Een middag buitens-huis...

Vanmiddag wilde ik een blauw huisje gaan maken: ik had al wat lapjes bij elkaar gezocht, al wat malletjes op de stof afgetekend...

Maar het mooie weer buiten...

Ik bedoel natuurlijk, het vele werk buiten, lokt...

Een paar uur later zien de uienplantjes er zo uit: met het handje helemaal gewied en ontdaan van zevenblad, boterbloem, vogelmuur, grasjes en ander gespuis. Tussendoor ga ik steeds even wat anders doen, om de spieren in mijn achterwerk even rust te gunnen. Wist niet dat ik daar spieren heb, maar nu weet ik het weer!

Achter de moestuin hoor ik steeds een gek geluid in de boomgaard. Dit schaapje schuurt zich aan het schuilhokje, en zo te zien hebben meer schapen dat al eerder gedaan, rechtsvoor staat Jopie!

En in mei, leggen... Maar voor het zover is! Boven aan de gevel van het huis hebben de zwaluwen een begin gemaakt voor een nest...

Ze vliegen af en aan en maken heerlijk veel lawaai, ze keuvelen en kwetteren aan één stuk door! Ik denk dat dit een stel is...

Hij of zij komt ook nog even alleen langs, om een vers laagje modder te brengen. Een prachtig gezicht!

Tussendoor eten we een bordje van eigen erf: alleen de aardappelen komen (nu nog) uit de winkel! De spinazie en asperges komen uit de tuin, het eitje van de kippen en het vlees is lamsvlees van eigen kudde. Denk nu niet dat het een klein lammetje is dat geslacht wordt. Het vlees is afkomstig van rammetjes die ongeveer een jaar oud zijn en volgroeid. We hebben bij een goede ambachtelijke slager (klik) lamsham laten maken. Dit is de gekookte versie. Hier (klik) zie je de gedroogde versie, die heeft 6 maanden de tijd gekregen om te rijpen en te drogen. Voor Josien en Franklin hebben we een stuk gedroogde ham meegenomen toen we naar Zweden gingen. Ook hebben we salami laten maken, die laat ik een andere keer zien en ruiken, hahahaha. Alle produkten krijgen de tijd om op smaak te komen en worden met zorg behandeld. Het resultaat is heerlijk! 

Na het eten vervolg ik mijn rondje: oef, ik moet mezelf  de balsemien nog flink gaan uitroeien, overal zie ik haar! Hier bij het kippenhok...

En wie zie ik daar nog meer bij het kippenhok, helemaal 'verliefd' op de kippen: Bo, Sam (die net in de vijver gezwommen heeft!), Jet en Fiep...
Zo heb je d'r geen kind aan hoor!
Vanavond ga ik aan het quilthuisje werken...

Nieuwe kipjes...

Weet je wat dit zijn? Dit zijn twaalf kuikens die op 14 april geboren zijn en die met zijn allen op het voer af komen...

Kijk, zo kun je het beter zien... Het zijn kuikens van de Noord-Hollandse blauwe kip (klik). We weten niet hoeveel haantjes en hoeveel hennetjes er zijn. Het zou leuk zijn als er twee mooie toompjes van gevormd kunnen worden. Spannend, voorlopig moeten ze nog flink groeien.

Hier zie je een kleine pluizebol, die nu echte veertjes begint te krijgen...

Na meer dan twintig jaar Groninger meeuwen (klik) wilde DH graag een ander ras. Voor de Groninger meeuwen kippen en haan zoeken we een goed tehuis, ze zijn te koop!

Jet vindt de kippen en kuikens superinteressant en ligt rillend te kijken!

Ook Sam reageert op de kuikens, wat een stel hè? Ondertussen is Fiep binnen bezig om een schaaltje met garnalenstaartjes soldaat te maken, maar dat weten we op dat moment nog niet! Stoute Fiep!

Op het dak van het kippenhok zie ik zowaar een balsemien tussen de vetplanten...

Hollands souvenir uit Zweden...

