La douce France: toetjesparadijs...

Op een dag belandden we in een hele grote supermarkt, je weet wel net buiten de stad op een industrieterrein...
Op een gegeven moment zwenkten wij met onze hele grote kar de bocht om en zagen de heerlijkste toetjescombinaties voor onze neus!
DS mocht het toetje kiezen, en kon - gek hè - geen keuze maken! En dan moet je bedenken dat er nog net zo'n wand is met yoghurt- en kwarktoetjes... Dit zijn alleen nog maar de toetjes met vla, mousse, pudding, chocolade, room, etc.
Om gek van te worden zo veel!
Heel leuk zo'n enorme wand met toetjes, maar je ziet helemaal geen grote verpakkingen afgezien van kwark, en dan moet je nog zoeken... Ik geef toe dat de eenhapstoetjes erg gemakkelijk zijn op de camping... Maar stel je die enorme berg bakjes voor van die toetjes etende miljoenen Fransen en zo'n dessertje smaakt toch iets minder!
En als ik het te warm krijg vandaag eet ik lekkere Biogarde links- of rechtsdraaiende (weet ik veel) yoghurt met niets erin. Da's momenteel ons favoriete toetje hier...

Nogmaals sterren...

Nu de sterrenregen buiten voorbij is heb ik me binnen op het maken van 28 sterren gestort voor het derde deel van GAQ. Na verschillende manieren uitgeprobeerd te hebben, naai ik nu steeds twee punten vanuit het midden aan elkaar en vervolgens zet ik die aan elkaar Daarna zet ik steeds de volgende twee eraan, totdat de ster 'rond' is...
De punten sluiten nu helemaal perfect aan. Vantevoren heb ik getwijfeld of ik deze quilt zou gaan maken, ik dacht dat ik het vanwege de sterren niet zou kunnen...
Nu krijg ik bijna vleugels omdat het zo goed lukt!

La douce France: Les hirondelles...

Dit is La Salvetat sur Agout, het plaatsje dichtbij onze camping Goudal (klik). Op een zondagmorgen gingen we met campingbuurvrouw Jacqueline en haar zoon Yorick naar de markt in La Salvetat.
We slenterden door het plaatsje, bekeken alle worst- en kaaskraampjes en verbaasden ons over de verscheidenheid aan soorten...

Tegen een muur stonden deze nageschilderde reclame panelen uitgestald. Ik vond ze schitterend, sommige oude reclames en merken...

Vooral deze plaat is erg leuk... Het was een beetje te duur om als souvenir mee te nemen, maar anders...
En toen werd onze blik omhoog getrokken...

Twee ieniemini zwaluwtjes zaten op een brede richel van het oude gemeentehuis te wachten...

Ineens begonnen ze druk met de vleugels te wapperen... Ik dacht dat ze een vliegpoging gingen doen en hield mijn hart vast...

Maar nee, daar kwamen vader en moeder aangevlogen met wat lekkers...

En dat bekje kon een eind open!

We hebben een hele tijd staan kijken naar deze prachtige beestjes. Deze richel zat op ongeveer een meter of zeven hoogte dus onze nekjes protesteerden op een gegeven moment!
We hebben (nog) niet uitgezocht om welke soort het gaat, maar aan de manier van vliegen en de vorm van de staart van de ouders konden we zien dat het om zwaluwen ging. Het nest zat nog een meter of drie hoger tegen de dakrand aan geplakt...
De markt was leuk en amusant, maar deze vogeltjes stalen wat ons betreft de show!

La douce France: Grottes de la Dévèze...

Op een zeer warme dag bezochten we de grotten van Devèze in de buurt van St. Pons de Thomières. Een zeer vriendelijke jongeman leidde ons rond  en vertelde in zijn beste Engels over de bijzonderheden. Dat was af en toe vermakelijk: het "Allo-allo-gehalte" was tamelijk hoog. Ik vond het erg leuk en ook aandoenlijk dat hij zo zijn best deed voor ons. In de grotten was het 12 graden, een verschil met buiten van bijna 20 graden! Het bijzondere van deze grotten vond ik wel dat er zoveel verschillend gevormde stalagmieten (klik) en -tieten te zien waren. Verschillende kleuren zijn ontstaan door verschillende metalen. Af en toe leken het wel koralen en waande je je in de oceaan, door de verlichting leek het soms ook lava... Met enige fantasie zag je paddestoelen, vissen of vlinders...

