woensdag 13 augustus 2014

Just around the corner...

Alweer koeien op de weg? Ja! Dit keer niet in Dartmoor, maar in Minchinhampton-Common (klik), ongeveer 5 kilometer bij ons huisje vandaan. De Commons zijn gemeenschappelijke stukken grond met een lange traditie en historie, waar iedereen mag komen - mits je je aan de regels houdt die daar gelden. Koeien mogen daar van oudsher grazen...
De Commons worden tegenwoordig beheerd door de National Trust (klik), een nationale organisatie die in Groot-Britannië landschappen en landgoederen beheert. Deze Common ligt op een hoogvlakte.
De koeien die op de Commons grazen, lopen ook in de dorpen, zo ook in Minchinhampton...

Alle huizen hebben een afgesloten oprit door een hek of een wildrooster om te voorkomen dat de koeien de boel vertrappen of zich tegoed doen aan de planten in de tuin...

We zagen dit bordje bij de plaatselijke pub The Lodge, gelegen midden op de Commons. Daarnaast is het clubhuis van de plaatselijke golfclub. En weet je wat nu zo grappig is? De mensen golfen ook gewoon op de Commons, er zijn gemaaide stukjes met vlaggetjes gemarkeerd, maar de koeien sjokken daar ook rustig overheen. Geweldig toch?

In The Lodge drinken we een kopje koffie en thee. Als je in Engeland thee bestelt, krijg je bijna altijd een potje thee. Het is wel zaak om het theezakje snel uit de theepot te vissen, want de thee is anders erg donker. Gelukkig serveren ze overal melk of heet water om de thee naar je eigen smaak aan te passen. Maar van een theezakje met een touwtje eraan lijkt niemand hier ooit gehoord te hebben!

Dit is een van de belangrijkste straten van Minchinhampton. En saai is het zeker niet in het dorpje, ook al oogt dit straatje wat somber na een fikse regenbui...

Er is een prachtige tea-room, waar het constant vol zit!

Dit uithangbord hangt midden in het dorp en hoort bij een appartementencomplex. Voor oude mannetjes, vroegen wij ons meteen af? Verder allerlei bric a brac winkeltjes, verschillende winkels van sinkels, een slager, een bakker, een bruidsjurkenwinkel, een kranten-snoep-ijs-winkeltje en een paar souvenirshops.

Ook middenin het dorp zien we de beroemde dry stone walls (klik), waarbij de Cotswoldstones gestapeld worden, zonder dat er cement gebruikt wordt. De opstaande stenen moeten voorkomen dat men eroverheen klimt. De koeien zullen er ook wel achter blijven nu!

We kuieren verder door het dorp en komen bij ommuurde volkstuintjes. Dat lijkt ons niet overbodig met loslopende koeien die op zoek zijn naar malse hapjes...
In een van de tuintjes bloeit een artisjok zo prachtig!

Ook de bonen bloeien uitbundig...

Ieder dorp heeft een kerk, zo ook Minchinhampton. Als we bij de kerk komen en naar binnen willen gaan, horen we vioolmuziek. We blijven in de hal staan en zien door de glazen deur een meisje dat het instrument bespeelt. Ze speelt 'Bright eyes' prachtig en vol overgave, dus we blijven luisteren...

En verder lopen we weer, achter de kerk beginnen de Commons en heeft het circus zijn tenten opgeslagen!

Het is maar een klein circus en we wandelen er omheen. En ja hoor, daar zijn ze weer, de vier stiertjes, onder aanvoering van de zwarte, die 's morgens in het dorp de boel versperden. Ze kijken nieuwsgierig naar het circus. Ik denk niet dat ze erin komen...

We rijden een kwartier met de auto en komen dan op 'the most beautiful place on earth'... Althans dat heeft Peter the Plumber (loodgieter) ons 's ochtends bezworen. Hij kwam om een lekkende waterleiding in de wc in ons vakantiehuisje te maken en was dolenthousiast toen hij ontdekte dat we uit Nederland kwamen.
Hij had er een aantal jaren gewoond, zijn hart verloren aan een Nederlandse en was daarna uit heimwee toch teruggekeerd naar Engeland, naar zijn geboortestreek. Hij vertelde allerlei verhalen over zijn jeugd in Stroud en the Cotswolds en schreef voor ons bijzondere plekken op om te bezoeken...

De beste man had niet overdreven, wat een schitterend uitzicht... In de verte zie je de heuvels van Wales, achter het water van the river Severn, die je op de foto ziet als een lichte streep.
Dankzij Peter the Plumber hadden we een schitterende dag, just around the corner, ver van de toeristische hot-spots, maar zo leuk...

Farmersmarket in Stroud...

Iedere zaterdag wordt in Stroud de Farmersmarket gehouden in de binnenstad. Je ziet hele gezinnen op de markt boodschappen doen en na tijd op het terras met elkaar wat drinken en andere mensen ontmoeten.
Wij gingen naar de markt en keken (weer) onze ogen uit...
Wat we heel leuk vinden is dat onze eigen Noord-Hollandse blauwe kip met de lichtgroene eitjes hier Cotswolds hen genoemd wordt!

Deze mevrouw verkoopt Brownies in verschillende smaken: salted caramel, pecan-walnut, raspberry en double chocolate...
We nemen een klein doosje met vier brownies mee...

De knoflookspecialist met verse knoflook en sausjes, olie en azijn en andere producten met knoflook...

Hartige taartjes... Alles ziet er even lekker uit!