In mijn keuken staat een kast vol blauw-wit serviesgoed. Aan de meeste schaaltjes, kopjes, bordjes, kommetjes en mokken zit een herinnering. Een vakantie op Terschelling long time ago, een uitgeleend bed voor een zieke, een reisje naar Parijs...
Bovenin staat het ontbijtbordje van mijn moeder met blauwe bloemetjes. Het is van het Beatrix servies (klik)...

Afgelopen vrijdag neusde ik rond in een Loppis (klik) in Insjön. Een loppis is een brocantewinkel, winkel van sinkel, antiekwinkel, rommelmarkt, het is maar hoe je het noemen wilt en wat je er tegen komt...
En wat zie ik daar staan tussen de vieze vaasjes, knaloranje troepjes en rariteiten?
Een setje eierdopjes met onderschaal, weliswaar zonder zoutvaatje maar verder puntgaaf...

Inderdaad van het Beatrix servies! En dat voor een prikkie... In het midden stond een afgrijselijk potje dat ik daar maar achtergelaten heb. De mevrouw achter de kassa informeerde nog of het er niet bij hoorde, waarop ik ontkennend antwoordde. Ik deed heel cool, maar toen ik eenmaal in de auto zat met mijn 'buit' kon ik een indianenkreet niet onderdrukken...

En nu staan ze gezellig in de vensterbank, de eierdopjes...

Dit is het onderbord met de uitsparingen. Wie weet ga ik nog op zoek naar een bijpassend zoutvaatje, voorlopig vind ik dit heel mooi en ben hier superblij mee!

Blij met Bo...

"Ja, zijn jullie daar weer? Stiekem ben ik wel een beetje blij hoor, maar je moet nooit te enthousiast doen als ze terugkomen van een vakantie, je moet ze een beetje een schuldgevoel geven en op hun gemoed werken...

Extra brokjes heb je dan zo te pakken...

Ik mag dan wel een oude hond zijn, 15 jaar en ruim 4 maanden, maar mijn verstand doet het nog best. Gisteren meteen naar de schapen toegehold om te laten zien dat ik niet onderdoe voor dat jonge grut. Na twee rondjes was ik wel bekaf, maar ik hoorde later de baas in de keuken opscheppen tegen de vrouw dat die oude hond het nog wel goed doet...

Ik ben blij dat ik niet 1500 kilometer in die auto hoefde te zitten, stel je voor zeg! En je moet ook weer terug. Ik laat wel van me horen in de auto, als we een klein stukje moeten rijden gil ik alles aan elkaar, dat heb ik vanaf het begin gedaan en dat hebben ze me niet af kunnen leren! Ze wilden me dan ook niet meehebben te jodelen naar Zweden...

Nee, ik heb het hier heerlijk gehad en op mijn oude dag had ik zelfs aandacht van een jongeman, nou ja, jonge hond dan hè... En weet je hoe hij heet, stel je voor: Don! Nou het was ook een echte Don Juan hoor. Ik heb me alle aandacht lekker laten aanleunen, maar ja iets serieus zal het niet worden tussen ons, het blijft bij wat geflirt wat mij betreft...

Tja, mijn kop staat soms een beetje scheef en dat vertedert de baas en de vrouw... Ik kan er niets aan doen, het levert wel extra aandacht op en 's ochtends een plakje kaas van de vrouw. Dan leg ik mijn kop op schoot, dat mag niet, maar ik doe het toch...
Och, eigenlijk ben ik wel erg blij dat ze er weer zijn hoor!"
Nou Bo: wij zijn ook blij met jou!!

En dan word je wakker...

...en kijk je uit het raam: groen, alles is heerlijk groen op 6 mei!
We zijn weer thuis en dat is heerlijk!

In de koelkast staat een heerlijke rabarbertaart met crumble...

...door Gerda (of Nico?) gemaakt met rabarber uit de tuin en een recept uit 'Van eigen erf' dat in de vensterbank staat. Het was geen hint om het boek daar neer te zetten, maar de lenterabarber is superlekker!

Alles is G*R*O*E*N... Toen we vorige week de lente uitreden, verdween al het groen uit ons zicht. Gisteren kwam het langzaam weer terug, en  vandaag is het dé kleur! Hier zie je vrouwenmantel, pioenen, vergeet me nietjes, ereprijs, gebroken hartje...