Op een gegeven moment was er wat gestommel en kwam er iemand uit een gat 'gewrongen'. Bij het gat stond een bordje: la chatière en dat betekent kattenluikje! Ik heb er met verbazing, verwondering en rillingen naar staan te kijken...

DS vond dit ook wel erg leuk en is een dagje wezen 'speleologen' met M-tracks (klik), een buitensportorganisatie. Hij vond het geweldig! En wij? Wij waren blij dat hij weer veilig terug kwam en niet in één of ander gaatje was blijven steken...

Het is... honing!

In het vat op de foto van mijn vorige logje zit 30 kg honing! Heerlijke zoete, volle, goudgele zomerhoning... In totaal heeft DH afgelopen woensdag 55 kg honing geslingerd...

DH zit naast me en vertelt: "Hier zie je de honingramen. Deze moeten op een rustige manier van het bijenvolk afgehaald worden, zonder dat er teveel met honing gemorst wordt. Het liefst doe ik dit 's morgens omdat er 's middags alweer verse dunne nectar bij in zit die de bijen net gehaald hebben. Deze nectar is heel dun en loopt er gemakkelijk uit. De bijen kunnen dan heel wild worden. Verse nectar brengt meer vocht in de honing en vocht en honing is een slechte combinatie. De nectar moet eerst door de bijen bewerkt en ingedikt worden. Dat doen de dames 's nachts.

De honing is verzegeld (afgesloten) met was. Het zijn eigenlijk al kleine potjes met honing met een dekseltje! Honing is de wintervoorraad van de bijen en het dekseltje beschermt de honing tegen vocht en vuil.

Om de honing te kunnen slingeren moeten eerst de dekseltjes eraf, dit heet 'ontzegelen'. Het ontzegelen doe ik met een speciaal mes dat ik verwarm.

Daarna zet ik de honingramen rechtop in de honingslinger, er passen er zes in. Tijdens het slingeren wordt de honing naar buiten uit de raten geslingerd, door de centrifugale kracht (klik) loopt het langs de zijwand van de honingslinger naar beneden. Alle ramen moeten twee keer geslingerd worden, aan beide kanten.

Een blik op de slinger...

...en de slingeraar!

Vanuit de honingslinger stroomt de honing in een dubbele honingzeef - eerst grof, daarna fijn - om de stukjes was uit de honing te zeven die meegeslingerd zijn. Deze zeef zie je ook op de eerste foto. Door de zeef loopt de honing in een honingvat, dat op het logje van gisteren te zien was. Nu kan de honing in potjes worden gedaan via de aftapkraan die onderaan het vat zit."
Dit jaar is het eerste potje honing voor Ellen, zij stuurde mij twee prachtige Afrika kaarten, door haarzelf gemaakt. Ellen, nogmaals bedankt!
En dan begint het leukste karwei: het schoonmaken en plakvrij maken van de bijkeuken!

Sterrenregen...

Vannacht met een plaid om in je tuin of op je balkon naar de sterrenregen gekeken? En stiekem aan al je stille wensen gedacht en gehoopt dat deze in vervulling zouden gaan?
Bij ons was niets te zien, dus ben ik lekker mijn bedje ingedoken! Vroeger gingen mijn zussen en ik met dit boekje en een zaklamp onder leiding van mijn moeder achter de schuur sterren kijken. Nog steeds krijg ik een warm gevoel als ik op een heldere avond verschillende sterrenbeelden herken: Orion, Cassiopeia, Voerman, Pleiaden. Ook het steelpannetje - de Grote Beer - en de Kleine Beer zie je regelmatig. Toen we in 1991 in Curacao waren en ik daar de Grote Beer aan de hemel zag was ik ontroerd...