In Engeland koken ze veel met rapeseed-oil, oftewel koolzaadolie. In deze kraam kon je allerlei soorten proeven met wat brood... Dat beviel zo goed dat we wat olie gekocht hebben!

Geitenkaasjes in allerlei smaken...

Brood kiezen valt hier niet mee: we vertrekken met een 'gewoon' volkoren broodje en een vijgen-walnoten brood. Mmmmm...

Tussen de middag lunchen we in ons vakantiehuisje met een stukje Ploughman's pie met cheddar kaas en rode uien.

De volgende dag roosteren we groente van de markt o.a. courgette, wortel, paprika en parsnip (pastinaak) met koolzaadolie, kruiden uit 'onze' kruidentuin en veel knoflook in de oven. Het duurt even, maar dan heb je ook iets heerlijks...
Ahum, de plastic snijplank lag boven op het fornuis, terwijl de groente in de oven stond. Laten er nu aan de bovenkant van het fornuis gaten zitten waar de warme lucht van de oven uitkomt. De kunststof snijplank heeft nu een paar zeer vreemde bobbels en is niet meer te gebruiken. We moeten dus nog wel even op pad voor een nieuwe ;-(

De groente eten we met boontjes en gammon pie. De pie's kochten we kant en klaar bij een aardige mevrouw op de markt. Toen ik vroeg wat een gammon was en zij me dat uitlegde, maakte ik een snaterend geluid ten teken dat ik het begrepen had. "That's exactly what's in here.." antwoordde ze en wees op het pasteitje en we moesten alletwee ontzettend lachen!

Het was lekker! Stukjes eend met wortel, boontjes, honing, salie, thijm en sinaasappel met een heerlijke krokante (droog zei DH) korst van piedeeg eromheen.
Het spijt me dat ik geen foto van haar kraampje heb gemaakt, de pie's zagen er heerlijk uit en ze had uitgebreide omschrijvingen van alle ingredienten die erin verwerkt zijn...
Ik vind het net kadootjes!
Maar goed dat we bij ons in de buurt niet zo'n zalige markt hebben ;-) Ik zou failliet gaan en dichtgroeien...
En dan hebben we het nog niet eens gehad over al die andere dingen die verkocht werden: aardewerk, zeepjes, bonbons, taartjes, scones, groente en fruit, worstjes (vers en gedroogd) in allerlei smaken, vis, houten borden en planken...

dinsdag 12 augustus 2014

Een dagje Dartmoor...

DH wilde heel graag eens kijken in Buckfast, waar Broeder Adam als monnik leefde. Broeder Adam heeft het bijenras Buckfast (klik) ontwikkeld. Via de Motorway 5 reden we in ruim twee uur naar Buckfastleigh, de plaats waar de abdij staat waar Broeder Adam woonde...

Hier zie je de kerk met aan de zijkant de abdij...
Geen zichtbare sporen van de beroemde grondlegger van de Buckfastbij...
Geen honing in de abdijwinkel, alleen honing uit Italië en Frankrijk, terwijl de abdij ruim zevenhonderd bijenvolken heeft...

Wel een aantal lavendeltuintjes en een kruidentuin ingedeeld in verschillende vakken naar de functie van de kruiden...

IJzerhard...

In de tuinen waren beelden, en bij ieder beeldje stond het opschrift als op de foto! DH en ik lagen in een deuk. Nogal suggestief en dat in een kloostertuin...

Deze dames kijken absoluut niet blij! We gaan vertrekken, we gaan naar Dartmoor (klik)...

Net buiten Buckfastleigh gaat de weg vrij steil omhoog en even later rijden we door een woest landschap met een dreigende lucht...

Op de voorgrond zie je bloeiende gele brem of heide met varens...

Zo woest en leeg, wat een verschil met de lieflijke Cotwolds! Geniet maar mee...






Schapen en koeien lopen vrij rond in het gebied. Op parkeerplaatsen overal hangen aanwijzingen wat te doen bij een ziek of gewond dier. De schapen hebben allerlei kleuren, zodat ze waarschijnlijk goed herkenbaar zijn. We vonden het nogal storend!

De koeien staan vlak langs de weg, uitkijken geblazen dus, soms steken ze zomaar de weg over!
Wat is dit schitterend, wel erg verlaten...
Midden in het gebied ligt Princetown (klik), een plaats die geheel in het teken staat van de grote gevangenis die er staat... Wel wat desolaat allemaal!
We rijden na ons bezoek aan Dartmoor door naar de kust. Daarover in een volgend blog!

Vakantievriendjes...

Wakker worden op Westley farm en buiten ontbijten, dat deden we zaterdagochtend... Het uitzicht op Chalford Hill is zo mooi!

Al snel hebben we gezelschap van Beautiful Belle...

En in no time worden we omringd door de kippen...

Dat Belle een echte bordercollie is, dat zie je meteen. We hebben zo'n lol met en om haar...

Deze kip is absoluut niet bang, zelfs Belle is even timide...

's Middags zijn we aan het koken en komt er een kipje even dag zeggen... We hebben ons privé kruidentuintje in bloembakken, dat we delen met de kippen!

Zin in een stukje wortel dames?

En dan zijn ze er allemaal...

Aan de andere kant van de keuken meldt zich een klein zwart poesje...

Ze wil maar wat graag even in de nek gekriebeld worden!

En even later zitten we weer heerlijk buiten...

's Avonds lopen we een klein ommetje over het terrein. Dit is Hornstone, de cottage waar we zes jaar geleden in de herfst logeerden... Tullet, waar we nu zijn, laat ik in een later blogje zien!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...