 In de boomgaard bloeien de fruitbomen...

Jopie is Joop! geworden - ja ze ruikt nog steeds lekker - ze eet gras... Ze blèèèèrt wel om een fles, maar die gaan we nu afbouwen...

De heg rond de tuin en kruidentuin is helemaal dicht en groen, fijn voor de vogeltjes en voor ons...

Wat eten we vanavond? Spinazie, sla, raapsteeltjes, rabarber? We moeten ook gaan wieden, maar dat doen we morgen...

Of asperges, of zevenblad ;-)) ?
We zien het wel. We zijn thuis en dat is zo fijn! Gek hè dat een week weg zijn voelt als heel veel langer...
Ik ga Bo vertroetelen!

En dan word je wakker...

...en kijk je uit het raam! Sneeuw op 4 mei...

Gisteravond tikte de regen op het dak en vannacht ging de regen over in sneeuw...

Het huis van Franklin en Josien vanuit de wei... De ligstoelen waarin we heerlijk van de zon genoten, zijn bedekt met een dun laagje sneeuw!

Nog iets verder weg...



Sam, Jet en Fiep onwennig in de sneeuw, brrrr koud!

Ik ga naar Leksand een paar boodschappen doen, en sla mijn slag bij een Loppis, maar daarover later meer...

Het Siljanmeer ziet er nu heel anders uit, maar zo mooi die zachte grijstint...

Sundborn...

We zijn in Sundborn, de plaats waar Carl Larsson en zijn vrouw Karin lange tijd gewoond en gewerkt hebben. Het prachtig beschilderde en ingerichte huis is een gave herinnering aan die tijd. Hier zie je de karakteristieke kop van Carl Larsson, die zichzelf meerdere malen tekende met een flinke neus...

We wandelen in de tuin, waar zijn kinderen speelden en waarvan hij de prachtigste prenten schilderde en tekende. Het aangrenzende water is nog erg koud...

We gaan de kerk bekijken die Carl Larsson beschilderd heeft. Onderweg zien we in de 'Kerkstraat' deze leuke brievenbussen, helemaal in stijl...

En deze... Zie je de beestjes bij de voordeur? Deze brievenbus staat bij een prachtig, kleurrijk huis waar de vrolijkheid vanaf spat.

Dit huis lijkt DS wel wat, en ik zie het ook wel zitten, zo mooi aan het water...

Aan het einde van de straat staat de kerk...

...aan de achterkant grenzend aan een meer.

Dat meer zie je door de kleine ruitjes als we binnen in de kerk zijn.

De kerk heeft een prachtig interieur, kijk maar mee...

Dit wandkleed verbeeldt het bijbelse verhaal van de twee vissen en vijf broden. Het is prachtig gemaakt! We gaan buiten op het kerkhof op zoek naar het graf van de familie Larsson...



Hier is het familiegraf van Carl en Karin Larsson en twee van hun kinderen. In zijn eerste huwelijk verloor Carl Larsson zijn oudste twee kinderen, zijn vrouw stierf in het kraambed...

Na het bezoek aan Sundborn rijden we naar Falun, een wat grotere plaats, bekend geworden door de kopermijnen en de rode verf. We rijden achter deze oefenkar lesauto, tenminste dat denken we. Later zien we deze bordjes in de supermarkt liggen, voor een paar kronen koop je er één?!

In Falun zijn bijna alle winkels dicht omdat het 1 mei is. Jammer, vooral als ik met mijn neus voor deze etalage sta...

Mooie spullen hebben ze hier!

Als we weer 'thuiskomen' in Almo heeft Josien heerlijke vis...

...op wagenwielen van Leksands Knäckebröd, waar we kleine stukjes vanaf breken!

De haring in mosterdsaus gaat er ook wel in! En dat allemaal op het terras 's avonds om een uur of zeven, het lijkt wel zomer. Nou ja, dat valt dan ook wel weer mee, we vinden 's morgens ijs in de drinkbakjes van de hondjes...