Als we vroeger met mijn moeder achter de schuur stonden en zij ons uitlegde dat het Heelal oneindig is, voelde ik me als kind zo klein en kon ik het amper begrijpen. De sterren en planeten intrigeerden me enorm. Toen we in 1973 met vakantie waren in Oostenrijk kon je de eerste satelliet Sky-lab (klik) 's avonds langs de lucht zien gaan. Iedere avond op dezelfde tijd kon je bij helder weer een hel verlichte stip dezelfde baan zien volgen: heel bijzonder!
Mocht je eens in de gelegenheid zijn, ga dan eens het Melkwegpad (klik) wandelen in de bossen bij Hooghalen in de buurt van de Radiosterrenwacht. Op schaal zijn hier de planeten uit het Zonnestelsel neergezet en er worden allerlei zaken uit de astronomie uitgelegd. De route eindigt vlakbij het voormalig Kamp Westerbork. Terug kun je het Bospad nemen met allerlei info over de natuur. Deze route voert deels over de heide.

Buitenshuis was dan geen ster te zien, in huis is dat wel anders: de laatste dagen is er hard gewerkt aan de sterren van GAQ. Ik naaide een hoekpunt al vast aan het middenblok om vast het resultaat te kunnen zien. Ik twijfel nog over de applicaties, maar dit kan altijd nog...

En hier zijn de andere drie deels met witte hoekstukjes eraan. Het maken van de sterren viel me mee! Dankzij de tips van haar (klik) zijn de puntjes netjes bij elkaar gekomen... Ik ga rustig verder en moet op zoek naar stof voor de randen, die heb ik nog niet...

Tenslotte zijn deze twee - nou goed anderhalve - sterren in Frankrijk op de camping gemaakt. Deze sterren zijn voor een andere quilt bestemd!
We 'sterren' nog rustig even verder...

La douce France: geveltjes en doorkijkjes...

Tijdens de vakantie hebben we veel geveltjes en doorkijkjes gefotografeerd... Achter elk luik, elke gevel heeft zich van alles afgespeeld en hebben generaties mensen gewoond. Soms straalt zo'n huis een en al triestheid en vervallenheid uit, soms vrolijkheid, maar altijd is het boeiend om naar te kijken. Ik word nieuwsgierig naar het dagelijkse leven achter de gevel...

Deze leuke brievenbus zagen we in Olargues, een prachtig plaatsje, waar ik later nog meer logjes aan zal wijden. De brievenbus is een getrouwe kopie van het huis waar hij/zij aan hangt. Eén van de raampjes zie je in de fotocollage. Als je goed kijkt op de brievenbus zie je rechts van de deur de brievenbus hangen: het Droste effect (klik)!

Veel huizen in de dorpjes staan te koop. Ook hebben we praktisch verlaten dorpjes gezien. Heerlijk om met een glaasje wijn te mijmeren en te fantaseren over leven op het Franse land... Voorlopig wordt Frankrijk in elk geval niet ons thuisland!

Terug van weggeweest...

Na een heerlijke vakantie zijn we weer thuis! Met een hoofd vol herinneringen en ideeën, een heleboel foto's en wat kleine souvenirs en Franse heerlijkheden hoop ik het vakantiegevoel nog lang vast te kunnen houden...

Bij thuiskomst waren er twee zeer blije hondjes, die het heel goed hebben gehad met Johan en Geke... Het huis lijkt onwerkelijk groot, de tuin immens na twee weken op zo'n 20 vierkante meter gebivakkeerd te hebben!
De komende weken regelmatig een 'La douce France' logje. Om te beginnen een klein verhaaltje over Roquefort, een plaatsje in Zuid-Frankrijk waar de beroemde pittige kaas vandaan komt... natuurlijk met een lekker recept!

