daaraan mee wilden doen... De anderen maakten een  wandeling in de schitterende omgeving...
Jolande van Luijk  (klik) begeleidde het vilten en deed dat reuze enthousiast in de tot 'viltatelier' omgebouwde woonkamer...
De opdracht luidde om met kleurtjes vilt een zelfportret te maken. Hier zie je een portret van de vriendin van DS. Het zijn alleen nog maar losse wolvezels... Na het 'uitleggen' van de wol kreeg je een wolnaald - met weerhaakjes - om de wol aan de onderlaag te hechten door te prikken met een matje - net als vroeger...

Een eerste rangschikking... en nog eens herschikken en anders leggen...

Daarna werden de portretten definitief gerangschikt en met een zeepoplossing besprenkeld. Door zachtjes te wrijven haakten de wolvezels in elkaar... Dit besprenkelen en wrijven werd een aantal keren herhaald, zodat alle portretten ook hechtten aan de onderlaag.

Vervolgens werd de portrettengalerij bedekt met plastic en in een speciale mat gerold en kon het stevigere werk beginnen. De mat werd gerold, gerold en gerold en het overtollige water werd op deze manier eruit geperst.
Je ziet wel dat er niet stilgezeten werd!

Hier wordt de mat door Jolande uitgerold en worden de gezichten gladgestreken...

Enkele gevilte gezichten...

En het totale eindresultaat! Daarna hebben we op de zeepkist gestaan, gezongen, foto's gekeken en heerlijk gegeten!

Stilgezeten? Nee, natuurlijk niet...(2)

Zaterdag 3 september 2011 was een stralende zonnige dag: onze derde 'Dag van het Drents Heideschaap'. We boften niet alleen geweldig met het weer, het was ook erg gezellig en we hebben bijna honderd mensen mogen verwelkomen...

Er was kunst, gemaakt door Ine van den Heuvel uit Ruinen...

Ook maakt ze prachtige wollen kleden met wol afkomstig van Drentse Heideschapen.

In deze tent wordt wol geverfd, gesponnen en wordt er met de wol gebreid...

Elske en Feikje in het zonnetje achter de spinnewielen...

Prachtig breiwerk van Nelly, de kleuren zijn ook nog eens helemaal goed!

Gevilte schaapjes van Hiltsje. Het vilten van het lijfje doe je om een steen. Het is heerlijk om met zeep en wol aan de slag te zijn: je krijgt er ook nog eens lekker zachte handen van!



Vriendin Marga had voor prachtige boeketten uit haar eigen tuin gezorgd. Hier zie je gele dahlia's met zonnebloemen en dille... Dochter Marieke maakte met vilt, kralen en ander materiaal sieraden. In de keuken was de proeverij van lamsvlees (Noordafrikaanse stoofpot en lamsbout met appelchutney) en honing. Tenslotte was er in de kruidentuin een stand over bijen met observatiekast en infomateriaal voor volwassenen en kinderen.

De wolvoorraad: hier konden mensen wol uitzoeken, van prachtig wit tot diep zwart en allerlei bruintinten. Er zijn heel wat vachten meegenomen om verwerkt te gaan worden!

Natuurlijk waren er demonstraties schapendrijven: hier helpt Bo een handje mee. Onze lieve trouwe hond wordt zo oud, maar ze vindt het nog zo leuk om mee te hobbelen...

En wanneer mogen wij? Sam (links) en Jet (rechts) kunnen bijna niet wachten tot ze de wei in mogen...

Alledrie in actie! Enne... zo op de foto kan ik niet eens vertellen wie nu wie is... Ik denk van links naar rechts: Jet, Fiep en Sam.

DH had een parcours uitgezet waarbij Fiep de schapen tussen de hekjes door moest drijven...

...en in de aanhangwagen. Het lukte allemaal perfect!

En toen was er weer rust op het erf... Na afloop hebben we met 'de harde kern' en enkele bezoekers heerlijk gegeten in de avondzon! Zonder de fantastische hulp van Marjan, Hilly, Marga en Nelly was de dag en de voorbereiding niet zo soepel verlopen: onze dank is groot! Ook Kees dankjewel voor je hand- en spandiensten. De foto's voor dit logje zijn gemaakt door Marijke, Hilly, Marjan en Willy: dank daarvoor! Niemand vergeten hoop ik?! Graag tot volgend jaar...