Onderweg naar en terug van onze vakantiebestemming reden we bijna door Roquefort, beroemd geworden door de kaas, gemaakt van schapenmelk. Vooral DS vindt roquefort erg lekker en dus was de beslissing snel genomen een klein ommetje te maken en een van de kaasfabrikanten te bezoeken.
Roquefort (klik) wordt gemaakt onder strenge voorwaarden, anders mag de kaas de naam Roquefort niet dragen. Van oudsher rijpt de kaas in de grotten rond en in Roquefort. We bezochten de voormalige kelders en grotten van Gabriel Coulet.

Natuurlijk namen we een flink stuk kaas mee! Thuis werd van een gedeelte van de kaas met courgette en uien uit de tuin een heerlijke pastasaus gemaakt!
 

150 gram roquefort,

2 tenen knoflook fijngesneden,

1/2 theelepel herbes de provences,

400 gram courgette in kleine blokjes gesneden,

2-3 (bos)uien in ringetjes (ook groen!),

zout en peper uit de molen,

scheutje olijfolie,

2,5 dl. creme fraiche,

400-450 gr. pasta.

Fruit de uien met knoflook en courgette in de olijfolie en laat deze bakken op zacht vuur, voeg peper en (beetje) zout toe en de herbes de provences. Kook intussen de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking. Roer de creme fraiche door de groente en verkruimel de roquefort boven de saus. Laat alles goed doorwarmen. Als de pasta al dente gaar is deze afgieten en de saus erdoor roeren. Lekker met een frisse tomatensalade en donker stokbrood!

Bon appetit!
Er schiet me ineens een herinnering te binnen... In 1980 was ik met een groepje vriendinnen in Frankrijk voor een wandelvakantie. We aten bakken met fromage blanc (kwark) met abrikozenjam, net slagroom, zo heerlijk! Boven in die kwarkbekers zat een vetvrij papiertje met daarop: bon appetit! Wat door ons natuurlijk werd verbasterd tot apentiet... De hele vakantie hadden we elke keer als er een pot kwark opengemaakt werd wéér pret...

Het is zover...

Het is zover...
Nee, ik ga niet de hoofdrol spelen in een nieuwe film van de Blues Brothers of James Bond of zoiets ...
We gaan met vakantie en ik hoop op zonnig weer, vandaar een zonneklep en een zonnebril...
Morgen gaan we in de loop van de dag vertrekken. Maar voor het zover is...
Het hele huis is binnenstebuiten gekeerd, echt de voorjaarsschoonmaak is er helemaal niets bij! En nu blinkt alles en is het bijna jammer om te vertrekken, zo heerlijk opgeruimd is alles...
Bo, Fiep, de schapen, konijnen en kippen zullen elke dag vertroeteld worden door Johan en Geke die hier in huis zijn. Een heerlijk vertrouwd gevoel alles zo achter te kunnen laten!

En dit is ons huisje de komende weken...
Vive la France!

Hilly's vakantielogjes...

Vandaag kun je bij Willy en hier genieten van de mooie foto's van Hilly's vakantie. Deze prachtige foto maakte Has, toen hij samen met Hilly in Zweden was.
Hilly schrijft: "Deze foto houdt voor ons in wat Zweden biedt: licht, rust en ruimte... Het is moeilijk om een keuze te maken, Has maakte zoveel prachtige foto's!"

Hilly schrijft: "Bij het huis van Carl Larsson aten we Kladdkaka, een echt Zweedse lekkernij." We gaan ervan uit dat deze gebakjes ook heerlijk smaakten, Hilly! Zweden houden erg van zoet gebak en koekjes.
Het originele Zweedse recept van Kladdkaka vind je hier (klik).

“Hij of zij staat niet helemaal scherp op de foto, maar deze eland was dan ook sneller dan ik..."
Wat een imposante verschijning!
Wil je meer lezen over de eland, dat kan hier (klik). Toen ik bij Josien logeerde heb ik een opgezette eland van dichtbij gezien in een museum. Het is echt een knoert van een beest! Geweldig Hilly, dat je zo dichtbij een eland kon spotten!
Bij Willy kun je nog meer lezen over de Zweedse avonturen van Has en Hilly!